Το πρωταρχικό επιχείρημα που χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές από τον κ.Χαλκιά αφορά την υιοθέτηση εδώ και μερικά χρόνια από μία σειρά από ευρωπαϊκές χώρες συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης στη δικαιοσύνη, καταργώντας αυτό που σήμερα έχουμε στο μυαλό ως «αίθουσα δικαστηρίου».

Μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις όπως αυτής της Ολλανδίας με την διαδικτυακή εφαρμογή «e-court», από το 2010 δεν είναι λίγες οι υποθέσεις εκείνες όπου τα μέρη υποβάλλουν γραπτώς όλα τα απαραίτητα έγγραφα που κρίνουν ότι θα στηρίξουν νομικά επαρκώς τις θέσεις τους.

Έκτοτε ακολουθεί μία σχετικά σύντομη επεξεργασία όλων των δεδομένων (εγγράφων-στοιχείων) δίχως την παραμικρή ανθρώπινη παρέμβαση!

Ακόμη όμως κι αυτές οι αυτοματοποιημένες διαδικτυακές αποφάσεις που αφορούν ως επί το πλείστον υποθέσεις που έχουν να κάνουν με οικονομικές διαφορές προωθούνται σε δημόσιο δικαστήριο για να επαληθευτούν από τους αρμόδιου υπαλλήλους.

Ωστόσο η αρχή έχει ήδη γίνει!

Ακολουθούν κι άλλες χώρες με πρωτοποριακά τέτοια συστήματα, τα οποία όμως ακόμη δεν είναι σε θέσει να βγάλουν αποφάσεις για δίκες που δεν αφορούν οικονομικές διαφορές για μικροποσά.

Μερικά παραδείγματα αφορούν ευρωπαϊκά κράτη όπως η Εσθονία, η Λετονία και η Μ.Βρετανία, τα μοντέλα των οποίων θα μπορούσε σε πρώτο βαθμό να ακολουθήσει και η ελληνική δικαιοσύνη.