Είναι ώρα να πετάξεις στην ελευθερία

Η λέξη "ελευθερία" είναι μια πανανθρώπινη έννοια, στην οποία σχεδόν κάθε άτομο στη γη θα συμφωνούσε ολόψυχα ότι είναι μια αναγκαιότητα.

Ίσως κάποιοι εννοούν ότι με αυτή θα απαλλαχθούν από κάτι κουραστικό και βασανιστικό.
Τα παιδιά αναζητούν πάντα ευκαιρίες για να απαλλαγούν από τους κανόνες που ορίζονται από τους γονείς. Οι ενήλικες θέλουν περισσότερη ελευθερία στις σχέσεις τους, ενώ οι ηλικιωμένοι θέλουν να ελευθερωθούν από ασθένειες, ανασφάλειες και μοναξιά. Αλλά τι είναι αληθινή ελευθερία;
Η πραγματική ελευθερία δεν είναι τίποτα από όλα αυτά.
Σημαίνει δύναμη να είσαι πραγματικά ο εαυτός σου. Κάθε ένας από εμάς είναι μοναδικός, με τη δική του προσωπικότητα που θέλει, επιθυμεί, απαιτεί, αρέσει και αντιπαθεί. Το σύνολο όλων αυτών των χαρακτηριστικών μας κάνει αυτό που είμαστε. Ωστόσο, λίγοι είναι αρκετά τυχεροί ώστε να έχουν τον έλεγχο των εσωτερικών και εξωτερικών συνθηκών που βιώνουν, για να μπορούν να εκφράζουν την αληθινή τους προσωπικότητα, καταλήγοντας σε κάτι ψεύτικο και πέρα από αυτό που θα ήθελαν.
Η οικογένεια, η κοινωνία, οι φίλοι και οι συνάδελφοι, μας δημιουργούν καταστάσεις – ίσως με καλές προθέσεις – που μας αναγκάζουν συχνά να κάνουμε ή να γίνουμε αυτό που δεν είμαστε. Σίγουρα το έχετε νιώσει πολλές φορές στη ζωή σας. Μας ταιριάζει γάντι να είμαστε οτιδήποτε άλλο από αυτό που θέλουμε, έτσι ώστε να υπάρχει ο φταίχτης που θα κρατά το αντίβαρο στις ενοχές μας.
Όταν κάποιος έχει καλή συμπεριφορά εκτιμάται και ανταμείβεται, ενώ όποιος επαναστατεί τον επαναφέρουν στο κοπάδι και τιμωρείται για να παραδειγματιστούν και οι άλλοι. Τα παιδιά προκειμένου να αποκτήσουν την έγκριση από τους γονείς τους και να ανταμειφθούν, παίζουν αυτόματα πολλούς και διαφορετικούς ρόλους από την πραγματικότητα που θέλουν για τον εαυτό τους. Με αυτόν τον τρόπο, από την παιδική ηλικία χάνουμε την ελευθερία να είμαστε ο εαυτός μας και γινόμαστε ότι θέλουν οι άλλοι.
Αυτή η κατάσταση δημιουργεί πολλές προσωπικές συγκρούσεις και αναταραχές, καθώς η υπάρχει μια αναντιστοιχία ανάμεσα σε αυτό που πραγματικά θέλουμε να κάνουμε ή να πούμε και σε αυτό που αναγκαζόμαστε, με αποτέλεσμα να προκαλεί άγχος.
Είμαστε πράγματι καταδικασμένοι με αυτή την ελευθερία;
Αυτή η ελευθερία έχει στην πραγματικότητα μια σκοτεινή πλευρά που είναι αντιληπτή. Το σύστημα της δουλική νοοτροπίας που προωθείται, μας έχει δώσει την άποψη ότι η δημιουργία, η επιλογή, η βούληση και δράση, είναι ψυχολογικά σύνθετα παράλογη και διαποτισμένη με άγχος, ενώ η άνεση της έτοιμης και καθορισμένης επιλογής, μας δίνει προβάδισμα στην μακροζωία και ευτυχία.
Το ψυχοφθόρο άγχος, αποδεδειγμένα δρα αρνητικά στο σώμα και το μυαλό μας, προκαλώντας πολλές ψυχοσωματικές ασθένειες. Στην ενήλικη ζωή μας όταν υποφέρουμε από χρόνια προβλήματα όπως πονοκέφαλο, οσφυαλγία, υπέρταση, κόπωση ή διαβήτη, αναζητούμε φαρμακευτικές λύσεις, συχνά μη γνωρίζοντας ότι η κύρια αιτία των προβλημάτων είναι η έλλειψη ελευθερίας να εκφραζόμαστε και να πράττουμε ελεύθερα.
Η ιατρική επιστήμη συχνά αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, χωρίς να μπαίνει στις μεταφυσικές πτυχές της νόσου δίνοντας θεραπείες δια βίου και παρόλο που πολλές από τις ασθένειες ελέγχονται ή θεραπεύονται σε επίπεδο συμπτωμάτων, η αιτία που προκαλεί αυτά τα προβλήματα παραμένει.
Ελευθερία δεν σημαίνει ότι μπορείς να είσαι εγωιστής ή να πληγώνεις τους άλλους γιατί είσαι ελεύθερος να το πράξεις. Ένα άτομο που εκτιμά την ελευθερία του είναι ικανό να αντιληφθεί την αξία της ελευθερίας των άλλων.
Στον κόσμο μας η απόλυτη ελευθερία δεν υπάρχει, όχι μόνο στο μυαλό αλλά στον τρόπο ζωής που μας επέβαλλαν.
Μάλιστα η καταπιεστική καθημερινότητα μας υπενθυμίζει συνεχώς, ότι θα πρέπει ίσως να ξεχάσουμε για όσο ζούμε ακόμη και την έννοιά της. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουμε την ανθρώπινη υπόστασή μας και να παραδοθούμε στον έλεγχο των άλλων. Στην σκέψη μας πάντα υπάρχει κάτι που πραγματικά εξακολουθούμε να θέλουμε και υπάρχει σχέδιο για το πώς θα το πετύχουμε, αλλά ίσως το κόστος της να μας έβαλε στο περιθώριο της σκλαβιάς.
Πόση ελευθερία δώσαμε στο μυαλό μας για τέτοια σκέψη;
Όταν σκεφτόμαστε σαν δούλοι των άλλων, ανησυχούμε για το τι σκέφτονται, τι λένε για εμάς. Παίζουμε πάντα το δικό τους παιχνίδι με τον φόβο της απόρριψης να αλωνίζει κάθε ελεύθερο κύτταρο του εγκεφάλου μας δίνοντας μορφή και νόημα, όχι μόνο στον εσωτερικό αλλά και στον εξωτερικό μας κόσμο.
Είμαστε οι πρωταγωνιστές σε ένα κατασκευασμένο κόσμο με προθεσμία λήξης και δεν ξέρουμε που υπάρχει στέρεο έδαφος να πατήσουμε. Το τίποτα, είναι το χάσμα που μας χωρίζει από την πραγματικότητα και η άβυσσος δεν περιέχει ίχνος ελευθερίας. Η συνειδητοποίηση αυτού του τίποτα που βρίσκεται στην καρδιά της ύπαρξής μας, φέρνει στην επιφάνεια το πραγματικό αίτιο του άγχους.
Ακόμη κι αν θελήσουμε να παραβλέψουμε την ιστορία μας σαν Έλληνες, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τις βάσεις της που ξεκίνησαν την ιστορία του πολιτισμού.
Το «Ελεύθερον ήμαρ», είναι ο κρατήρας των ανθρώπινων αξιών που μας έδωσαν οι πρόγονοί μας οι Ελ. Ο Όμηρος, μέσα στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια, εξυμνεί το όραμα της ελευθερίας και τα ιδανικά που προέρχονται από αυτή.
Χύθηκε πολύ μελάνη από δεκάδες εκατοντάδες αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, φιλόσοφους, από τον Ηράκλειτο μέχρι την κλασική εποχή, κι από την ελληνιστική εποχή μέχρι σήμερα. Επίσης σύγχρονοι διανοητές και στοχαστές έχουν πει και έχουν εξυμνήσει όσο τίποτε άλλο στην ζωή του ανθρώπου, την πολυπόθητη ελευθερία του ανθρώπου.
Ο μεγαλύτερος εκφραστής της ελευθερίας είναι ο ίδιος ο Χριστός που δίνει τον απόλυτο τρόπο ξένοιαστης και ελεύθερης ζωής, λέγοντάς μας την μεγαλύτερη αλήθεια: «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς».
Μπορείτε να καταλάβετε το λόγο που η γνώση βρίσκεται αντιμέτωπη με την δουλεία, την σκλαβιά και την δέσμευση όλων των ελευθεριών του ανθρώπου;
Σαν θεϊκά πλάσματα που είμαστε, έχουμε τρομακτική δύναμη μέσα μας αλλά δεν είμαστε σε θέση να τη συνειδητοποιήσουμε. Οι ενοχές μας είναι ένα συναίσθημα, που σχετίζεται στενά με τη μη αυθεντικότητα της ζωής και την αποτυχία να ζήσουμε την πληρότητά της με τόση διαφθορά, κακία και αδικία. Η δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς υπόβαθρο αξιών, χωρίς σύμβολα, ρίζες, πιστεύω, ιδανικά, χωρίς ιστορική μνήμη και συνείδηση, είναι καταδικασμένη σε μαρασμό, σε ιστορική λήθη.
Η γνώση κυριολεκτικά είναι δύναμη που απελευθερώνει τον άνθρωπο όχι μόνο από την καθημερινότητα, αλλά από την σκοτεινή φυλακή που κλειστήκαμε λόγω της πτώσης μας. Από τότε, άρχισαν τα μαρτύρια των ανθρώπων και το ακριβότερο τίμημα που πληρώνουμε είναι η πλήρης ελευθερία και ανεξαρτησία, ζώντας την παρακμή των αντιλήψεων και της δυστυχίας του εικονικού και φθαρτού κόσμου που κυριαρχεί στο παράλογο κόσμο μας.
Για αυτό το λόγο η γνώση της ελευθερίας, είναι νούμερο ένα καταζητούμενη στον κόσμο μας.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu