Μια πρώιμη εκδήλωση του θρησκευτικού φανατισμού της εποχής ήταν η κατεδάφιση του Σεράπειου , του ναού του ελληνοαιγυπτιακού θεού Σέραπη , από τον Θεόφιλο , επίσκοπο της Αλεξάνδρειας μέχρι τον θάνατό του το 412 μ.Χ. Αυτή η εκδήλωση ήταν ίσως το τέλος της μεγάλης Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας , αφού το Σεράπειο μπορεί να περιείχε μερικά από τα βιβλία της Βιβλιοθήκης.
Όταν στην επισκοπή Αλεξανδρείας ήρθε ο Κύριλλος, η Υπατία έγινε θύμα μιας ιδιαίτερα άγριας δολοφονίας στα χέρια μιας συμμορίας χριστιανών.

Αυτοί που τη σκότωσαν ήταν η εθελοντική πολιτοφυλακή μοναχών που υπηρετούσαν ως μπράβοι του αρχιεπισκόπου Κύριλλου. Με την προτροπή του Κυρίλλου, επισκόπου Αλεξανδρείας, είχαν ήδη καταστρέψει την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, ισοπέδωσαν αρχαίους ναούς, και κατέστρεψαν τα αριστουργήματα της αρχαίας τέχνης τα οποία θεωρούσαν δαιμονικά, ακρωτηριάζοντας αγάλματα και λιώνοντάς τα για χρυσό.

Χωρίς να καταλαβαίνουν τίποτα από τη φιλοσοφία της Υπατίας την αποκαλούσαν μάγισσα. Μια μέρα καθώς διέσχιζε την πόλη την έσυραν σε έναν ναό και κομμάτιασαν το σώμα της με οδοντωτά κομμάτια από κοχύλια στρειδιών, παρελαύνοντας στους δρόμους της πόλης.
H Υπατία μπορεί να έπεσε θύμα θρησκευτικού φανατισμού, αλλά παραμένει έμπνευση ακόμα και στη σύγχρονη εποχή, κάνοντας το κοινό να την θαυμάζει για το έργο που προσέφερε και την γενναιότητά της.

photo: pixabay