Πόση ευαισθησία επιτρέπεις στον εαυτό σου να έχει;

Το να είσαι ευάλωτος χρειάζεται θάρρος.

Γιατί ; Τη στιγμή που μια κατάσταση σας κάνει να νιώθετε ευάλωτοι,η πρώτη σας αντίδραση είναι να κάνετε ότι είναι δυνατόν για να ξεφύγετε.
Η παρόρμηση μάλιστα μερικές φορές είναι τόσο μεγάλη που θέλετε να την αποφύγετε με κάθε κόστος. Είναι λογικό να αισθάνεστε έτσι απέναντι σε οτιδήποτε απειλεί την αίσθηση της ασφάλειας, αλλά τι θα μπορούσε να είναι πιο επικίνδυνο από την μη αντιμετώπισή του;
Εάν αποφεύγετε ή εγκαταλείπετε οτιδήποτε σας κάνει να αισθάνεστε άβολα, το πιο πιθανό είναι να μην φτάσετε ποτέ στο σημείο να αναγνωρίσετε, ή να πετύχετε αυτό που θέλετε στη ζωή. Ίσως μέσα σας θα πρέπει να καλλιεργήσετε και να ξεπεράσετε την τάση να αντιδράτε σε όλους με προστατευτική διάθεση.
Όσο επισφαλή και παράδοξο κι αν ακούγεται, μια τέτοια συμπεριφορά δεν μπορεί πραγματικά να θεωρηθεί δυναμική, εκτός αν έχετε κάποια δυσάρεστη εμπειρία στο παρελθόν που αντιμετωπίσατε υποχωρώντας στο φόβο.
Θάρρος κατηγορηματικά θεωρείται η δύναμη, που παρακινεί να συνεχίσετε, παρά τα αισθήματα ανησυχίας που σας προτρέπουν για σύνεση. Συχνά, μια τέτοια τολμηρή απόφαση έχει τα χαρακτηριστικά του θάρρους, αλλά όλα έχουν συνέπειες. Επιπλέον, είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε ότι δεν πρέπει να συγχέεται το θάρρος με την απληστία, τη βιασύνη και την απερισκεψία.
Ποια είναι λοιπόν αυτά τα ενοχλητικά συναισθήματα που φαίνονται πολύ εκφοβιστικά και σας παρακινούν να βάλετε φρένο στη σκέψη σας;
Αυτή η αίσθηση μας δίνει την εντύπωση ότι μοιραζόμαστε τον εαυτό μας με ένα θυμωμένο, αδιάφορο και αποδοκιμαστικό τρόπο. Όταν εκμυστηρεύεστε τα συναισθήματα και τις σκέψεις σε άλλους, ή σε ένα δικό σας πρόσωπο φοβάστε ότι δεν θα βρείτε ανταπόκριση, ή θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σας.
Αυτή η βαθύτερη αίσθηση ευπάθειας προκύπτει όταν βρισκόμαστε σε καταστάσεις που χτυπούν τους πρωταρχικούς φόβους της εγκατάλειψης, ή καταπιέζουν τα προσωπικά μας όρια και αισθανόμαστε την απειλή και το φόβο μπροστά μας.
Εάν δεν ζείτε σε εμπόλεμη γραμμή αμφισβητήστε το και ρωτήστε τον εαυτό σας:
Είναι πράγματι ο φόβος που εμποδίζει να αντιμετωπίσετε τις δύσκολες περιστάσεις; Πόσο βαθιές είναι οι ρίζες του φόβου, και επίσης πόση ευθύνη καταλογίζεται στον εαυτό σας και πόση σε άσχημες περιστάσεις του παρελθόντος; Μπορείτε να ξεπεράσετε τη δυσαρέσκεια του παρελθόντος;
Τώρα έχετε καλύτερη διανοητική αντίληψη καταστάσεων, δύναμη, ικανότητες, και αυτοεκτίμηση. Εσείς μπορείτε να αποφασίσετε αν η σημερινή κατάσταση απαιτεί καχυποψία, άγχος ή δισταγμό.
Γνωρίζετε ότι η επιφυλακτικότητα σας εμπόδισε να ζήσετε ολοκληρωμένα.
Κάθε φορά που αντιδράτε έντονα σε κάποια απειλή, ερευνήστε αν τα συμπεράσματα σας είναι υπερβολικά ή διαστρεβλωμένα λόγω ανταγωνισμού. Εάν τα συναισθήματά σας είναι πολύ έντονα έτσι ώστε να μη μπορείτε να είστε αντικειμενικοί για να εμπιστευθείτε τον εαυτό σας, μπορείτε να ζητήσετε βοήθεια από ένα φίλο και να αξιολογήσετε μαζί την κατάσταση.
Οι πιθανότητες της υπερβολής, είναι ένα τρομακτικό και επικίνδυνο συναίσθημα αλλά μέχρι να αποκτήσετε αρκετό θάρρος για να το επανεξετάσετε ή να το αναθεωρήσετε θα παραμένετε αλυσοδεμένοι σε αυτό αυτό το χρόνο, τον τόπο, ή πρόσωπο με άβολα και επώδυνα αρνητικά, συναισθήματα.
Είναι τελείως διαφορετικό να αισθάνεστε ευάλωτοι και άλλο να αφήνετε τον εαυτό σας να είναι ευάλωτος. Επομένως, κάθε φορά που αρχικά αντιμετωπίζετε έντονη ανησυχία, μπορείτε να εντοπίσετε την ξαφνική ανησυχία ή την ταραχή σας πηγαίνοντας στην πηγή.
Έχει μεγάλη σημασία να είμαστε συνδεδεμένοι με τους άλλους. Αυτή η πολύτιμη σύνδεση όμως φέρνει μαζί της και την αγωνία μήπως τη χάσουμε όπως επίσης και τη ντροπή του λάθους. «Υπάρχει κάτι σε εμένα που αν το αντιληφθούν οι άλλοι, δεν θα είμαι άξιος να είναι μαζί μου;” Όσο πιο ευάλωτοι νιώθουμε, τόσο δυναμώνει η ντροπή.
Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα αρνητικά συναισθήματα, χωρίς να παγώσουμε και τα θετικά. Ο φαύλος κύκλος θα συνεχίζεται καθώς το κενό θα μεγαλώνει την αίσθηση της υπερευαισθησίας. Όταν αναζητάς την τελειότητα τότε οχυρώνεσαι πίσω από το «απόλυτο” – που είναι δύσκολο να επιτευχθεί, αλλά είναι ένας τρόπος αντίστασης στην ευαισθησία που συνειδητά μας απομακρύνει από τον άλλο.
Αυτό που μας επιτρέπει να συνδεόμαστε με τον πραγματικό μας εαυτό, είναι το θάρρος να παραδεχθούμε πόσο ατελείς είμαστε και να αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας και τους άλλους με κατανόηση. Όταν αποδεχτούμε το πόσο ευάλωτοι είμαστε, ταυτόχρονα εμφανίζεται η αίσθηση ότι αξίζουμε να είμαστε αποδεκτοί.
Δεν μπορείς πλέον να απειλείσαι από κάποια δύναμη πέρα ​​από τον έλεγχο σου. Εκείνη τη στιγμή σου προσφέρονται συναρπαστικές προκλήσεις και δημιουργικές ευκαιρίες, οι οποίες με τη σειρά τους μπορεί να αυξήσουν σημαντικά την αίσθηση της προσωπικής ζωντάνιας και ικανοποίησης στη ζωή.
Σαν ατελή θνητά όντα που είμαστε η ευαισθησία μας είναι αναπόφευκτη, αλλά μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Το ένστικτο και η επιθυμία για ζωή είναι αυτό που μας κρατάει ασφαλείς, και χάνοντας τα χαρακτηριστικά της ταυτότητάς μας χάνουμε συγχρόνως την αίσθηση ισορροπίας και χαράς.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu