Το πολιτικό σύστημα, σύσσωμο, έχει ποτίσει με αδιαφορία και ωχαδελφισμό τις Ελληνίδες και τους Έλληνες.

Μοίρασε προβλήματα και γέμισε τους πάντες με άγχος για την επιβίωση.

Έκανε σπατάλες και μετά σαν λύση, φόρτωσε με άδικους φόρους τους πάντες, για να τους έχει γονατισμένους και βυθισμένους σε οικονομικά προβλήματα.

Περισσότερο όμως, πότισε τους πάντες με την νοοτροπία του βολέματος. Του προσωπικού βολέματος, σε συνδυασμό με τις χαμηλές απαιτήσεις.

Δηλητηρίασε το μυαλό των πάντων πείθοντάς τους ότι τα πάντα θα τα περιμένουν από το κράτος, δηλαδή από τους εκάστοτε κυβερνώντες, για να εξασφαλίσει το ότι ο κόσμος θα τους έχει ανάγκη, ότι ο κόσμος θα τους γλύφει, για μία θεσούλα στο δημόσιο. Για μία θεσούλα ξενοιασιάς, χωρίς ευθύνες, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς να δουλεύει το μυαλό για επιβίωση και επιτυχία και με ένα μισθουλάκο, μικρό αλλά σίγουρο.

Και ξέρετε κάτι…..

Το σχέδιο αυτό δεν ήτανε των πολιτικών μας, αλλά ξενόφερτο, που βόλεψε σαν παλιό δουλεμένο γάντι τους προδότες, που πρώτοι αυτοί βολεύτηκαν.

Πες μου λοιπόν τα όνειρά σου, να σου πω ποιος είσαι!!!

Τι ονειρεύεστε και τι επιθυμείτε;;;

Βολεμένο πρόβατο να είστε στο μαντρί, περιμένοντας το καθημερινό άχυρο απ΄ τον τσομπάνη, μέχρι να έρθει η ώρα της σφαγής, ή αητός που πετάει ψηλά, μόνος και ανεξάρτητος ;

Καλή Λευτεριά και του χρόνου στην Πόλη.

Μετά τιμής

Λιακόπουλος Δημοσθένης