Γιατί είμαστε πάντα τόσο δυσάρεστοι ;

Είμαστε περιτριγυρισμένοι από οθόνες γεμάτες επιθετικές φωνές που πάντα βρίσκουν στόχο πάνω μας. Κάποιοι αναρωτιούνται γιατί είμαστε τρελαμένοι και δυστυχισμένοι όλη την ώρα.

Οι οθόνες μας λένε ότι, αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό και λογικό από τη στιγμή που ζούμε στοιβαγμένοι και δεν έχουμε άλλο τρόπο αντιμετώπισης των πραγμάτων. Δεν μπορείς να αγνοείς τις εικόνες που προβάλλονται κάθε στιγμή στα μάτια σου, ούτε να μην γνωρίζεις ότι οποιαδήποτε συνειδητά ή ασυνείδητα συναισθήματα, πράξεις, επιθυμίες και ένστικτα αποβλέπουν αποκλειστικά στην δική σου ικανοποίηση.
Μας λένε ότι είναι απόλυτα φυσιολογικό και λογικό να ζούμε σε ένα τόπο όπου όλα γύρω μας είναι δηλητηριασμένα, σε ένα σύστημα που απαιτεί το άγχος να είναι ρουτίνα και η καθημερινότητα να αντιμετωπίζεται αγέλαστη με «υπευθυνότητα και σοβαρότητα». Το απαιτεί ο νόμος, η κοινωνία, το περιβάλλον και όλο το σύστημα του πλανήτη. Σε άλλη περίπτωση μπαίνεις στη λίστα του γραφικού, ανισόρροπου, κακοποιού και τρελού που σφραγίζουν την προσωπικότητά σου. Πόσοι άνθρωποι δεν φοβούνται αυτές τις λέξεις ;
Οι μηχανικοί που κινούν τα γρανάζια του τρόπου ζωής μας κατά καιρούς αναρωτιούνται «αθώα»γιατί υπάρχει αυξανόμενη δυσαρέσκεια και αποξένωση ανάμεσα στους ανθρώπους;
Η μηχανή φροντίζει να δουλεύετε σκληρά, πατούν κουμπιά ευαισθησίας, τραβούν μοχλούς και λιπαίνουν τα γρανάζια όταν χρειάζεται, μέχρι να επανέλθετε σε φυσιολογικά για αυτούς επίπεδα. Ίσως ξανακερδίσετε την εμπιστοσύνη σας στο αναπόφευκτο που πρέπει να υπακούτε και ίσως αναρωτηθήκατε κατά καιρούς, γιατί κάποιοι παίρνουν αντικαταθλιπτικά σαν καραμέλες.
Οι εικόνες μας λένε ότι χρειαζόμαστε Ελευθερία και Δημοκρατία, αλλά πρέπει να γίνει πόλεμος για να κερδίσουν οι «λογικοί» άλλη μία μέρα. Μας λένε ότι εμείς φταίμε που κάναμε τόσα λάθη διαχείρισης και πρέπει να πληρώσουμε με σκλαβιά για να μάθουμε τη «λογική» που πλανιέται αόριστα στο μυαλό μας.
Κάτι πήγε λάθος και χάθηκε η εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Γίναμε διχασμένες προσωπικότητες που ενώ ψάχνουμε την ευτυχία δίνουμε δυνατότητες επιτυχίας στη δυστυχία.
Τότε και πάλι οι μηχανικοί του συστήματος αναρωτιούνται «αθώα» γιατί οι άνθρωποι γίνονται παρανοϊκοί και είναι θυμωμένοι; Γιατί συνεχίζουν να παγιδεύονται και να ξαναζούν συνεχώς μια δυστυχισμένη ιστορία;
Οι εικόνες μας λένε, «Κοιτάξτε αυτόν τον φαντασιόπληκτο τρελό που φωνάζει από αγανάκτηση. Θέλει να φτιάξει ένα καλύτερο κόσμο, να πιστεύει να εκφράζει τις αξίες της ζωής και τις αντιλήψεις του χωρίς να φοβάται.
Μόνο κάποιος ελαττωματικός δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι το σύστημα δεν μας εξυπηρετεί, αλλά όλοι αναρωτιούνται γιατί αισθάνονται αδύναμοι και αβοήθητοι.
Οι οθόνες μας λένε φυσικά ότι αυτός είναι ο επιτρεπτός τρόπος, αυτή είναι η πραγματικότητα που ζεις και πρέπει να αποδεχθείς. Είναι ο μόνος τρόπος που θα μπορούσαν να έχουν οι άνθρωποι. Όποιος προσπαθεί να αλλάξει οποιοδήποτε μέρος αυτού του προγράμματος είναι νοητικά άρρωστος και προπαγανδιστής της ειρήνης.
Πάλι οι μηχανικοί του συστήματος αναρωτιούνται «αθώα» γιατί οι άνθρωποι κλείνουν τα παράθυρα της ψυχής τους στους άλλους και χτυπούν τον εαυτό τους γεμάτοι ενοχές;
Οι εικόνες μας λένε «Όλα είναι ωραία και όλα πάνε καλά. Ο καθένας μπορεί να επιδιώκει την ευτυχία στη ζωή του. Κοιτάξτε πόσο ευτυχισμένοι είναι όλοι σε αυτήν την κωμική σειρά. Εάν δεν είστε και εσείς σαν και αυτούς δεν είναι εξαιτίας της μηχανής, αλλά λόγω του ελαττωματικού μυαλού σας. Οι υπόλοιποι άνθρωποι πρέπει να προστατεύονται από την παραφροσύνη σας και δεν θα πρέπει να ακούγεστε. Μην εμπιστεύεστε τον εαυτό σας, αλλά εμάς που έχουμε εμπειρία αιώνων και «επιστημονικά» δεδομένα για το καλύτερο που μπορεί να γίνει για εσάς.
«Το ψέμα μπορεί να καλυφθεί μόνο με το επόμενο ψέμα»
Μας λένε μη μεγαλώνετε γεμίζοντας με την αίσθηση ότι όλα είναι ψεύτικα και ότι όσα σας έχουν διδάξει είναι ψέμα. Δεν σας είπαμε ποτέ ψέματα. Δεν μας πιάσατε να εξαπατούμε και στη συνέχεια να κάνουμε πως δεν συνέβη τίποτα. Έχετε λάθος αντίληψη γιατί είστε μπερδεμένοι, ανόητοι και τρελοί.
Η μηχανή σκέφτεται για εσάς, σας δίνει ελευθερία και ισότητα. Όλοι έχουν φωνή και έκφραση, αλλά οι κανόνες λένε ότι οι ελαττωματικά δυνατές φωνές μπαίνουν στο περιθώριο. Και μετά οι μηχανικοί του συστήματος αναρωτιούνται «αθώα», γιατί οι άνθρωποι τους εμπιστεύονται όλο και λιγότερο.
Οι εικόνες μας λένε: «Ο πόλεμος είναι φυσιολογικός. Η φτώχεια είναι φυσιολογική. Ο έλεγχος και η παρακολούθηση είναι φυσιολογική. Η λογοκρισία των αντίθετων ιδεών είναι φυσιολογική. Η προπαγάνδα των ΜΜΕ είναι φυσιολογική. Η κλιμάκωση της ισότητας του πλούτου και κατάργηση του ελεύθερου επαγγελματία είναι φυσιολογική. Η στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας είναι φυσιολογική, οι εντάσεις με χρήση βίας είναι φυσιολογική. Μας λένε, ότι ο παραλογισμός είναι φυσιολογικός, οι δολοφονικές πεποιθήσεις μιας κουλτούρας δεν διαφέρει από οποιοδήποτε πολιτισμό, οι υγιώς σκεπτόμενοι είναι τρελοί και φασίστες, το μαύρο είναι λευκό, ο πόλεμος είναι ειρηνικός, η ελευθερία είναι δουλεία και η άγνοια είναι δύναμη.
Εάν διαφωνείτε, είστε σκουπίδι, μολυσματική ασθένεια και δηλητήριο που προσβάλει το κοπάδι.
Και οι άνθρωποι αναρωτιούνται, γιατί αισθάνονται τη φυσαλίδα τους να ισορροπεί για ένα λεπτό μόνο στον αέρα. Γιατί έχτισαν το σπίτι και τις ελπίδες τους πάνω από μια ωρολογιακή βόμβα; Όσο αναρωτιούνται τα καινούρια ψυχολογικά δεδομένα κάνουν την εμφάνισή τους καινούριες καταπραϋντικές συμβουλές. Τα παλιά κόλπα της ψυχιατρικής αγοράς έχουν πολλούς πρόθυμους αποδέκτες, που θέλουν να αναβάλλουν το ξύπνημα από τον μακρύ και τρομερό εφιάλτη.
Ίσως ο ηγέτης που κινεί την παγκόσμια μηχανή θα’ πρεπε να αναρωτηθεί αν είναι σοφό να βασίζει την αυτοκρατορία του πάνω σε κοιμώμενους ανθρώπους μέσα σε ένα τεράστιο ψεύτικο σύμπαν το οποίο από ώρα σε ώρα θα ανατιναχθεί και θα εξαφανιστεί για πάντα. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία. Είναι μια σκέψη για τροφή που απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu