Μετά, όμως, το… χάος. Εκτιμάται ότι 84 χώρες -οι πιο φτωχές- θα αργήσουν να αποκτήσουν επαρκείς δόσεις και κάποιες θα δίνουν αγώνα έως το 2025 για τη συλλογική ανοσοποίηση του πληθυσμού τους.

Αυτό το παγκόσμιο ρήγμα ανάμεσα στους «κατέχοντες» και στους μη έχοντες (εμβόλια και όχι μόνο) «πρόκειται να καθορίσει την παγκόσμια οικονομία, το παγκόσμιο πολιτικό τοπίο, τα ταξίδια και σχεδόν τα πάντα», δήλωσε στη «Γκάρντιαν» η Agathe Demarais, επικεφαλής της μελέτης της EIU.

Οι αιτίες για τις εμβολιαστικές καθυστερήσεις είναι πολλές, όπως η εξασφάλιση των αναγκαίων συστατικών των εμβολίων, οι περιορισμένες δυνατότητες παραγωγής, οι δυσκολίες στην παράδοση, οι ανεπαρκείς ιατρικές υποδομές σε μερικές χώρες, η έλλειψη εξειδικευμένου υγειονομικού προσωπικού για να κάνει τα εμβόλια κ.ά.

Σε χώρες τεράστιες σε έκταση και πληθυσμό, όπως η Ινδία και η Κίνα, και μόνο το να φθάσουν τα εμβόλια σε κάθε γωνιά της επικράτειάς τους αποτελεί άθλο.

Σε ανεπτυγμένες χώρες με μεγάλο ποσοστό σκεπτικιστών απέναντι στα εμβόλια, όπως η Ιαπωνία, υπάρχουν πρόσθετες δυσκολίες στη μαζική ανοσοποίηση του πληθυσμού τους έως το τέλος του 2021.