Το επιχείρημα για αυτή την άποψη είναι πως τόσο οι BRICS όσο και η Δύση συγκεντρώνουν τα κράτη σε υπέρ-πολυεθνικούς οργανισμούς, οι οποίοι διέπονται από κοινούς κανόνες, τους οποίους τα κράτη-μέλη πρέπει να ακολουθούν! Σε αυτή την κατεύθυνση πολυεθνικές εταιρίες διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο!

Κυκλοφορεί δε το σενάριο πως σε ενδεχόμενη προσωρινή ( ; ) παγκόσμια συνεννόηση, οι δύο πλευρές θα συνενώσουν τα τραστ κρατών σε μία κεντρική διοίκηση, συγκυβέρνηση ή όπως θα ονομάζεται!

Άλλωστε, αυτό που ισχυρίζεται η πλευρά της Ρωσίας και γενικά της Ανατολής είναι πως η Δύση επιδιώκει φανερά «πλήρη κυριαρχία » και χρησιμοποιεί την παγκόσμια ατζέντα της για να οπλίσει τα πάντα – οικονομία, χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενέργεια, μέσα ενημέρωσης, εκπαίδευση, επιστήμη, ψηφιοποίηση, βιοασφάλεια, διατροφή, υγεία, κλίμα, μετανάστευση, πολιτισμό, τέχνη, αθλητισμό κτλ. εναντίον των αντιπάλων της!

Τι θα γίνει όμως αν, είτε μετά από επανεκλογή του Ντόλαντ Τραμπ είτε έπειτα από ανάγκη συνεννόησης λόγω φόβων ενός μεγάλου πολέμου, μιας νέας πανδημίας, μίας οικονομικής απειλής, μιας εξέλιξης από το… διάστημα, η Δύση παύσει να έχει αυτή την απαίτηση; Πώς θα αντιδράσει η παραδοσιακή τάξης πραγμάτων της Μόσχας σε μια τέτοια προοπτική; Θα εναρμονιστεί με τις όποιες παγκόσμιες αξίες επικρατήσουν ή θα μείνει μόνη της με ό,τι αυτό συνεπάγεται;

Για την ώρα πάντως, Ρωσία και Κίνα, που έχουν βιώσει επανειλημμένα την πολεμική ατζέντα της Δύσης, αντιδρούν στρατηγικά με τα δικά τους βήματα για τους εαυτούς τους και τους εταίρους και τους συμμάχους τους.

Στην πολιτική βέβαια τα πάντα ρει και ουδέν μένει…

photo freepik