Τρείς λόγοι για τους οποίους σας στοχειώνει το κενό

Μια ακόμη ημέρα μέσα στον πυρετό της δουλειάς, του άγχους και της κούρασης, έφτασε στο τέλος της.

Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κάνετε και τίποτα περισσότερο να πείτε. Είναι η ώρα που πρέπει να χαλαρώσετε, αλλά η σιωπή σας βαραίνει με καταπιεστική δύναμη. Νιώθετε ασφυκτικά κάτω από το βάρος του στιγμιαίου, αλλά φαινομενικά αιώνιου τίποτα.
Αυτό το παλιό αίσθημα του κενού και της ερημιάς επιστρέφει ξαφνικά και απροειδοποίητα, όταν οι έγνοιες του επείγοντος φεύγουν. Πώς μπορεί το συναίσθημα του τίποτου να είναι τόσο οδυνηρό;
Καθώς το συναίσθημα εντείνεται, τόσο αποζητάτε τρόπο να ανακουφίσετε τον πόνο. Δεν έχει σημασία τι θα κάνετε, αρκεί να καταστείλετε αυτό το ατελείωτο κενό. Έτσι καταφεύγετε στο τσιγάρο, το τηλέφωνό σας, το ψυγείο, τη μπύρα, το τηλεχειριστήριο ή την επόμενη κατάκτηση. Όλα αυτά σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να ξεφύγετε από το σκοτεινό κενό που σας στοιχειώνει.
Τι είναι το Κενό;
Το αίσθημα εσωτερικής ερήμωσης είναι η απουσία χαράς, ελπίδας και ικανοποίησης. Όταν ένα άτομο βιώνει το κενό, βυθίζεται σε μια εσωτερική άβυσσο η οποία συχνά σε κάνει να θέλεις να ξεφύγεις από την πραγματικότητα,με εθιστικές συμπεριφορές. Τα συναισθήματα που συνδέονται με το κενό συχνά περιλαμβάνουν απελπισία, κατάθλιψη και μοναξιά.
Η βίωση του κενού, περιλαμβάνει φόβο να μείνει κάποιος μόνος του, έλλειψη σημασίας και σκοπού, απουσία αληθινής χαράς ή εκπλήρωσης, εθιστική συμπεριφορά (για να ξεφύγει από το κενό), συναιθηματικό μούδιασμα, και χρόνια πλήξη.
Όταν κοιτάζετε και ακούτε τους άλλους, κολλάτε κάποιες ετικέτες για να δικαιολογήσετε την απόσπαση της προσοχής και τις ρηχές, χωρίς νόημα κουβέντες τους επειδή δεν κατανοείτε τη βασική αιτία που προκαλεί το κενό.
Το κενό προκαλείται μερικές φορές από νευρολογικές χημικές ανισορροπίες, αλλά για τους περισσότερους ανθρώπους είναι κάτι πολύ βαθύτερο.
Γιατί αυτή η ερημιά σας στοιχειώνει;
Όταν θελήσετε να ερευνήσετε τι προκαλεί πραγματικά αυτό το κενό, να είστε προσεκτικοί. Οι δικαιολογίες που θα έρθουν στην επιφάνεια ακούγονται αληθινές, αλλά στην πραγματικότητα βάζετε απλά επίδεσμο για να καλύψετε την πληγή.
Συνήθως λέτε: Δεν έχω σύντροφο, ή δεν με αγαπά, δεν έχω αρκετά χρήματα ούτε είμαι επιτυχημένος, δεν έχω τη σωστή δουλειά, δεν έχω στενούς φίλους, και η οικογένεια είναι απόμακρη. Όταν σκάβετε το υπόβαθρο, μπαίνετε σε πιο βαθιά νερά που πραγματικά σας απασχολούν.
1. Απώλεια ψυχής
Σημαίνει ότι έχετε αποσυνδεθεί από αυτό που θέλει η ψυχή σας. Όλοι μας έχουμε βιώσει μια τραυματική εμπειρία, είτε ενισχυμένη από κάποιου είδους κακοποίηση στην παιδική ηλικία, την αγχωτική φροντίδα της διαβίωσης, ή τη διατήρηση τη καθημερινότητά μας όπως την έχουμε μάθει. Η απώλεια της ψυχής εκδηλώνεται σαν μια αιώνια αίσθηση έλλειψης από κάτι που χάσαμε και λείπει από τη ζωή μας. Με άλλα λόγια, είναι η μεταμφιεσμένη αναζήτηση της ευτυχίας και της πλήρωσης, η οποία συχνά οδηγεί σε παραπλανητικές, μάταιες και εξωστρεφείς επιδιώξεις. Η εμμονή μας με τα χρήματα, τη φήμη, τη δύναμη, την ομορφιά και την «τέλεια» σχέση είναι οι προσπάθειες να πάρουμε πίσω αυτό που χάσαμε παίρνοντας λάθος δρόμο, αφού το μόνο που αποζητάμε και δεν το γνωρίζουμε είναι η επαφή με την ψυχή και τον Δημιουργό μας.
Η απώλεια της ψυχής είναι μια σύγχρονη επιδημία επικών διαστάσεων. Είναι συμπτώματα που εκδηλώνονται σαν χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη, ψυχοσωματικές ασθένειες, οργή, θλίψη και σε ακραίες περιπτώσεις με πράξεις βίας και σκληρότητας.
2. Έλλειψη νοήματος και σκοπού
Όταν χάσεις την επαφή με την ψυχή, χάνεις αναπόφευκτα την επαφή με το σκοπό της ζωής. Τι σκοπεύετε να κάνετε; Τι επιθυμεί να εκφράσει η ψυχή σας; Πώς μπορείτε να ζήσετε την ψυχική πλήρωση; Όταν απομακρύνεται η ψυχή από το Φως βιωνει την κόλαση!
Όλοι έχουμε υποστεί πλύση εγκεφάλου και εκπαιδευτήκαμε να ενεργούμε με ορισμένους τρόπους. Από την παιδική ηλικία, πιεστήκαμε να συμμορφωνόμαστε και να ταιριάζουμε σε ωραία πακέτα κανόνων από τους γονείς, τους δασκάλους και την κοινωνία γενικότερα. Όταν ενηλικιωνόμαστε, η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται πιστεύοντας εσφαλμένα ότι εμείς επιλέγουμε τον τομέα που θα σπουδάσουμε , πότε θα παντρευτούμε, πόσα παιδιά θα κάνουμε, να πάρουμε δάνειο, να βάλουμε χρέος και να ζήσουμε μια κοινωνικά «αποδεκτή» ζωή.
Κανείς δεν μας είπε να κοιτάξουμε αυτό που συμβαίνει μέσα μας.
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας ζούμε ικανοποιώντας τις σωματικές μας ανάγκες και όχι τις πνευματικές. Μάθαμε να ακούμε τους κανόνες και τις προτροπές των άλλων για το ποιοί πρέπει να είμαστε και αγνοούμε ποιοι είμαστε πραγματικά. Προσπαθούμε να απαλύνουμεκαι να επουλώσουμε πληγές αποσπώντας το μυαλό με εκατοντάδες αδιάφορα ερεθίσματα. Κλείνουμε το διακόπτη στις άβολες σκέψεις οι οποίες μας φέρνουν αντιμέτωπους με το πραγματικό νόημα της ζωής και τον πραγματικό μας προορισμό, προτιμώντας τις άνετες και συνηθισμένες σκέψεις.
Γιατί οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τον χωρισμό, την απώλεια εργασίας, τις ασθένειες και τον θάνατο υποφέρουν τόσο πολύ;
Οποιαδήποτε απώλεια είναι οδυνηρή, αλλά το πιο οδυνηρό είναι το αίσθημα κενού που αφήνει. Είναι η τρομακτική αίσθηση ότι δεν ζεις τίποτα, ή κάτι ενδιαφέρον, και ότι η ζωή σου θα μείνει ανολοκλήρωτη και μισή.
Εάν το κενό γίνεται όλο και πιο δύσκολο, σημαίνει ότι μπαίνετε σε μια πιο συνειδητή κατάσταση του νου. Φτάνετε στο σημείο που ξεπερνάτε τα όρια του γνωστού σας κόσμου. Η κλειδωμένη, άρρωστη, κουρασμένη και αγνοημένη ψυχή σας επαναστατεί και προσπαθεί να αποσπάσει την προσοχή σας. Το κενό σας στέλνει μήνυμα για το πόσο φρικτά βιώνει την πραγματικότητα.
3. Καταστολή και καταπιεσμένα συναισθήματα
Τι συμβαίνει όταν ζείτε τον σκοπό της ζωής σας; Πιστεύετε ότι έχετε τακτική επαφή με την ψυχή σας ακολουθώντας την πορεία της, αλλά γιατί το κενό εξακολουθεί να σας στοιχειώνει; Εάν το κενό εξακολουθεί να είναι σύντροφός σας ακόμα και στην πνευματική σας πορεία σημαίνει ότι καταπιέζετε και καταστέλλετε τα συναισθήματα.
Η καταστολή συνειδητά απενεργοποιεί τα συναισθήματά σας, ενώ η καταπίεση τα απενεργοποιεί ασυνείδητα. Αν μεγαλώσατε σε ένα αυστηρό περιβάλλον που τιμωρούσε κάθε μορφή έντονης συναισθηματικής έκφρασης, πιθανόν να παλεύετε ακόμη με αυτό το θέμα.
Το πρόβλημα με την καταστολή και την καταστολή των συναισθημάτων, είναι ότι με την πάροδο του χρόνου αρχίζουν να λιμνάζουν. Όσο περισσότερο καταπιέζονται τα συναισθήματα τόσο πιο αποσυνδεδεμένοι αισθάνεστε από τον εαυτό σας, με αποτέλεσμα η αίσθηση του κενού να μεγαλώνει.
Τα συναισθήματα ατονούν και η ζωή γίνεται βαρετή με την αίσθηση ακινησίας. Στην ουσία μεταλλάσσονται και ενώ θα έπρεπε να νιώθετε ενθουσιασμό στη χαρά, αισθάνεστε μια στιγμιαία ήρεμη απόλαυση. Στον θυμό, αισθάνεστε μια μικρή ενόχληση και στη θλίψη ατονία.
Κλειδώνοντας τα συναισθήματα, δεν κρατάτε μόνο τα δυσάρεστα σε απόσταση, αλλά με το χρόνο μουδιάζουν και τα χαρούμενα και θετικά συναισθήματα.
Μπορείτε να νιώσετε καλύτερα
Η αιτία του κενού δεν σας επιτρέπει να βιώσετε πραγματικά κανένα συναίσθημα. Αναρωτηθείτε το λόγο και επανεξετάστε τον τρόπο που βλέπετε και ζείτε την καθημερινότητα, βλέποντας ποια από τις αντιδράσεις σας συμβαδίζει, ή έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στους άλλους.
1. Καθιερώστε τη δικής σας πνευματική σύνδεση .
Η σύνδεση με την ψυχή είναι μια καθημερινή πρακτική εμπειρία που απαιτεί δέσμευση ζωής. Είναι άρηκτα συνδεδεμένη με το φως του Χριστού και την γνώση που ψάχνει το μυαλό, χωρίς να εκφράζεται με λόγια. Τα συναισθήματα βοηθούν στην αναζήτηση και στην προσπάθεια να περιηγηθείτε για να αποκομίσετε περισσότερη γνώση και απαντήσεις. Τα οφέλη μπορεί να κυμαίνονται από λεπτές μικρές λεπτομέρειες, μέχρι μετατοπίσεις μυαλού, εμπνέοντας την φαντασία και αποκαλύπτοντας μυστικιστικές εμπειρίες. Η προσευχή είναι η επικοινωνία με τον Δημιουργό μας. Δεν είναι απλά μια τυπική διαδικασία που γίνεται σε κάποια στιγμή ανάγκης, αλλά είναι μια αδιάκοπη συνομιλία, όλες τις στιγμές της ημέρας και νύχτας. Είναι αυτό που θέλει πραγματικά η ψυχή για να νιώσει ασφάλεια χαρά και ολοκλήρωση.
2. Αναζητήστε την αυτοπεποίθηση
Ξεκινήστε να εστιάζετε σε αυτό που σας δίνει πνευματική ανύψωση και χαρά. Αυτό θα απαιτήσει να κοιτάξετε μέσα σας και ενδεχομένως θα αρχίσετε να αμφιβάλετε ή να αγνοείτε ό, τι σας έχουν πει κατά καιρούς για τον «λανθασμένο» τρόπο συμπεριφοράς σας και ποιος θα πρέπει να είστε.
Η αυτοπεποίθηση είναι προσωπική υπόθεση και εξαρτάται από εσάς να την ανακαλύψετε. Πρέπει να ανακαλύψετε τι σβήνει την φλόγα και το τραγούδι της ψυχής σας, ορίζοντας τους δικούς σας προσωπικούς κανόνες. Να θυμάστε ότι εσείς ορίζετε τον εαυτό σας. Μόλις αρχίσετε να υιοθετείτε μια προορατική προσέγγιση στη ζωή σας, πιθανότατα θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα.
3. Αγκαλιάστε τα συναισθήματά σας.
Η αίσθηση των έντονων συναισθημάτων δίνει μια αγκαλιά ενέργειας σε όσους τολμούν. Μην αποφεύγετε τον θυμό τη θλίψη και τον φόβο, εξαιτίας της άγριας εξουσίας πάνω σας. Τέτοια συναισθήματα συνήθως θάβονται και εκφράζονται αλλοιωμένα ξεσπώντας σε επίπονη άθληση, αλκοολισμό, εργασιομανία, ή με συγκρούσεις στις σχέσεις.
Ένας δυνατός και υγιής τρόπος να αφήσετε τα συναισθήματα ελεύθερα είναι να κάνετε απολογισμό της ημέρας και να καθαρίζετε το μυαλό σας. Όταν υπάρχει ένα ασφαλές προσωπικό περιβάλλον, είναι εξαιρετικά απελευθερωτικό. Tα πραγματικά μας συναισθήματα είμαστε σε θέση να τα εκφράζουμε καλύτερα όταν είμαστε ήρεμοι, αλλά εσείς κάντε τη διαφορά εκφράζοντας την κάθε σας στιγμή.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu