Γιατί δεν παραδέχεστε το λάθος σας;

Η ακαμψία του μυαλού δεν είναι ένδειξη δύναμης.

Όλοι κάνουμε πολύ συχνά λάθη και κανείς δεν τα απολαμβάνει.
Ορισμένα σφάλματα είναι μικρά, μεγαλύτερα, ή κρίσιμα για την μετέπειτα πορεία μας. Είναι μια δυσάρεστη συναισθηματική εμπειρία για όλους μας, αλλά το βασανιστικό ερώτημα είναι πώς αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε αποδεδειγμένα λάθος;
Κάποιοι το παραδέχονται χωρίς να έχουν πραγματική συναίσθηση και δεν επανορθώνουν ή δεν δίνουν με τον τρόπο τους μια απάντηση που να ικανοποιεί το άλλο πρόσωπο υποβιβάζοντας την σοβαρότητα της πράξη τους λέγοντας απλά ότι μπορεί να συμβεί στο καθένα, -«Δεν είναι κάτι σημαντικό» .
Αρνούνται να παραδεχτούν ότι κάνουν λάθος, ακόμη κι όταν έρχονται αντιμέτωποι με συντριπτικά αποδεικτικά στοιχεία, γιατί πιστεύουν ότι είναι πολύ πιο έξυπνοι να ξεγελάσουν τον άλλο, ή απλά επειδή «μπορούν».
Τι γίνεται όταν ένα άτομο απομακρύνεται από την πραγματικότητα επαναλαμβανόμενα και απλά δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος σε οποιαδήποτε περίσταση; Γιατί η ψυχολογική εικόνα τους δεν τους δίνει τη δυνατότητα να παραδεχτούν ότι έκαναν λάθος ακόμη και όταν είναι προφανές; Η απάντηση σχετίζεται περισσότερο με το εγώ τους, και την υπερβολική εκτίμηση που τρέφουν στον εαυτό τους.
Μερικοί άνθρωποι έχουν τόσο εύθραυστη αυτοεκτίμηση, τόσο αδύναμη ψυχολογική συγκρότηση και έλεγχο του εαυτού τους, που εάν παραδεχθούν ότι ότι έσφαλαν, αισθάνονται ότι είναι πολύ απειλητικό να το ανεχθούν και να το διαχειριστούν.
Απορροφώντας την πραγματικότητα, γίνονται κομμάτια και ο αμυντικός μηχανισμός τους κάνει κάτι αξιοσημείωτα ακραίο διώχνοντας το βλέμμα τους από την αλήθεια. Κυριολεκτικά στρεβλώνουν την αντίληψή τους για να την καταστήσουν λιγότερο απειλητική, ή κακόβουλη.
Καταλήγουν σε δηλώσεις που έχουν δικαιολογητικά απολογητικά σημεία, λένε ασάφειες επικαλυμμένες με αλήθειες και στη χειρότερη περίπτωση έχουν έτοιμο ένα ψέμα έτοιμοι να αμυνθούν για την αποκατάσταση της «αδικίας», διπλασιάζοντας τις πιθανότητες να επαναλάβουν σε κάθε περίπτωση το ίδιο σφάλμα.
Οι ψυχολογικά ασταθείς άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι και πάλι με την ίδια κατάσταση, θα συνεχίσουν να επιμένουν ή να επιτίθενται σε όποιον προσπαθεί να υποστηρίξει το αντίθετο και να αποβάλει τις πηγές των αντιφατικών πληροφοριών.
Ωστόσο, η αξιολόγηση αυτή είναι συχνά δύσκολη να την αποδεχτούν γιατί στον έξω κόσμο τους δείχνουν να στέκονται σίγουροι στο έδαφος και να μην το βάζουν κάτω. Συνήθως αυτό το χαρακτηριστικό το συνδέουμε με τη δύναμη.
Η ψυχολογική ακαμψία δεν είναι ένδειξη δύναμης, αλλά το αντίθετο. Αυτοί οι άνθρωποι δεν επιλέγουν να σταθούν όρθιοι, απλά διαλέγουν σαν υποχρέωση στον εαυτό τους αυτή την τακτική για να προστατεύσουν τα εύθραυστα εγωιστικά τους πιστεύω και η παραδοχή του λάθους είναι όχι μόνο δυσάρεστη, αλλά τους γεμίζει μώλωπες.
Χρειάζεται συναισθηματική δύναμη και θάρρος να αντιμετωπίσει κάποιος αυτή την πραγματικότητα αντέχοντας στην παραδοχή του λάθους και οι περισσότεροι ξεσκονίζουν λίγο τον εαυτό τους όταν πρέπει να παραδεχτούν το αυτονόητο.
Η ανικανότητα παραδοχής ενός λάθους είναι στην πραγματικότητα έλλειψη ικανότητας να έχουν σωστή αντίληψη σε πολλά πράγματα και ενώ σκοντάφτουν συνέχεια, βρίσκουν συνεχώς καινούριους τρόπους κάλυψης για να το ξεπεράσουν.
Η στρέβλωση της αντίληψής τους γίνεται μόνιμο χαρακτηριστικό που τους ακολουθεί σε όλες τους τις ενέργειες, φτάνοντας σε σημείο να καταργούν προφανή γεγονότα, να πληγώνουν και να στέκονται κατήγοροι απέναντι στους άλλους για να υπερασπιστούν το ψέμα τους.
Το πώς αντιμετωπίζουμε αυτούς τους ανθρώπους εξαρτάται από εμάς και το πρώτο που θα πρέπει να διακρίνουμε είναι η επίμονη και άκαμπτη άρνησή τους να αναγνωρίσουν ότι είναι αδύναμοι και όχι άτομα με ισχυρή πειθώ και πνευματική δύναμη.
Η ευελιξία του λόγου δεν δίνει το δικαίωμα σε κανένα να γίνεται επιθετικός και αντίδικος σε προφανή αυταπόδεικτα γεγονότα.
Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές παρανοούμε το νόημα της συναισθηματικής νοημοσύνης και η ψυχικής δύναμης που είναι δύο διαφορετικές έννοιες.
Η συναισθηματική νοημοσύνη, δίνει την αυτογνωσία που είναι ικανότητα αναγνώρισης και κατανόησης των συναισθημάτων και επιθυμιών, η οποία αναγνωρίζει τις συνέπειες που έχει στους άλλους.
Έχει εσωτερικά κίνητρα, πάθος για εργασία που ξεπερνά το χρήμα και την κοινωνική ανάδειξη. Γνωρίζει τι είναι σημαντικό στη ζωή και αφιερώνεται σε αυτό. Έχει πολύ καλή επικοινωνία και έλεγχο να διαχειρίζεται τις παρορμήσεις τις διαθέσεις, όπως επίσης έχει την ικανότητα να σκέφτεται πριν κάνει οτιδήποτε. Έχει ενσυναίσθηση η οποία είναι ικανότητα κατανόησης της συναισθηματικής κατάστασης των άλλων ανθρώπων όπως επίσης και προθυμία να τους συμπεριφερθεί σύμφωνα με τις συναισθηματικές τους αντιδράσεις και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται.
Πιστεύετε ότι υπάρχει κάτι κοινό με αυτά τα άτομα;
Όλα είναι μια συνεχής εκπαίδευση και όταν επεμβαίνουμε στη βούληση μας, μαθαίνουμε,αντιλαμβανόμαστε, νιώθουμε και αντιδράμε διαφορετικά, αντιστρέφοντας την χημική εξάρτηση των κυττάρων και την ηλεκτρική σύνδεση του εγκεφάλου. Αυτό επιτρέπει στον εγκέφαλο να «δει» διαφορετικά.
Η ανάπτυξη των καθημερινών συνηθειών χτίζουν την ψυχική μας υγεία και όχι μόνο το σώμα, αλλά δεν μπορούμε να αντιληφθούμε συμπεριφορές και καταστάσεις με διαφορετικό, ή αναβαθμισμένο τρόπο. Η αντίληψη μας επηρεάζεται ιδιαίτερα από την συναισθηματική φόρτιση του παρελθόντος.
Η ικανότητα της συνειδητοποιημένης παραδοχής, είναι ένδειξη δύναμης και ευελιξίας, χαρακτηριστικά απαραίτητα για τη σύνθεση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας.
Το πείσμα και η προσκόλληση στο λάθος, απομακρύνουν κάθε πιθανότητα δημιουργίας, σωστών σχέσεων εμπιστοσύνης και σεβασμού.
Πάρτε την ευθύνη, με μία ειλικρινή εξήγηση και αποφασίστε ότι μια συγγνώμη δεν σημαίνει τίποτα, αν δεν γίνει μάθημα. Μη μένετε κολλημένοι στο λάθος που κάνατε.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu