«Δεν έχω τίποτε άλλο»

Εάν θέλεις να φωτογραφίσεις μια μαγική στιγμή, πρέπει να είσαι πάντα προετοιμασμένος.

Οι εναλλαγές του τοπίου και της διάθεσης σε προειδοποιούν ότι δεν είναι θέμα το πότε, αλλά για το αν θα συμβεί.
Δίνουμε μάχη για όμορφες στιγμές που θα είναι για πάντα δικές μας γεμίζοντας την αποθήκη του μυαλού μας νομίζοντας ότι κάποτε στο μέλλον θα ξαναγυρίσουμε και πάλι σε εκείνη τη μαγική αίσθηση της στιγμής.
‘Ισως ποτέ δεν θα μπορέσουμε να γυρίσουμε, αλλά αναζητάμε όλο και περισσότερα πράγματα να καλύψουν την έμφυτη αίσθηση της ιδιοκτησίας.
Ναι, είναι και αυτό μια ψευδαίσθηση που μας ανήκει και προσπαθούμε να κατοχυρώσουμε οτιδήποτε θεωρούμε δικό μας ακόμη και με νομικά πλαίσια. Οι πεποιθήσεις, ο τρόπος ζωής , η δουλειά και τα όριά μας, κινούνται σύμφωνα με τις αξίες και την προσωπική μας ταυτότητα.
Η ιδιοκτησία είναι ένας μηχανισμός ελέγχου που μας εμποδίζει να αγκαλιάζουμε την ελευθερία και μας προσκολλά σε ασφαλές παρελθόν και παλιές σκέψεις. Θρέφεται από τον φόβο απώλειας και προωθεί το κομμάτιασμα του μυαλού και της ψυχής. Μας χτυπά στην ανασφάλεια δημιουργώντας ένα προστατευτικό κλοιό αναγκάζοντάς μας να δημιουργήσουμε ένα κενό στο μυαλό μας πολεμώντας με δυο νοοτροπίες: Της δουλικότητας και της ελευθερίας.
Σκεφτείτε τη σχέση σας. Ο σύντροφος της ζωής σας πιστεύετε ότι σας ανήκει; Πιστεύετε ότι η αγάπη που μοιράζεστε σας ανήκει; Πόσες φορές το σώμα σας διαμαρτυρήθηκε για την κατάσταση που του επιβάλατε να ζει; Πιστεύετε ότι ο χρόνος σας ανήκει; Πόσο χρόνο ξοδεύετε σε πράγματα που θέλετε να πετύχετε;
Ακόμη και τα συναισθήματα δεν προτιμούν να μένουν πάντα ίδια και αλλάζουν συχνότητα. Η χαρά εναλλάσσεται με την θλίψη, το γέλιο με δάκρυα και η ένταση με ηρεμία.
Η παρατεταμένη μελωδία της ζωής γίνεται πολλές φορές παραφωνία και μια περιπλανώμενη ζητιάνα που μας ζητά να της δώσουμε σημασία αλλά τη διώχνουμε, προσπαθώντας να ντύσουμε τις στιγμές μας με όλο και περισσότερα ρούχα.
Τι αντηχεί στη ζωή μας όταν τίποτα ουσιαστικά δεν είναι δικό μας; Μήπως η αναζήτηση της ευτυχίας;
Η αληθινή ευτυχία προέρχεται από το ίδιο μέρος που βρίσκεται η καλοσύνη. Είναι δυο ζωντανές έννοιες ανεξάρτητες αλλά αλληλένδετες. Είναι δώρα Θεού που απολαμβάνει κανείς δύο φορές. Την πρώτη όταν δίνεις κάτι ιδιαίτερο και τη δεύτερη όταν εισπράττεις τη χαρά από αυτόν που παίρνει το δώρο σου. Οι πράξεις καλοσύνης έχουν μια πολύ ιδιαίτερη και προσωπική σχέση με την ψυχή. Πολλές φορές δεν είναι τα χρήματα ή τα υπάρχοντα που χρειάζονται οι άνθρωποι, αλλά κάτι πολύ πιο απλό για εσάς, αλλά πολύτιμο για τον άλλο. Μια διαβεβαίωση, ενθάρρυνση, ή μια ευγενική λέξη και ένα απλό χαμόγελο, εκτίμηση, ανταλλαγή ειδικών γνώσεων, ακόμη και ένα χέρι βοήθειας ή μια μικρή υποστήριξη κατά τη διάρκεια μιας δύσκολης συναισθηματικής περιόδου.
Η τέχνη της καλοσύνης και της δοτικότητας είναι μια ιδιοκτησία που δεν απειλείται από κλέφτες, και δεν θα σας την στερήσει κάποιος . Δεν χρειάζεται να μπει στο ίδιο καλούπι με την ελεημοσύνη και δεν περιορίζεται σε ανταλλαγή δώρων κατά την περίοδο των Χριστουγέννων ή των γενεθλίων. Μπορείτε να δίνετε αυτό που ανήκει στην ψυχή σας σε όλους τους ανθρώπους που έρχεστε σε επαφή καθημερινά .
Εάν αναρωτιέστε τι ακριβώς έχετε στην κατοχή σας, είναι πολύ εύκολο να το βρείτε. Τι πρέπει να δώσετε; Όλοι έχουν κάτι πολύτιμο να δώσουν και θα το ανακαλύψετε τη στιγμή που θα σας το ζητήσουν. Ευτυχώς, η γενναιοδωρία δεν συνδέεται με τους ίδιους υλικούς περιορισμούς γιατί αυτή η ιδιοκτησία τοκίζεται σε πνευματική τράπεζα και όσα περισσότερα ιδιόκτητα πράγματα δίνετε, τόσα περισσότερα θα έχετε. Κάθε πράξη αγάπης, καλοσύνης και γενναιοδωρίας πολλαπλασιάζεται και επιστρέφετε σε σας. Όσο περισσότερο δίνετε τόσο πιο ευτυχισμένος θα αισθάνεστε.
Ένα από τα παράδοξα της ζωής είναι όταν περιορίζετε τη δύναμη σας δίνοντας στους άλλους με την προσδοκία να πάρετε κάτι σε αντάλλαγμα.
Όταν δίνετε χωρίς καμία σκέψη ή επιθυμία επιστροφής, τότε οι δυνατότητές σας δεν περιορίζονται. Η ζωή σας γίνεται ένα ποτάμι ενέργειας γεμάτη καθαρό νερό συνεχούς ροής, χωρίς καμία πιθανότητα να λασπώσει από την ακινησία.
Για να καταλάβετε τον κύκλο ενέργειας που ρέει μέσα σας πάρτε μια μεγάλη, βαθιά ανάσα, και κρατήστε την αναπνοή σας για όσο χρονικό διάστημα μπορείτε. Παρατηρήστε πόσο άβολα αισθάνεστε. Η ίδια αίσθηση υπάρχει όταν αντιστέκεστε σε κάτι που χρειάζεστε.
Σίγουρα ακούσατε κάποιον να λέει » συνεχώς δίνω και τίποτα δεν μου απομένει»
Αυτή η συμπεριφορά έχει πολλά αρνητικά χαρακτηριστικά όπως, άρνηση, αυτολύπηση, το σύνδρομο του μάρτυρα και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Η εγωιστική μορφή δοσοληψίας, δίνει με την προσδοκία να πάρει κάτι σε αντάλλαγμα. Στην πραγματικότητα, δεν δίνει τίποτα, απλά κάνει μια εμπορική ανταλλαγή. Εάν αισθάνεστε ότι έχετε «χάσει κάτι ή έχετε μειωθεί» τότε το δώρο δεν δόθηκε πραγματικά από την καρδιά σας, γιατί η πρόθεση πρέπει να δημιουργεί την ίδια ευτυχία τόσο στον δωρητή όσο και στον παραλήπτη.
Είναι πολύ απλό. Εάν θέλετε να έχετε περισσότερη χαρά, δώστε χαρά στους άλλους, εάν θέλετε περισσότερη αγάπη, μάθετε να δίνετε αγάπη, αν θέλετε προσοχή και εκτίμηση, μάθετε να εκτιμάτε και να εύχεστε το καλό του άλλου. Αυτή είναι η περιουσία σας, αλλά παρά το ότι είναι πολύτιμη δεν σας κοστίζει τίποτα, αντίθετα σας δίνει τις στιγμές ευτυχίας που αναζητάτε
Όταν συναντάς κάποιον, μπορείς να στείλεις σιωπηλά μια ευλογία, ευχόμενος την ευτυχία, τη χαρά και το γέλιο. Αυτό το είδος σιωπηλού δώρου, είναι πολύ ισχυρό. Κάνετε το χωρίς να σκέφτεστε επιστροφή, και θα βρείτε ξαφνικά τους ανθρώπους γύρω σας να ανοίγουν την καρδιά τους σε εσάς, μετατρέποντας τη θλίψη σε χαρά και ευτυχία. Δημιουργήστε μια αξιαγάπητη προσωπικότητα και ένα πρότυπο ζωής πέρα από τις πιο μεγάλες προσδοκίες σας.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu