Είστε εξαιρετικά ευαίσθητοι και παθιασμένοι;

Μήπως σας παρεξηγούν για αυτό το λόγο;

Το μυαλό των ανθρώπων διαφέρει. Άλλοι γεννιούνται, ή γίνονται πιο συναισθηματικοί ή διανοητικά και πνευματικά ισχυροί, ή ευαίσθητοι και πιο ανοιχτοί σε εξωτερικά ερεθίσματα από τους υπόλοιπους.
Αντιλαμβάνονται τα διαισθητικά κύματα και συνειδητοποιούν συγκλονισμένοι τις εξαιρετικά λεπτές αποχρώσεις των λέξεων, των κινήσεων της έκφρασης, καθώς και των συναισθηματικών και ψυχικών ενεργειών των άλλων.
Αισθάνονται και αντιλαμβάνονται πολλά περισσότερα, επηρεάζονται από το περιβάλλον τους, αλλά το περιορίζουν πολύ γρήγορα χωρίς να μοιράζονται τον κόσμο τους με τους άλλους. Δυστυχώς, λόγω της έλλειψης ευαισθητοποίησης και κατανόησης από την οικογένεια όσο και τον ευρύτερο κόσμο, πολλά παιδιά έχουν μεγαλώσει με την πεποίθηση ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί τους, ή ότι είναι κατά κάποιο τρόπο ελαττωματικοί, ή ακόμη και «τοξικοί».
«Είμαι διαφορετικός, τίποτα περισσότερο»
* Τα μήλα που έπεσαν πολύ μακριά από τη μηλιά.
Μοναδικές προκλήσεις προκύπτουν όταν ένα συναισθηματικά δυνατό παιδί γεννιέται σε μια οικογένεια στην οποία οι συγγενείς ή τα αδέλφια δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο.
Κανονικά, τα περισσότερα παιδιά έχουν τουλάχιστον μερικά χαρακτηριστικά της οικογένειάς τους, αλλά υπάρχουν μερικές διαφορές ανάμεσα στην άμεση κληρονομικότητα και την ανεξάρτητη αποκλίνουσα ταυτότητα. Αυτά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα και αξίες, μεταφέρονται αναδρομικά μέσω γονιδίων πέρα ​​από τον έλεγχο κάποιου.
Όταν κάποιος αποκτά ένα χαρακτηριστικό που είναι συγγενικά ξένο, αναφέρεται ως «μια οριζόντια ταυτότητα», περιλαμβάνοντας και το ενσυναισθητικό ταλαντούχο άτομο.
Η κουλτούρα παίζει μεγάλο ρόλο στην διαιώνιση αυτής της αποσύνδεσης. Υπάρχει μια πρωτόγονα κατευθυνόμενη σκέψη που κάνει τον άνθρωπο να απορρίπτει αυτό που δεν είναι εξοικειωμένος.
Σαν κοινωνία συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε «παθολογικά» τα άτομα που έχουν διαφορετικό τρόπο σκέψης και αισθήματα, που διαφοροπιούνται από το πλήθος.
Μερικοί γονείς μάλιστα αντιλαμβάνονται το παιδί τους όχι μόνο ως πρόβλημα, αλλά σαν μια προσωπική αποτυχία ή προσβολή.
Είναι γεγονός ότι δεν υπάρχει «οδηγός» για την μητρότητα, ειδικά όταν το παιδί δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με συμβατικούς τρόπους. Αφήνει ένα οδυνηρό κενό αποσύνδεσης μεταξύ των γονέων και του παιδιού. Οι γονείς στην προσπάθεια να ταιριάξουν με τα κοινωνικά πρότυπα, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων ή ακόμη να αλλάξουν ριζικά από την εμπειρία τους, μπορεί να απορρίψουν το παιδί τους που γίνεται εξιλαστήριο θύμα της παραδοξότητάς του.
* Προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένα υπερευαίσθητα διαισθητικό παιδί.
Είναι συναισθηματικά φορτισμένο, ενθουσιάζεται ή απογοητεύεται εξίσου ακραία.
Μπορεί να μην τους αρέσουν ορισμένα νόστιμα φαγητά -κατά γενική ομολογία-, ή ενοχλούνται με ορισμένα υφάσματα και δεν μπορούν να τα ανεχθούν πάνω τους. Μπορούν να βιώσουν πολύ πιο έντονα τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων, τους θορύβους και άλλα περιβαλλοντικά στοιχεία, καθώς αισθάνονται ότι έρχονται κατά πάνω τους και τους διαπερνούν. Στο σπίτι, αισθάνονται κάθε αλλαγή και αποχρώση της έκφρασης των γονιών τους και επηρεάζονται από γεγονότα που δεν επηρεάζουν τους άλλους.
Για παράδειγμα, στην ενήλικη ζωή τους έχουν την τάση να αναλαμβάνουν πολλές ευθύνες στις σχέσεις. Όταν προκύψουν συγκρούσεις, γρήγορα καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι έχουν κάνει οι ίδιοι λάθος και κατακλύζονται από άσχημη αυτοκριτική και ντροπή.
Αισθάνονται μακροπρόθεσμα αστάθεια ανασφάλεια, και πολλοί υποφέρουν από φυσικό πόνο, καταπιεσμένη ενέργεια και κόπωση.
* Αισθάνονται τη μοναξιά της ύπαρξής τους.
Κουβαλάνε πολύ μοναξιά μέσα τους. Ο πόνος του άλλου τους αγγίζει πολύ περισσότερο, και αισθάνονται ότι είναι μόνοι τους απέναντι από το κοινωνικό προσωπείο της κανονικότητας και της αρμονίας. Πολλοί επίσης αισθάνονται ένοχοι επειδή δεν είναι σε θέση να ανακουφίσουν τον πόνο και τη δυστυχία που βλέπουν.
Σε κάποιο επίπεδο, είναι πιο ώριμοι από τους συνομηλίκους τους. Η ψυχο-πνευματική ηλικία τους είναι μεγαλύτερη από την πραγματική τους και έχουν την αίσθηση ότι ποτέ δεν είχαν παιδική ηλικία.
Αυτές οι προικισμένες ψυχές φαίνεται να απολαμβάνουν την ανεξαρτησία τους, αλλά μέσα τους περιμένουν να ακουμπήσουν και να εμπιστευτούν κάποιον, να σχετιστούν μαζί του, ώστε να μπορούν τελικά να χαλαρώσουν. Ένα παιδί περιέγραψε ότι αισθάνεται σαν εγκαταλελειμμένο που περιμένει την πραγματική του μητέρα να έρθει και να το πάει σπίτι.
Η δημιουργικότητα και η διαίσθηση του παιδιού, του δίνουν επίσης πλούσια πνευματικότητα που δεν μπορεί να τη μοιραστεί με τους γύρω του.
Αντιμετωπίζουν υπαρξιακές ανησυχίες, παλεύοντας τον παράλογο και χωρίς νόημα κόσμο. Όταν προσπαθούν να μοιραστούν τις σκέψεις τους με άλλους, συνήθως συναντούν αμηχανία ή ακόμα και εχθρότητα. Με κανέναν δεν μπορούν να συνδεθούν και να ταιριάξει το βάθος της ύπαρξής τους, ή να αναγνωρίσουν την πληρότητα της. Αυτή την ακλόνητη αίσθηση μοναξιάς την μεταφέρνουν στην ενηλικίωση.
* Χάνουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τους άλλους.
Τα ενσυναίσθητα οξυδερκή, χαρισματικά παιδιά, είναι σε επιφυλακή για την υποκρισία, τα βάσανα, τον πόνο, τις συγκρούσεις, και την πολυπλοκότητα του περιβάλλοντός τους, πολύ πριν μάθουν να αρθρώνουν λέξεις ή να μάθουν πώς να τις χειρίζονται. Μπερδεύονται ανάμεσα στις αντιφάσεις , τη συναισθηματικές δονήσεις των ενηλίκων και την επιφανειακή υποκριτική τους έκφραση. Βλέπουν μέσα από τις μάσκες της ευπρέπειας, τα τυπικά αναγκαστικά χαμόγελα, ή τα άτυπα ψέματα, προκαλώντας τους δυσπιστία. Βλέποντας την αδικία και την υποκρισία της κοινωνίας τόσο νωρίς, αισθάνονται απελπισία και κυνισμό. Επίσης αισθάνονται ένοχοι για την ύπαρξη αυτών των προβλέψεων. Όταν δεν μπορούν να βρουν κανέναν που να καταλαβαίνει την πραγματικότητά τους, αποφασίζουν ακόμα και ασυνείδητα να καταπνίξουν την διαίσθηση και τα συναισθήματά τους, και να γίνουν οι έφηβοι ή οι ενήλικες που δεν ξέρουν τι να πιστέψουν, πως να αποφασίσουν, ή ποιον να εμπιστεύονται.
* Γίνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι
Όταν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά συνδυάζονται με ριζοσπαστική ειλικρίνεια, η διορατικότητα μπορεί να φέρει διαπροσωπικές προκλήσεις. Δυστυχώς, η αλήθεια τους είναι συχνά ανεπιθύμητη στον κόσμο, καθώς οι αγγελιοφόροι της είναι πάντα ενοχλητικοί και κατηγορούνται για τη δημιουργία διχόνοιας. Στην καλύτερη περίπτωση, είναι μια πηγή αμηχανίας αλλά, ακόμη χειρότερα μια πηγή εμπαιγμού. Στο σπίτι γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος, στο σχολείο γίνονται ο στόχος υποβιβασμού και μπαίνει στις περιθωριακές κλίκες.
Η επιλογή ανάμεσα στη δική τους αυθεντικότητα και την αποδοχή άλλων ανθρώπων είναι μια πρόκληση για κάθε παιδί που μεγαλώνοντας αισθάνεται ότι ζεί συνειδητά διαφορετικά από τους άλλους. Κάποιοι πιστεύουν ότι είναι κατά κάποιο τρόπο «τοξικοί» ή επικίνδυνοι και ζουν με τον συνεχή φόβο να εκδιωχθούν από την οικογένεια ή τον κοινωνικό κύκλο τους.
* Αισθάνονται το βάρος της συνειδητότητας
Τα ενσυναίσθητα παιδιά έχουν έντονες ανάγκες. Από νεαρή ηλικία, ζουν με την πίεση της δημιουργικότητας και έχουν μια λαχτάρα για συζητήσεις πνευματικής τόνωσης, βαθιάς περισυλλογής ψάχνοντας απαντήσεις για την έννοια της ζωής.
Η ζωή τους είναι χαραγμένη με ηθικές ανησυχίες, ισχυρές πεποιθήσεις, ιδεαλισμό, τελειομανία και ισχυρά πάθη. Ωστόσο, χωρίς επαρκή κατανόηση από τους ενήλικες γύρω τους παρεξηγούνται σκόπιμα. Ως αποτέλεσμα, της φυσικής τους ανάγκης για επαρκή ποσότητα διέγερσης και υποστήριξης, μπορεί στη συνέχεια να μπουν σε καταστάσεις απόρριψης ή στέρησης. Ακόμη και με υποστηρικτικούς γονείς που επικυρώνουν την ευαισθησία τους, πολλά παιδιά έχουν επίγνωση ότι κρατούν μεγάλο βάρος και κατά κάποιο τρόπο είναι «πάρα πολύ» για τους γύρω τους.
Μπορεί να επικριθούν, ή απλώς να τους απορρίψουν σιωπηρά επειδή θέλουν κάτι πάρα πολύ, κινούνται πολύ γρήγορα , είναι πολύ αφελείς, πολύ σοβαροί, πολύ εύκολα αναστατώνονται ή γιατί είναι πολύ ανυπόμονοι. Συνειδητοποιώντας ότι η φύση τους μπορεί να είναι παράταιρη στους άλλους, μπορεί να αποφασίσουν σταδιακά να κλειστούν σε ένα ψεύτικο εαυτό, και να περιορίσουν τον ενθουσιασμό και την διέγερσή τους.
* Αγκαλιάστε αυτό το παιδί μέσα σας.
Το σπίτι σας ίσως δεν ήταν καταφύγιο για μια έντονα ευαίσθητη και προικισμένη ψυχή. Μπορεί να είναι διαφορετική αλλά η πραγματική ταλαιπωρία προήλθε από τον εγκλεισμό της αίσθησης ότι εσείς ως άνθρωπος, δεν είστε εντάξει.
* Γενικά χαρακτηριστικά
Η ψυχή σας είναι άγρια ​​και ατίθαση. Ανεξάρτητα από το πόσο προσπαθείτε να χαμηλώσετε την ένταση, να κλείσετε το διακόπτη, να προσποιηθείτε ότι δεν υπάρχει, να το χειριστείτε, η αυθόρμητη φύση πάντα εμφανίζεται.
Μερικές φορές, η αλήθεια γλιστράει πάνω σας με τη μορφή δέους,αγάπης, θαύματος και χαράς. Είναι τόσο συναρπαστικό, που δεν έχετε άλλη επιλογή παρά να παραδοθείτε στην εκστατική ανατίναξη. Για εκείνη την πολύτιμη στιγμή, αισθάνεστε την παραγματική φύση σας να αναδύεται χωρίς διακοπή.
Κρατήστε την άγρια, παθιασμένη ψυχή σας. Αυτό το παιδί περιμένει να το ακούτε, και να το αγκαλιάζετε για αυτό που είναι.Είναι στο χέρι σας να ασφαλίσετε μέσα σας την αυθεντική παιδικότητα που έχετε.
Το να είναι κάποιος ενσυναίσθητο – ευαίσθητο άτομο σημαίνει ότι έχει πολύτιμες ικανότητες και ιδιότητες. Οι ικανότητές τους δεν σχετίζονται μόνο με το ταλέντο, γιατί είναι από μόνοι τους δώρο Θεού για τον εαυτό τους και για τους άλλους. Για την ιστορία, τέτοια άτομα ήταν συχνά εξαιρετικά ταλέντα της μουσικής, και εικαστικής τέχνης.
Το έξυπνο μυαλό σας, ο τρόπος που κινείστε σας κάνουν μοναδικούς. «Μπορείτε να γίνετε ένας δεύτερος Σαίξπηρ, Μότσαρτ, Michelangelo, ή ο Μπετόβεν. Έχετε την ικανότητα για οτιδήποτε θελήσετε, αρκεί να μην το απορρίψετε.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu