Τα παράδοξα της ανθρώπινης συμπεριφοράς

Ο κόσμος είναι παράλογος, αντιφατικός και ασυνεπής.

Η πολυπλοκότητα και το απρόβλεπτο του μυαλού μας, κατέχει το μεγαλύτερο μέρος της συμπεριφοράς μας που διοικείται στο υποσυνείδητο. Αυτό μας κάνει να ενεργούμε με πολύ παράξενο τρόπο που συχνά έρχεται σε αντίθεση με ό,τι αισθανόμαστε.
Δεν κεντρίζει το ενδιαφέρον πάντα η παράλογη συμπεριφορά, αλλά το παράδοξο της συμπεριφοράς που δείχνει ότι επεκτείνεται πέρα από τη φωνή της λογικής.
Ίσως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα που μπορούμε να έχουμε στη ζωή, είναι ότι όλα δεν είναι όπως φαίνονται στο μυαλό των ανθρώπων. Μόνο εάν θελήσουμε να δούμε καθαρά, και να εκτιμήσουμε την ασάφεια και αντιφατική φύση των πάντων γύρω μας θα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Η αλήθεια όσο παράδοξη και αν είναι δεν παύει να είναι γνώση πραγμάτων.
1. Η επιθετική συμπεριφορά με ακραία αυτοπεποίθηση είναι μια αντανάκλαση αδυναμίας και κατωτερότητας.
Για να αντισταθμίσουν τα συναισθήματα της αδυναμίας, (συνήθως οι άνδρες) επιβάλουν με επιθετική αυτοπεποίθηση αυτό που θέλουν για να κυριαρχήσουν στους άλλους. Κατά ειρωνικό τρόπο, συχνά το άτομο πιστεύει (συνειδητά) ότι παρά τον παράδοξο ασυνείδητο φόβο του παύει να είναι «αδύναμος» ή «μικρός». Εάν συναντήσετε ένα πρόσωπο που προσπαθεί συνεχώς να επιβληθεί θα καταλάβετε ότι η βαθύτερη ρίζα της παράδοξης συμπεριφοράς του είναι το κόμπλεξ κατωτερότητας.
2. Η σεξουαλική ασυδοσία είναι μια αντανάκλαση της εσωτερικής ασχήμιας και αναξιότητας.
Η ασυδοσία ισχύει και για τα δυο φύλα , αλλά ο όρος «εύκολη» παρουσιάζεται συχνά στις γυναίκες προσδιορίζοντας την «ελευθέρων ηθών» συμπεριφορά. Πέρα από όρους και ταμπέλες, αυτή η συμπεριφορά κρύβει συχνά τεράστια ανασφάλεια, ιδιαίτερα με την αυτοεκτίμηση και εικόνα του σώματος. Παραδόξως, όσο περισσότερο ασύδοτο είναι ένα άτομο , -ή προσπαθεί να ξεφύγει από την ανεπιθύμητη συμπεριφορά, την ίδια στιγμή επιστρέφει στις γνωστές του συνήθειες διατηρώντας τα αισθήματα αναξιότητας.
3. Όσο πιο γλυκά συμπεριφέρεται είναι ένα άτομο, τόσο πιο άγριο είναι.
Αν και αυτό δεν είναι κανόνας για όλους, αλλά πολλά άτομα κρύβουν ένα σκιώδη και βίαιο τρόπο συμπεριφοράς που βρίσκεται συχνά σε καταστολή. Ας το παραδεχθούμε. Δεν συναντούμε συχνά περιπτώσεις ατόμων που είναι πάντα ευχάριστοι, εύκολοι, δεκτικοί, και συχνά ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Αυτού του είδους οι δεκτικοί άνθρωποι, οι οποίοι θέλουν να είναι πάντα ευχάριστοι στους άλλους, είναι συχνά οι πιο θυμωμένοι, έχουν κατάθλιψη και άγχος με τους ανθρώπους γύρω τους, έχουν λιγότερο κοινωνικά ελκυστικά στοιχεία και έχουν ενδώσει στην σκιώδη συμπεριφορά τους επειδή καταστέλλουν τα άγρια και νευρωτικά ένστικτά τους.
4. Όσο πιο ήσυχος είναι κάποιος, τόσο πιο δυνατός είναι.
Οι πολωμένες ιδιοσυγκρασίες προσωπικότητας με χαρακτηριστικά εσωστρέφειας ή εξωστρέφειας, παρέχουν εξαιρετικό παράδειγμα παράδοξης συμπεριφοράς. Οι εξωστρεφείς δείχνουν να είναι δυναμικοί, μαχητικοί και πολύ κοινωνικοί, αλλά όταν βρεθούν μόνοι τους είναι ήσυχοι, απελπισμένοι και ανήσυχοι. Ο έξω κόσμος τους είναι επιδεικτικός και απασχολημένος, ενώ μέσα τους συχνά αισθάνονται κενό και μια αναίτια ησυχία. Οι εσωστρεφείς δεν διατηρούν τα τυπικά κοινωνικά πρότυπα, δεν τους βρίσκεις σε μεγάλες παρέες και παραμένουν σιωπηλοί. Ο κόσμος τους όμως είναι γεμάτος ζωηρή φαντασία, σκέψη και ζωντάνια.
5. Οι πιο αστείοι άνθρωποι είναι συχνά οι πιο λυπημένοι .
Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που είναι χαρούμενοι ευδιάθετοι, λένε αστεία, είναι η ψυχή της παρέας, ή αυτοσαρκάζονται, είναι ιδιαίτερα χαρισματικοί. Στην καλύτερη των περιπτώσεων σκεφτόμαστε ότι έχουν βρει τη χρυσή τομή και ισορροπία στη ζωή τους. Το πιο παράδοξο αυτής της συμπεριφοράς είναι ότι συχνά συναντάμε τους πιο θλιμμένους ανθρώπους σε αυτή την κατηγορία. Αυτά τα άτομα χρησιμοποιούν το χιούμορ σαν μηχανισμό άμυνας απέναντι στις σκοτεινές τους σκέψεις και συναισθήματα. Πέρα από το χιούμορ που χρησιμοποιούν για να καλύψουν βαθύτερα ζητήματα, αυτά τα άτομα συνήθως διαθέτουν εξαιρετική ευφυία. Βλέπουν και διακρίνουν εύκολα με διεισδυτική εξυπνάδα, τις μικρές κρυμμένες αλήθειες μέσα από τα ψέματα και τις αυταπάτες της κοινωνίας, γοητεύοντας το κοινό τους και αποκαλύπτοντας τη φύση της αληθινής παραφροσύνης.
***
Δεν είναι δυνατόν σε ένα άρθρο να αναφέρουμε την πολυπλοκότητα σκέψης και χαρακτήρων της ανθρωπότητας, και είναι πάγια αρχή ότι διαφέρουμε μεταξύ μας σε επίπεδο σκέψης και συμπεριφοράς, λόγω βιολογικών παραγόντων. Συνειδητοποιούμε ότι δεν μπορούμε να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε κάποιο χαρακτηριστικό από τα πραγματικά αίτια μιας παράδοξης συμπεριφοράς που θεωρούμε ότι έχει λογική. Για όλα τα πράγματα υπάρχει το παρασκήνιο και για όλους μας ισχύει η αρχή της μοναδικότητας. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να παραμείνει ίδιος σε κάθε χρονική στιγμή της ζωής του.
Παρόλο που η κρίση στον άνθρωπο είναι ζωτικής σημασίας, στην ουσία δεν μπορούμε να κρίνουμε και να αποδώσουμε ευθύνες ή αξία σε κανέναν. Δεν γεννιόμαστε με μικρότερες ή μεγαλύτερες τάσεις εξάρτησης ή βίας από τον διπλανό μας. Η απόδοση όλων των γνωρισμάτων που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε από τους γύρω μας, με την κλασική έννοια και όρο «προσωπικότητα» είναι πολύ στενός και άκαμπτος για να περιγράψει αυτά που πραγματικά παρατηρούμε.
Η επίδραση διαφορετικών ερεθισμάτων που δέχεται κάθε άτομο διαμορφώνουν και μια διαφορετική σύνδεση με τον εγκέφαλο. Κάθε φορά λοιπόν που προσπαθούμε να ερευνήσουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά, είτε σε παθολογικό ή σε κάποιο τοξικό χαρακτήρα, είναι απαραίτητο να συμπεριλάβουμε το ευρύτερο περιβάλλον και τις αλληλεπιδράσεις. Η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν μπορεί να προσκολληθεί σε τυπικούς κανόνες αλλά έχει το ελεύθερο προνόμιο να διαμορφώνεται όσο αναπνέει και υπάρχει ο άνθρωπος.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu