Μάλιστα ο Κάρολος είχε φροντίσει πολύ νωρίτερα να αποκαλύψει σε ποιό μονοπάτι θα βαδίσουν Ελλάδα και Δύση το επόμενο διάστημα και πλέον πλησιάζει η αποκορύφωση.

Όπως είχε δηλώσει με πρόσχημα την πανδημία:

«Η πράσινη ανάκαμψη, αντιπροσωπεύει μια άνευ προηγουμένου ευκαιρία να ξανασκεφτούμε και να επαναπροσδιορίσουμε, τους τρόπους με τους οποίους ζούμε και δραστηριοποιούμαστε.

Τώρα, εδώ και καιρό πίστευα ότι χρειαζόμαστε μια αλλαγή στο οικονομικό μας μοντέλο, το οποίο θέτει την φύση και τον κόσμο στην μετάβαση του «Καθαρού Μηδενός»,-στην καρδιά του τρόπου λειτουργίας μας, δίνοντας προτεραιότητα στην επιδίωξη της ευρείας βιώσιμης ανάπτυξης στις επόμενες δεκαετίες.

Έχοντας υποστηρίξει την δραστηριότητα για το κλίμα τώρα, -δεν ξέρω, υποθέτω εδώ και 40 χρόνια, μπορώ να σας πω ότι αυτό δεν είναι αγώνας για τους δειλούς (σ.σ. Όσους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις εντολές της διεθνιστικής τάξη πραγμάτων)! Ωστόσο, ολοένα και περισσότερο βλέπουμε περισσότερες επιχειρήσεις, επενδυτές και καταναλωτές, να δίνουν προτεραιότητα στην βιωσιμότητα (σ.σ. ΕΔΩ το σύστημα που θέλουν να φέρουν)».

Τι θα αλλάξει ακριβώς;;;

Υπενθυμίζεται πως το βασικό μέλος του «Διοικητικού Συμβουλίου» του WEF, αντιπρόεδρος της καναδικής κυβέρνησης και αναπληρώτρια πρωθυπουργός του Καναδά, Chrystia Freeland, αναρωτήθηκε ανοιχτά κατά του παρόντος πολιτεύματος των δυτικών χωρών, στο όνομα της αντιμετώπισης της υποτιθέμενης «κλιματικής αλλαγής».

Είναι σαφές και προφανές πως οι διεθνιστές θέλουν να αντικαταστήσουν το πολίτευμα της καπιταλιστικής δημοκρατίας με κάτι άλλο, για το οποίο ΜΟΝΟ ο Λιακόπουλος έχει γράψει και θα καταλήξει να είναι παγκόσμια δικτατορία, άπαξ και εφαρμοστεί!!!

Όπως δήλωσε πριν μερικούς μήνες:

«Ζούμε σε μια εποχή αλλαγής. Ζούμε μέσα σ αυτό το οποίο ο Πρόεδρος Μπάιντεν σε  μια επίσκεψη του στη χώρα μου τον Μάρτιο, “σημείο καμπής”.

Μια εποχή μετασχηματισμού είπε ότι έρχεται, μια φορά κάθε πέντε ή έξι γενιές.

Τι σημαίνει αυτό το σημείο καμπής; Τι σημαίνει αυτή η αναταραχή, η οποία κατευθύνεται στις ρίζες της ίδιας της ανθρωπότητας;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να περιγράψουμε αυτή την στιγμή της μεταμόρφωσης, αλλά νομίζω ότι όλα καταλήγουν σε ένα θεμελιώδες ερώτημα.

Ως γονείς αναρωτιόμαστε εάν τα παιδιά μας μπορούν να βασίζονται στις ουσιώδεις υποσχέσεις  της καπιταλιστικής δημοκρατίας, για ένα μέλλον με περισσότερη ευημερία από το παρόν μας;

Είναι το ερώτημα που τίθεται, από τους συρρικνούμενους παγετώνες και τους ωκεανούς που θερμαίνονται, οι οποίοι μας ρωτούν -χωρίς λόγια αλλά  εμφατικά, εάν οι δημοκρατικές κοινωνίες μπορούν να αντιμετωπίσουν την υπαρξιακή πρόκληση  της κλιματικής αλλαγής».

photo eurokinissi