Σπάνιες Όρκες στον Ινδικό Ωκεανό

Μια όρκα κυνηγάει ένα Νοτιοαφρικάνικο θάλασσιο λιοντάρι στις ακτές της Παταγονίας.

Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει ότι διαφορετικές ομάδες όρκας έχουν γενετική απόκλιση που φαίνεται να σχετίζεται με τη διαφορά στη στρατηγική κυνηγιού.
Όταν πρόκειται για εξέλιξη, οι άνθρωποι αποτελούν την την πιο ειδική περίπτωση προσαρμογής σε όλες τις καταστάσεις.
Αποδεικνύεται, όμως, ότι ίσως δεν είμαστε οι μόνοι που μπορούν να τα καταφέρουν σε θέματα επιβίωσης. Λεπτομερείς περιγραφές του New Scientist, αναφέρουν ότι μερικές ομάδες απο όρκες κατευθύνονται σε κοπάδια ψαριών ενώ άλλες πηγαίνουν σε μέρη όπου συγκεντρώνονται φώκιες . Οι όρκες ζουν σε ομάδες και τα νεότερα μέλη μαθαίνουν την πρακτική στρατηγική από τους μεγαλύτερές τους. Αυτό το είδος πρότυπης μάθησης αποδεικνύει ότι όλα τα είδη ζώων, από τους πιθήκους έως τις φάλαινες, αναπτύσσουν ένα είδος προσαρμοστικής κουλτούρας όπως ακριβώς κάνουν οι άνθρωποι.
Στην περίπτωση της όρκας, οι ερευνητές βρήκαν στοιχεία εξελικτικών αλλαγών που σχετίζονται με διαφορές κουλτούρας ανάλογα με την ομάδα. Οι όρκες που θηρεύουν ψάρια, για παράδειγμα, είχαν γενετικές παραλλαγές που τους έδωσε τη δυνατότητα να αφομοιώνουν τα ψάρια πιο εύκολα. Οι όρκες που τρώνε φώκιες, αντίθετα, έχουν την προσαρμοστικότητα που τους επιτρέπει το μεταβολισμό της μεθειονίνης, ένα αμινοξύ που βρίσκεται στο κρέας της φώκιας.
Στα πλαίσια της επιχείρησης Icefish,η ομάδα Sea Shepherd είδε ένα από τα πιο εντυπωσιακά πλάσματα της θάλασσας στον Νότιο Ινδικό Ωκεανό, ενώ κυνηγούσαν ένα λαθροθηρικό σκάφος από την Ανταρκτική. Το πλήρωμα εντόπισε ένα σπάνιο είδος φάλαινας δολοφόνου που δεν είχε παρατηρηθεί εδώ και δεκαετίες.
Το πλήρωμα του πλοίου MY Bob Barker, ήρθε αντιμέτωπο με ένα σπάνιο είδος όρκας που έπλεε στο αρχιπελάγος Crozet στα τέλη Δεκεμβρίου.

Ο Robert Pitman, θαλάσσιος περιβαλλοντολόγος της Ανταρκτικής εμπειρογνώμονας από το Επιστημονικό Κέντρο Αλιείας της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ, επιβεβαίωσε ότι οι φάλαινες ήταν όρκες τύπου D με βάση τις φωτογραφίες που αποστέλλονταν από το πλήρωμα.
Οι επιστήμονες έχουν ελάχιστα στοιχεία για αυτό το είδος της Orca, που εμφανίζεται σπάνια σε δυσπρόσιτα νερά της Ανταρκτικής. Η τελευταία παρατήρηση των σπάνιων φαλαινών ήταν το 1955 στην παραλία Paraparaumu, της Νέα Ζηλανδίας.

Το National Geographic αναφέρει ότι η όρκα Τύπου D χαρακτηρίζεται από ένα μεγάλο βολβώδη μέτωπο, παρόμοια με αυτή της Pilot φάλαινας, και μικροσκοπικά οφθαλμικά σημάδια για μάτια. Οι ερευνητές είπαν ότι έχουν την αλληλουχία του γονιδιώματος του τύπου D, χρησιμοποιώντας υλικό που συλλέχθηκε από έναν σκελετό μουσείου το 1955.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu