Το καθαρότερο χωριό στην Ινδία

Σε μια χώρα που είναι γνωστή για την έλλειψη υγιεινής, ο πρωθυπουργός Shri Narendra Modi, έχει διαμορφώσει ένα εθνικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση του πρoβλήματος.


Αυτό το ταπεινό χωριό είναι ένα μοντέλο καθαριότητας.
Στο χωριό Mawlynnong της ανατολικής Ινδίας, το νοικοκύρεμα είναι ένα τελετουργικό που όλοι οι κάτοικοι ακόμη και τα μικρά παιδιά και οι ηληκιωμένοι, το λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη. Αυτό το μικρό χωριό των 600 κατοίκων της περιοχής Meghalaya στην Ινδία, έγινε γνωστό για την σχολαστική καθαριότητά του.
Στην Ινδία τα πεταμένα μπουκάλια, οι συσκευασίες τροφίμων, που αναμιγνύονται με κοπριά αγελάδων – και ακόμη χειρότερα – είναι απλά ένα μεγάλο μέρος της Ινδικής τοπογραφίας . Τόσο μεγάλο μέρος που ο πρωθυπουργός Shri Narendra Modi, ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα απο τον Οκτώβριο του 2014, με το όνομα «Ινδία Αποστολή Καθάρισμα» (Swachh Bharat Abhiyan). Ένας στόχος που αποτελεί δραστικό φρεσκάρισμα των μεγάλων πόλεων της χώρας για τα 150 χρόνια γενεθλίων του Μαχάτμα Γκάντι (2019).
Το χωριό Mawlynnong όμως, προπορεύεται πέρα από απο τις καλύτερες προσδοκίες του πρωθυπουργού. Ανακηρύχθηκε το καθαρότερο χωριό στην Ασία το 2003 και το καθαρότερο χωριό στην Ινδία το 2005 από το περιοδικό Discover India . Πιο πρόσφατα το Μάιο του 2016 , ο Modi το ανέδειξε σαν ένα μοντέλο για τον υπόλοιπο νομό. Η φήμη του χωριού έχει γίνει περιφερειακός θρύλος και πηγή υπερηφάνειας για τους κατοίκους. Δεν υπάρχει το παραμικρό σκουπίδάκι.

Πώς μπορείτε να πάρετε ένα πρότυπο καθαριότητας και υγιεινής σε μια χώρα όπου αυτό το πρόβλημα είναι χρόνιο; Η απάντηση, όπως φαίνεται, ξεκίνησε απο τους νέους.
Η 11-χρονη Deity Bakordor ξεκινάει την ημέρα της γύρω στις 6.30 πμ. Η δουλειά της μαζί με όλα τα παιδιά του χωριού, είναι ο εξωραισμός του χωριού. Με σκούπες νεράγκαθου στο χέρι, τα παιδιά κυριολεκτικά σφουγγαρίζουν τους δρόμους, απο τα ξερά φύλλα και σκουπίδια, πριν από το σχολείο. Τα παιδιά είναι επίσης υπεύθυνα για το άδειασμα των κάδων σκουπιδιών – τα οποία είναι εκπληκτικά όμορφα, με ύφανση σε σχήμα κώνου.

Υπάρχουν διάσπαρτα καλάθια σε όλη την περιοχή, για το διαχωρισμό των οργανικών αποβλήτων από τα αναλώσιμα σκουπίδια. Τα φύλλα και άλλα βιοαποσπώμενα απόβλητα τα θάβουν στο χώμα για να χρησιμοποιηθούν ως λίπασμα. Ότι άλλο δεν χρησιμοποιείται το καίνε μακριά από το χωριό. Υπάρχουν επίσης κηπουροί που προσέχουν τα φυτά και τα λουλούδια στη γραμμή των μονοπατιών, κάνοντας τη βόλτα απίστευτα ευχάριστη.

Ρώτησα τη Bakordor αν ήταν χαρούμενη που ζεί σε ένα τέτοιο καθαρό χώρο. Εκείνη κούνησε το κεφάλι, δειλά. Και τι θα γίνει αν ένας επισκέπτης ρίξει σκουπίδια στο έδαφος; Εκείνη απάντησε ότι δεν θα πεί τίποτα στον επισκέπτη. Αλλά θα πάει να το μαζέψει.
Η Bakordor εξήγησε ότι στην Mawlynnong, υπάρχει κανονική καθημερινή καθαριότητα για παιδιά και ενήλικες, με επιπλέον ώρες το Σάββατο, όταν ο αρχηγός του χωριού δίνει το πρόγραμμα του «κοινωνικού έργου» που πρέπει να ολοκληρωθεί για το καλό του τόπου.
Γι’ αυτήν, αυτό σημαίνει ότι βοηθάει να διατηρηθεί καθαρό σχολείο της. Είναι ένα εντυπωσιακό σύστημα, αλλά ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι ο κανόνας καθαριότητας είναι μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία καλής ζωής.

Έριξα μια ματιά στο υπαίθριο μαγειρείο της οικογένειας, και η γιαγιά Hosana του Bakordor, τράβηξε την άκρη της κουρτίνας που οδηγούσε στο σπίτι των δύο δωματίων. Κάθε σπιθαμή ήταν πεντακάθαρη, απο τα πατώματα, τα πιάτα, και τα διπλωμένα κλινοσκεπάσματα.
Ο οδηγός Shishir Adhikari, μας λέει ότι έγινε ρουτίνα υγιεινής, και κατά πάσα πιθανότητα η συνήθεια έγινε τρόπος ζωής από μια επιδημία χολέρας πρίν απο 130 χρόνια. Με την καθαριότητα ελέγχουν την εξάπλωσή της. Οι παλαιο-χριστιανοί ιεραπόστολοι πιθανότατα βοήθησαν και ενθάρρυναν την πρακτική εφαρμογής .
Οι χωρικοί είναι επίσης από τη φυλή Khasi, μια παραδοσιακά μητριαρχική κοινωνία. Ίσως, με τις γυναίκες στοn κυρίαρχο ρόλο της κοινωνίας, να διατήρησαν το σπίτι και το περιβάλλον καθαρό.
»Είμαστε χριστιανοί περισσότερο από 100 χρόνια, και η καθαριότητα περνάει απο την παλαιότερη γενιά σε εμάς, και εμείς περνάμε αυτή την παράδοση στα παιδιά μας» δήλωσε η νοικοκυρά Sara Kharrymba.
Ενώ κουβεντιάζαμε, χαμογέλασε στην εξάχρονη κόρη της, Sanjanai, η οποία έκανε κούνια με μια πλαστική σακούλα. Το ζήτημα των πλαστικών σκουπιδιών εξακολουθεί να είναι μεγάλο, καθώς η καύση τους είναι τοξική. Συχνά τα υλικά επαναχρησιμοποιούνται, ώς γλάστρες και οι τσάντες μετατρέπονται σε κούνιες.
«ξέρω ότι τα παιδιά μου ζούν πολύ διαφορετικά εδώ», δήλωσε η Kharrymba.
Τα παιδιά μου δεν έχουν βγεί έξω από το χωριό ακόμα, πρόσθεσε, αλλά »οι επισκέπτες μερικές φορές μένουν εδώ.» Περιέγραψε πώς κάθε σπίτι στο χωριό έχει τουαλέτα (άλλος ένας σημαντικός στόχος του προγράμματος Clean Ινδία), και τα παιδιά τηρούν τους κανόνες υγιεινής.

Σταμάτησε, κοιτάζοντας τη μικρή λίμνη με το πεντακάθαρο νερό που βρίσκεται στην ιδιοκτησία της. «Είμαι πολύ περήφανη που ζούν εδώ», είπε.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu