Μέρος αυτού οφείλεται σε μια σε έναν σουηδικό νόμο που δίνει προτεραιότητα στην «ελευθερία των συμβάσεων» πάνω από κάθε νομική απαίτηση αποδοχής μετρητών.

Επί της ουσίας εξαρτάται από τις επιχειρήσεις – συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών – αν θα δεχθούν από τον καταναλωτή/πελάτη μετρητά.

Οι δημόσιες συγκοινωνίες, τα καταστήματα και οι υπηρεσίες συνήθως δεν δέχονται μετρητά ως πληρωμή και δεν υπάρχει υποδομή για την πληρωμή λογαριασμών από το ταμείο!

Μπορεί σε ορισμένους να μοιάζει τρελό, αλλά ακόμα και κρατικές υπηρεσίες νομιμοποιούν την… άρνηση πληρωμής με μετρητά!

Η μετάβαση στην έλλειψη φυσικού χρήματος επιταχύνθηκε όταν μια ομάδα τραπεζών δημιούργησε την εφαρμογή πληρωμών για κινητές συσκευές Swish το 2012.

Μέχρι το 2017, η Σουηδία χρησιμοποιούσε λιγότερα μετρητά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σήμερα, περισσότερο από το 80% του πληθυσμού έχει λογαριασμό Swish.

Ωστόσο για πολλούς ανθρώπους που εξακολουθούν να εξαρτώνται από μετρητά, η ζωή γίνεται πλέον ολοένα και πιο δύσκολη.

Ορισμένοι πολύ εύστοχα χρησιμοποιούν τον όρο «φυσαλίδες μετρητών», θέλοντας να τονίσουν πως πλέον το φυσικό χρήμα μοιάζει περισσότερο σαν… τοπικό νόμισμα με περιορισμένες δυνατότητες.

Όπως μεταδίδεται:

«Σε μία φούσκα των μετρητών, μπορείτε να αγοράσετε είδη πρώτης ανάγκης και να πάτε σε καφετέριες χωρίς σερβιτόρους, αλλά δεν μπορείτε να πληρώσετε για στάθμευση και δεν μπορείτε να πληρώσετε λογαριασμούς χωρίς βοήθεια.

Εθελοντές σε τοπικό περνούν τον περισσότερο χρόνο τους βοηθώντας άλλους ανθρώπους (π.χ. ηλικιωμένους) να κάνουν τραπεζικές συναλλαγές».

φωτο:freepik