• Αρχική
  • LIFE
  • Τι συνέβη από τότε που έκλεισα την τηλεόραση

Τι συνέβη από τότε που έκλεισα την τηλεόραση

Στο καινούριο έτος του κολεγίου, παράτησα την τηλεόραση.

Μέχρι τότε, η τηλεόραση ήταν πάντα ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Μεγαλώνοντας, -πάντα όταν ερχόμουν στο σπίτι από το σχολείο-, έριχνα την τσάντα και έκανα βουτιά μέσα στα τηλεοπτικά κανάλια.
Είχαμε γίνει αυτοκόλλητοι. Τα αδέλφια μου, σπάνια καθόταν να παρακολουθήσουν τηλεόραση. Στο γυμνάσιο, είχα δικό μου laptop και άρχισα να βλέπω εκεί τα αγαπημένα μου επεισόδια.
Αυτή η συνήθεια έγινε εθισμός και στο κολέγιο. Ήθελα να επιστρέψω στο δωμάτιο του κοιτώνα καίγοντας την ώρα μου απο το ένα επεισόδιο στο άλλο. Έφτασα σε σημείο όπου δεν προλάβαινα να βλέπω όλα τα επεισόδεια, απο όλες τις σειρές.
Κάθε φορά που άνοιγε η οθόνη του υπολογιστή μου, με κυρίευε μια αίσθηση άγχους και η ανησυχία μου μεγάλωνε περισσότερο όσο παρακολουθούσα. Δεν ήμουν παραγωγική, και σπαταλούσα τη ζωή μου βλέποντας τους εικονικούς χαρακτήρες να καταναλώνουν τις κατασκευασμένες ζωές τους, αντί να φτιάξω τη δική μου ζωή.
Και έτσι μια ημέρα σταμάτησα. Δεν θυμάμαι ποια ημέρα σταμάτησα, απλά αποφάσισα να κάνω ένα διάλειμμα για μια στιγμή, και υποθέτω ότι αυτό το διάλειμμα δεν τέλειωσε στην πραγματικότητα ποτέ εδώ και δύο χρόνια
Νομίζω ότι μερικοί άνθρωποι, βλέπουν αυτή τη στροφή μου σαν ένα είδος ηθικής απόδρασης. Αλλά δεν είναι έτσι. Η επιλογή αυτή έγινε μόνο για να κάνει εμένα πιο ευχαριστημένη με τη ζωή μου.
Η διασκέδαση είναι βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα όλων μας. Όταν δεν παρακολουθείτε τηλεόραση, ουσιαστικά σπάτε ευκολότερα τους πάγους και φτάνετε κοντά στους ανθρώπους. Έπρεπε να βρώ άλλους τρόπους σύνδεσης και διαπίστωσα ότι αυτό με οδήγησε σε πιο ουσιαστικές φιλίες. Δεν έχω δει ούτε ένα επεισόδιο του «Game of Thrones», αλλά αισθάνομαι πλέον ότι δεν έχω χάσει τίποτα.

Οι διαφημίσεις φαίνονται πραγματικά περίεργες και φουτουριστικές τώρα. Κάθε φορά που παίρνω μια γεύση από διαφημίσεις στην τηλεόραση αυτές τις μέρες, αναρωτιέμαι τι παράξενη τεχνολογία χρησιμοποιούν. Αλλά υποθέτω ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν σταματήσεις να δίνεις προσοχή, στα πράγματα που βαδίζουν στο μέλλον, ενώ εσύ αντλείς μνήμη απο μια μελλοντική αναφορά.

Μόνο και μόνο επειδή σταμάτησα να ξοδεύω χρόνο μπροστά στην τηλεόραση δεν σημαίνει ότι μαγικά έχω και περισσότερο χρόνο. Πολλά άλλα πράγματα μπήκαν στη ζωή μου και ανταγωνίζονται την προσοχή μου, αλλά έχω μεγαλύτερη άνεση χρόνου.Σκέφτομαι ότι η σχέση μου με την τηλεόραση έχει τελειώσει και ήταν πραγματικά ένας δύσκολος χωρισμός.
Βασίστηκα στην εξουσία τηλεόρασης με μια διάθεση φυγής απο την καθημερινότητα, και αντί να αποσπαστώ, δέθηκα χειρότερα με κάτι άλλο. Μπορούσα να στραφώ σε άλλες διεξόδους, όπως τη δημοσιογραφία, την άσκηση, και να απολαύσω πραγματικά το χρόνο μου.
Τώρα είμαι πιο ενεργή, και συμμετέχω στα κοινά της πανεπιστημιούπολης, χωρίς να σέρνομαι στο κρεβάτι για να παρακολουθήσω «Grey ‘s Anatomy» . Το καλύτερο που κάνω είναι η καθημερινή μου βόλτα στην πανεπιστημιούπολη για να συναντήσω ανθρώπους που δεν ήξερα μέχρι τώρα. Βρέθηκα με καταπληκτικούς ανθρώπους, και έγινα μέλος του διοικητικού συμβουλίου μιας φοιτητικής οργάνωσης Μηχανικών, αφιερωμένη στην επιχειρηματικότητα. Έχω επίσης περισσότερο χρόνο να εργαστώ για τη μελλοντική καριέρα μου.
Το περασμένο φθινόπωρο, αντί για το χρόνο που θα χρειαζόταν να παρακολουθήσω ένα μοναδικό τηλεοπτικό επεισόδιο, έκανα αίτηση για ένα ταξίδι υποτροφίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας στην εκδήλωση των μέσων ενημέρωσης. Κέρδισα ένα εισιτήριο για το Λος Άντζελες, όπου διεύρυνα τις γνώσεις μου πάνω στην εικονική πραγματικότητα της δημοσιογραφίας. Αυτή ακριβώς η εμπειρία μου κέντρισε το ενδιαφέρον, και μπήκα στο κλάδο της τεχνολογίας, που είμαι τώρα.
Επίσης έχω περισσότερο χρόνο για διάβασμα. Πάντα αισθανόμουν ένοχη γιατί δεν είχα χρόνο, και έμενα μέχρι αργά, με το βιβλίο και το φακό κάτω απο την κουβέρτα μου. Στο γυμνάσιο σταμάτησα να διαβάζω εντατικά. Τώρα έχω χρόνο και ξαναβρήκα πάλι τη χαρά του βιβλίου.
Διαπίστωσα ότι, στο τέλος της ημέρας, θα έπρεπε να βρώ έναν τρόπο χαλάρωσης και ξεκούρασης. Αγόρασα μια φωτογραφική μηχανή DSLR, και άρχισα να μαθαίνω φωτογραφία. Εκτός απο τη δημοσιογραφία, θέλω να γράψω ποίηση, και να φτιάχνω σκίτσα.
Βλέπω τον εαυτό μου περισσότερο χαρούμενο γιατί συνεχίζω να κάνω πράγματα που ήθελα να κάνω. Δεν είχα καμία γνώση ή εμπειρία, όλα αναπτύχθηκαν με τον καιρό, και ακόμη κάνω πολλά λάθη. Οι εμπειρίες του πραγματικού κόσμου έχουν τώρα μια πιο σαφή εικόνα της κατεύθυνσης που θέλω στη ζωή μου. Ενώ λείπω από την χρυσή εποχή της τηλεόρασης, δεν βλέπω τον εαυτό μου να ψάχνει για το τηλεχειριστήριο, όταν μπορώ να περνώ το χρόνο μου σε ταξίδια, βιβλία, παρέες και ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

 

 

 

 

 

 

 

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu