Πόσο θυμό κρύβετε μέσα σας;

Ο άνθρωπος που είναι εξοικειωμένος με το θυμό του και μπορεί να τον εκφράσει με δεξιοτεχνία, εμπνέει εμπιστοσύνη, οικειότητα, είναι δυναμική προσωπικότητα που συνυπάρχει με την ευαισθησία και την συμπονετικότητα.

Ο θυμός είναι ζωτικής σημασίας αμφιλεγόμενο συναίσθημα, που συχνά γίνεται λόγος διαμάχης ανάμεσα στη λογική. Είναι ένα τρόπος επικοινωνίας, ένας συναγερμός που βάζουμε σε λειτουργία για να ακουστεί η φωνή μας. «Δώσε μου λίγη προσοχή, νιώθω πληγωμένος, θέλω δικαιοσύνη, δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει.
Το πρόβλημα είναι πως διαχειρίζεστε και ανταποκρίνεστε στον θυμό σας που καταλήγει να γίνει προβληματικός, ακόμη και σαν τρόπος έκφρασης. Εάν θελήσετε να τον αξιοποιήσετε κατάλληλα μπορείτε να τον κατευθύνετε με θάρρος στη ζωή σας και να γίνει ένα όπλο φωτιάς που καταστρέφει βίαια τα πάντα. Η καταπιεσμένη οργή έρχεται σχεδόν πάντα καθυστερημένη, μαζεύοντας όλο και περισσότερα δυσαρεστημένα συναισθήματα παίρνοντας άλλες μορφές και καταλήγοντας ένας χαοτικός δαίμονας.
Το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να καταστείλετε την οργή σας. Η εσωτερίκευσή της κρύβεται πίσω από άλλα συναισθήματα όπως θλίψης, ντροπής, απάθειας, ή ακόμη και απόγνωσης.
Το καλύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να αποδεχθείτε το θυμό σας στιγμιαία. Καθίστε στα πόδια του και διδάξτε του τι πρέπει να μάθει. Στη συνέχεια, μετασχηματίστε αυτές τις πληροφορίες σε μια υγιή απάντηση.
* Όταν είμαστε θυμωμένοι με άλλους, συνήθως στοχεύουμε σε αντίποινα ή εκδίκηση. Το ζητούμενο όμως είναι ότι δεν θέλουμε να τιμωρήσουμε, αλλά να βοηθήσουμε.
Συνήθως ο θυμός αφορά τη σύγκρουσή μας με τη δικαιοσύνη για ένα καλύτερο σύστημα και η φόρτιση είναι μια υγιής απάντηση στην αδικία. Μια σωστή στρατηγική για τη διοχέτευση του θυμού σας, είναι να εστιάσετε σε τρόπους με τους οποίους μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε για να βοηθήσετε, παρά να τιμωρήσετε τους άλλους. Εάν μετατρέψετε το άγριο πάθος σε καύσιμα θα σας δώσουν το θάρρος και την ένταση που χρειάζονται να ενεργήσετε για το καλό του συνόλου.
* Οι άνθρωποι πολλές φορές ρισκάρουν την ευαισθησία τους, αρνούνται και αποσιωπούν τον θυμό τους χωρίς να έχουν επίγνωση της ευθύνης που τους αναλογεί και την εξέλιξη του συναισθήματος. Ένας γενναίος και τολμηρός άνθρωπος ξέρει να τη διαχειρίζεται. Ο θυμός που εκδηλώνεται από ευαισθησία πολλές φορές δεν διακατέχεται από συναισθηματισμό είναι κλειδωμένος, αντιδραστικός και μη αυθεντικός.
Όταν ο καταπιεσμένος θυμός ξεσπά ανεξέλεγκτα, αντικατοπτρίζει τα ανεπίλυτα θέματα που γεμίζουν τη σκέψη με αντιδραστική αγωνία.
* Ο θυμός είναι μια φωτιά που καίει τα αδύναμα ξερά και σπασμένα κλαριά. Η αντίδραση σε αδικίες ηθικής, πολλές φορές είναι η μόνη που μπορεί να δικαιολογηθεί αμέσως.
Η δίκαιη οργή γυρίζει γύρω από την απληστία, την προδοσία, και την ελευθερία. Ο Χριστός δεν επέπληξε μόνο τους Φαρισαίους που βεβήλωναν το ναό με την απληστία και διαστρέβλωναν τον θείο Λόγο με αναισθησία, αλλά ισοπέδωσε τους πάγκους τους, καταδείχνοντας μέχρι σήμερα την αδικία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Ένας τύπος θαρραλέας και απόλυτα δικαιολογημένης αντίδρασης είναι επίσης απέναντι στην εκμετάλευση και την ελευθερία ύπαρξης του λόγου και τρόπου ζωής.
Δεν είναι πάντα κανόνας, αλλά τα όμορφα πράγματα είναι σπάνια, και εξαιρετικά δύσκολο να αποκτηθούν.
Η επίγνωση του θυμού μας είναι το αποτέλεσμα της πρακτικής εξάσκησης του μυαλού που επιτρέπει να εκδηλωθεί με τον τρόπο που επιλέγετε. Μπορείτε να τον ελέγχετε και να τον απελευθερώνετε με παραγωγικό τρόπο πριν γίνει τοξική χιονοστοιβάδα.
Αυτό βέβαια απαιτεί συναισθηματική αντοχή και υψηλότερο επίπεδο συναισθηματικής νοημοσύνης. Τα συνεχή ξεσπάσματα έχουν βαρύ συναισθηματικό φορτίο και κόστος στη ζωή μας, ειδικά όταν δεν αναλογιζόμαστε τις συνέπειες των επιπτώσεων στο κοντινό περιβάλλον μας.
Το σημαντικό είναι να αναγνωρίζουμε τις απαιτήσεις μας και να ακούμε προσεκτικά το μήνυμα που κρύβεται πίσω από το θυμό. Τα βιαστικά συμπεράσματα πρέπει να αποφεύγονται και να μην είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας αν θέλουμε να αποφύγουμε τις λεκτικές ακρότητες, και την παγίδα του «ή όλα ή τίποτα».
Εσείς μπορείτε να κρίνεται ποιες καταστάσεις μπορούν να σας βοηθήσουν και να συντονίσετε τις αντιδράσεις σας με τη λογική. Στο τέλος της ημέρας ο θυμός γίνεται ένα εργαλείο, έτσι ώστε, εκπνέοντας τη φωτιά του θυμού, να αναπνέουμε το οξυγόνο της ηρεμίας.
Όσο καλύτερα ελέγχουμε τη σκέψη, τόσο καλύτερη θα είναι η τέχνη διαχείρισης του εαυτού μας.
– Σε ένα χωριό Ινδιάνων Τσερόκι ένας νεαρός πήγε να συμβουλευτεί τον σοφό γέροντα της φυλής. Τον είδε να κάθεται μέσα στη σκηνή ήρεμος, και τα μάτια του έδειχναν ότι είχε την απάντηση σε κάθε ερώτημα.
-«Πλησίασε», του είπε και τον κάλεσε να καθίσει κοντά του. Ο νεαρός κάθισε οκλαδόν και του είπε:
-«Γέροντα, νιώθω ότι υπάρχουν δύο λύκοι που πολεμούν μέσα μου. Ο ένας είναι καλός, υπομονετικός και τα μάτια του βγάζουν αγάπη και ηρεμία. Και ο άλλος είναι άγριος, δείχνει συνέχεια τα δόντια του και γρυλίζει, διψά να βγάλει την οργή του».
Ο γέροντας ένευσε με κατανόηση.
-«Ποιος λύκος θα κερδίσει γέροντα»;
– «Αυτός που ταΐζεις»

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu