Η αύξηση αυτών των θανάτων έχει δύο πολύ σημαντικές παραμέτρους, που δυστυχώς δεν συναντώνται μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο:

.

• Αφορούν non-covid περιστατικά
• Αφορούν ως επί το πλείστον νεαρές ηλικίες και όχι ηλικιωμένους

.

Πρόκειται για ανθρώπους κατατρομαγμένους από την συνεχόμενη προπαγάνδα για τον covid, που αρνούνται να πάνε στα επείγοντα κάποιου νοσοκομείου.

Στις περισσότερες των περιπτώσεων η άρνηση αυτή πηγάζει από τον φόβο να είναι μόνοι τους στο νοσοκομείο, λόγω των αυστηρών πρωτοκόλλων για τον κορωνοϊό:

«Και το ζήτημα με τον κόσμο που πεθαίνει στο σπίτι του, είναι ότι κάποιοι από αυτούς τους θανάτους θα είναι κατ’επιλογήν, αλλά είναι κάπως αστεία επιλογή, αν γνωρίζεις ότι πεθαίνεις και ίσως επέλεγες να πεθαίνεις σε νοσοκομείο, αν σου επιτρέπονταν οι επισκέπτες, ΑΛΛΑ (σ.σ. τώρα με τον covid) δεν επιτρέπονται οι επισκέπτες και καταλήγεις να πεθάνεις στο σπίτι. Τότε αυτό αλλάζει τα στατιστικά στοιχεία, αλλά αντανακλά απαραίτητα μία πραγματική επιλογή για το άτομο αυτό».

Και συνεχίζει, καταγράφοντας την πλασματική μείωση των non covid θανάτων:

«Από τον Μάιο υπάρχει μία σταδιακή αύξηση των καταρρεύσεων σε ασθενοφόρα λόγω καρδιακών και αναπνευστικών ανακοπών.

Και την ίδια στιγμή με αυτή την αύξηση, λιγότεροι άνθρωποι έρχονταν στα επείγοντα με κάποιο καρδιολογικό πρόβλημα. Και τι υποδηλώνει αυτό; Αυτό ηχεί σαν να είναι καλό πράγμα. Αλλά πιστεύω ότι στην πραγματικότητα, κάποιοι από αυτούς πέθαναν και δεν έρχονταν στα επείγοντα, ΕΝΩ θα έρχονταν στα επείγονται με πολύ μικρότερα προβλήματα.

Οι πλεονάζοντες θάνατοι που βλέπουμε, αφορούν εγκεφαλικά και καρδιακά και αφορούν πολύ περισσότερο τις νεαρές ηλικιακές ομάδες, παρά τους ηλικιωμένους».

(φωτο:photo screenshot)