Πώς να παραμείνετε λογικοί σε μια εποχή αυξανόμενης παραφροσύνης

Κάθομαι έξω από ένα μικρό φούρνο, στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης παρατηρώντας τις εικόνες που παρουσιάζονται μπροστά μου. Το σκυρόδεμα και το γυαλί του πύργου στο απέναντι τετράγωνο ανεβαίνει στον ουρανό κρύβοντας τα Chemtrails που καλύπτουν τον κατά τα άλλα γαλάζιο ουρανό.

Είναι πρωί και ο Αύγουστος δεν θέλει να αφήσει το καλοκαίρι να φύγει. Ένας άντρας με σκούρο επαγγελματικό κοστούμι βαδίζει στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, κρατώντας ένα καφέ και σάντουιτς, ενώ κάποιος άλλος κάθεται στο κοντινό τραπέζι κοιτάζοντας το κενό.
Τα τρένα γλιστρούν στις υπερυψωμένες πλατφόρμες του σταθμού και στο μυαλό μου ακούω τα βήματα του Ευρωπαίου επιχειρηματία που ανεβαίνει στον 5ο όροφο, μπαίνει σε μια μεγάλη αίθουσα γραφείων, προχωρά στον λευκό θάλαμο του γραφείου του και κάθεται μπροστά στον υπολογιστή του. Σε κάθε μία από τις εκατοντάδες πανομοιότυπες καμπίνες, γράφεται η ιστορία ενός νεκρού καπιταλιστικού ονείρου, της πλήξης, της συμμόρφωσης και της στασιμότητας. Μια τόσο «τέλεια” μετριότητα που αγγίζει την παραφροσύνη.
«Οι μεγαλοεταιρείες , έσωσαν τους σκλάβους”. Η απομίμηση της λεγόμενης «κανονικότητας», που προτιμώ να ονομάζω «παραφροσύνη» περιλαμβάνει μια φαινομενικά αβλαβή δουλειά γραφείου 9 με 5 μ.μ., όπου εκατομμύρια άνθρωποι αφιερώνουν ένα μεγάλο μέρος της πολύτιμης ζωής τους.
Στην πραγματικότητα μεταμορφώνονται από ανθρώπινα όντα, σε αυτόματες μηχανές. Παίρνουν το ίδιο τρένο κάθε μέρα, το ίδιο λεωφορείο, ή αυτοκίνητο και κάνουν την ίδια διαδρομή για τη δουλειά, όπως κάνουν τα ίδια πράγματα κάθε Σαββατοκύριακο. Κάνουν παρέα με τους ίδιους ανθρώπους, παρακολουθούν τις ίδιες ταινίες με τους φίλους τρώγοντας στα ίδια εστιατόρια. Η «προαστιακή μεσαία τάξη» είναι βυθισμένη στο ελάχιστο ή στο τίποτα. Αυτό αντιπροσωπεύει σχεδόν το συνολικό νόημα της ζωής τους.
Ο George Orwell πριν από πενήντα χρόνια, περιέγραψε το τι θα έρθει, στο μυθιστόρημα «1984». Σε ποιο βαθμό αναγνωρίζουμε ότι αυτός ο δυστοπικός κύκλος του καθημερινού θανάτου έχει αιχμαλωτίσει τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού της αμερικανικής και ευρωπαϊκής «δυτικής» κοινωνίας;
Μπορούμε να καταλάβουμε πόσο απομακρυνθήκαμε από τη Ζωή, με αυτή η γοητευτική καθημερινή τελετουργία που μας έχει σκλαβώσει;
Το κρυμμένο χέρι της καταπίεσης, φιλοδοξεί την παγκόσμια κυριαρχία, αλλά αυτό εξαρτάται από το γεγονός ότι όλοι θα αποδεχθούμε αυτό το εμπόριο σκλαβιάς σαν κάτι αναπόφευκτο, αφού δεν θα δούμε ποτέ ότι αποτελεί το στάδιο της μαζικής παραφροσύνης. Είμαστε ευάλωτοι και μας έλκει αυτή η σαδιστική «λογική”, ειδικά όταν πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι. Κανένας από μας δεν απελευθερώνεται από το σύστημα που ασκεί το κυρίαρχο πρότυπο του status quo.
Είναι τελικά, αυτό που μας ενημερώνει για όλα όσα σχεδόν βλέπουμε και κάνουμε καθημερινά στη ζωής μας. Μας κατευθύνει στη δουλειά, στο σούπερ μάρκετ, στο κοντινό ‘καφέ’, στον δρόμο της πόλης, στις διαφημιστικές πινακίδες, στην αγορά της μόδας, στις οθόνες των υπολογιστών, στις εφημερίδες, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τον αυτοκινητόδρομο, το αεροδρόμιο, το ξενοδοχείο κλπ. , όπως αόρατα λειτουργεί κατά τρόπο το Wi Fi στο κινητό τηλέφωνο, οι πύργοι κινητής τηλεφωνίας, οι «έξυπνοι μετρητές» , τα δορυφορικά συστήματα πλοήγησης , οι κάμερες παρακολούθησης, το ηλεκτρομαγνητική ατμοσφαιρική ρύπανση, το γενετικώς τροποποιημένο και παρασιτοκτόνο προϊόν, το χλώριο ή φθοριούχο νερό στα πλαστικά μπουκάλια, τα νανοτεχνολογικά υφάσματα, και ο κατάλογος συνεχίζεται.
Πιστεύετε ότι είστε ελεύθεροι από τον έλεγχο του νου;
Υπάρχουν ελάχιστα μέρη που απέμειναν και δεν χτυπήθηκαν από το εμπορικό μπλοκ του δυτικοποιημένου τρόπου ζωής. Εκεί ίσως θα μπορούσατε να βρείτε τη χαμένη λογική, αλλά προυποθέτει να ξέρετε τι είναι λογική για να τα εντοπίσετε.
Αλήθεια υπάρχει κάποιο μέρος της γης που δεν έχει αντικατασταθεί ακόμα με την πραγματικότητα που ζούμε;
Υπάρχει μια «ελεύθερη ζώνη εικονικής πραγματικότητας;».
Οι πιθανότητες είναι μηδενικές σε αστικό περιβάλλον. Οι πόλεις μεταμορφώνονται σε κέντρα σκλάβων στο πλαίσιο των στόχων της Ατζέντας 2030, που μετατοπίζει ολόκληρους πληθυσμούς σε αναισθητοποιημένα ελεγχόμενα περιβάλλοντα. Είναι παράλογο να φανταστούμε ότι μπορεί κανείς να παραμείνει «υγιής» σε αυτές τις υπερσύγχρονες πολυτελείς φυλακές. Εάν διαλέξετε να παραμείνετε στο καταπιεστικό σύστημα αναπόφευκτα θα οδηγηθείτε σε κατάρρευση και θάνατο. Φοβάμαι ότι αυτό εξακολουθούμε να κάνουμε, μέχρι να βρούμε τρόπο να ξεφύγουμε.
Ο τρόπος για να διατηρήσετε τη νοημοσύνη, τη χαρά της δημιουργίας και την ευαισθησία, είναι να κρατήσετε ακέραιη την ψυχή σας. Κρατήστε τις αξίες και αντισταθείτε στην παγίδα που σας προσφέρει το σύστημα. Τοποθετείστε τη ζωή σας, εκεί που πραγματικά συμφέρει την ψυχή που ζει στο σώμα σας και μην δεχθείτε να ελέγχουν την κάθε σας κίνηση με πρόσχημα την αυτάρκεια αγαθών. Απελευθερώνοντας τον εαυτό σας από τα στραγγαλιστικά πλοκάμια που θέλουν να σας πνίξουν, επιλέγετε τη ζωή και όχι τον θάνατο.
Η υπεράσπιση της πραγματικής ζωής επιτυγχάνεται με την ασφάλεια της ψυχής, και το φωτεινό ζωογόνο μέρος όπου μπορεί κανείς να είναι ο ίδιος ο καπετάνιος της ζωής του, είναι εκεί όπου βρίσκεται ο Χριστός- δηλαδή μέσα μας.
Οι παγκόσμιες αλλαγές στο πολιτικό γεωγραφικό και κοινωνικό σύστημα επιδεινώνονται ήδη ραγδαία και σύντομα θα κληθούμε να πάρουμε την μεγαλύτερη απόφαση της ζωής μας. Το θάνατο ή την ελευθερία της φωτεινής πατρίδας. Έρχεται σύντομα. Πολύ σύντομα.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu