Αφαιρώντας το σκοτεινό πέπλο

Ταξιδεύοντας στο δρόμο της συνειδητής ζωής μας, ανακαλύπτουμε ότι είμαστε καλυμμένοι κάτω από το δικό μας πέπλο.

Στην πορεία, οι προσπάθειές μας να πλησιάσουμε τον Θεό, πολλές φορές ατονούν. Επίσης, ο δρόμος γίνεται τόσο μοναχικός, καθώς δεν έχουμε κάποιον να μιλήσουμε για αυτόν τον προσωπικό και μυστήριο αγώνα.
Οι συνήθειες της ζωής, μας εμποδίζουν την ανάμνηση του Θεού. Στο πνευματικό ταξίδι, σχεδόν κάθε ταξιδιώτης ταυτόχρονα αντιμετωπίζει προαιώνιες ερωτήσεις για να εμφανιστεί ένας φράχτης για απάντηση. Αυτή η διαπίστωση εμποδίζει το δρόμο μας στη γνώση, και συνειδητοποιούμε πόσο ανίκανοι είμαστε να αντιδράσουμε μέσα στη σκοτεινιά της γήινης φύσης που βυθίσαμε στον εαυτό μας. Η υλική φύση μας αντιδρά στην πνευματικότητα και ο πόλεμος της γνώσης εναντίον της αγνωσίας φαίνεται να μην έχει νικητή.
Η αναζήτηση και η εύρεση, θεωρούμε ότι είναι κάτι φυσικό μέσα στα πλαίσια της γήινης εμπειρίας μας. Αναζητώντας το φως, κάθε ακτίνα της, μας δίνει την αίσθηση της αγάπης και ένωσης με τον Ένα Δημιουργό.
Πολλοί ισχυρίζονται ότι όταν η άποψή μας έρχεται σε σύγκρουση με την αλήθεια, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια, αλλά όποιος πραγματικά ψάχνει την αλήθεια είναι σε θέση να την αναγνωρίσει όταν πέσει πάνω της, γιατί το φως αφαιρεί τα πέπλα από τα μάτια του νου και της ψυχής.
Τι μας εμποδίζει να αντικρίσουμε την αλήθεια;
*** Οι προσωπικές μας αντιλήψεις
Η οικογενειακή, η θρησκευτική, η κοινωνική κουλτούρα και εκπαίδευσή μας από την στιγμή της γέννησης, μας θέλουν δέσμιους και απαγορεύουν την απαραίτητη ελευθερία σκέψης. Δεν μπορούμε χωρίς την ανάπτυξη της κριτικής, της σύγκρισης και της ιστορίας να κατανοήσουμε τις αξίες, τα πρότυπα τα λάθη, και τις καταστροφικές συνέπειες.
Αν παρατηρήσουμε τα μάτια ενός μικρού παιδιού θα δούμε ότι είναι γεμάτα περιέργεια ενθουσιασμό και με πολύ ανυπομονησία,προσμονή και δέος, εξερευνούν τον κόσμο χωρίς δόγματα, αιρέσεις και προκαταλήψεις. Στον κόσμο των ενηλίκων. ο οποίος κατάργησε τις βασικές αρχές της πνευματικής θέασης, της φαντασίας της έρευνας, και τις αντικατέστησε με υλικές επιδιώξεις, επικρατεί ο δογματισμός και η επιλογή του ασπρόμαυρου καμβά. Για αυτό το λόγο το γκρί είναι το επικρατέστερο χρώμα στη ζωή των περισσοτέρων ανθρώπων, που αναζητούν ευτυχία μέσα στο σκοτάδι.ΣΚΟΤΑΔΙ
Βασική αρχή και επιδίωξη του ανθρώπου μέσα στην ατομική και κοινωνική του υπόσταση είναι να προσεγγίσει την έννοια της αρετής, – μια λέξη που σήμερα έχει καταργηθεί από το λεξιλόγιό μας . Ελάχιστοι την γνωρίζουν και σχεδόν κανείς δεν την χρησιμοποιεί. Το σκοτάδι βαραίνει περισσότερο όταν καταργείται η έννοιας της αρετής. Η ψυχή μας χάνοντας το πλέγμα της αλήθειας, χάνει την ισορροπία της. Εάν δεν την επαναφέρουμε, δεν θα απαλλαγούμε από τις ασθένειες της ψυχής, που καταλήγουν στις ασθένειες του σώματος.

Επίσης η αντιστροφή και αλλοίωση των εννοιών και λέξεων, όπως οι λέξεις «αγαθόν, δαίμων, έρως», κάποια στιγμή θα πρέπει να αποδοθούν σωστά με την αρχική τους σημασία, και όχι όπως θέλουν να ονομάζονται σήμερα ανάλογα με τις προσωπικές δοξασίες- σκεπτικό του καθενός.
Με την εξάσκηση και χρήση των λέξεων -με την πραγματική τους σημασία, ο νους βλέπει, προσέχει και εθίζεται, μέχρι να αναγνωρίσει, να ξαναθυμηθεί και να οικειοποιηθεί τις έννοιες που γίνονται απαραίτητο εργαλείο στα καθημερινά διλήμματα και αντιξοότητες της αισθητής πραγματικότητας.Ερχόμαστε σε επαφή με τον αόρατο κόσμο της νόησης, όταν αντιλαμβανόμαστε αποτυπώνοντας λησμονημένες αρχές και αξίες, που έχουμε αχρηστεύσει .
Η αρχαία Ελληνική σκέψη κινείται μεταξύ του αισθητού και νοητού κόσμου και μας επιτρέπει να δούμε την πραγματική ανθρώπινη φύση μας. Μας προετοιμάζει για το ταξίδι της ζωής και τον μοναδικό θεικό προορισμό μας.
Το ατελές δεν μπορεί να προχωρήσει στην τελειότητα, εάν δεν απαλλαγεί από τα εμπόδια της πλάνης, της έπαρσης και αλαζονείας. Ο Σωκράτης με τη μαιευτική μέθοδο, αναγκάζει τον συνομιλητή του στην λογοδοσία. Στην αναγνώριση δηλαδή της “διπλής άγνοιας”, η οποία επιτρέπει στον συνομιλητή του, αφού ομολογήσει την άγνοιά του να εκφράσει την πρώτη απορία και από την απορία, να τον οδηγήσει στην επιστήμη, -στο επίστασθαι.
Η ψυχή μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας βρίσκεται σε κατάσταση αγωνίας.
Η διπλή άγνοια είναι η πεποίθηση του ανθρώπου ότι γνωρίζει, ενώ δεν γνωρίζει τίποτα.
Η αφαίρεση της αλαζονείας, μας κάνει περισσότερο κοινωνικούς ευγενικούς, λιγότερο φορτικούς και δυσάρεστους με αυτούς που επικοινωνούμε διότι τους επιτρέπουμε να εκφραστούν ακούγοντας με προσοχή και διαλλακτικότητα. Η αναγνώριση της άγνοιας οδηγεί στην αναζήτηση των ηθικών αξιών , οι οποίες στη συνέχεια θα του επιτρέψουν να φθάσει στην επιστήμη, «το επίστασθαι» και από εκεί «στην μετοχή του θείου».
Ο άνθρωπος σαν πνευματικό ον, θα πρέπει να αντιληφθεί το (άνω + θρώσκω = «κοιτάζω προς τα επάνω»). Χρειάζεται να νιώσει και να ξαναβρεί την πνευματική σύνδεση με τον Θεό. Με οργανωμένη σκέψη, μπορεί να κινηθεί και να το εφαρμόσει στην πράξη κάνοντας την ζωή του ανάλαφρη και άκρως ενδιαφέρουσα, αλλάζοντας κάποιες αντιλήψεις για τον άνθρωπο και τον κόσμο. Η καθημερινή ζωή μπορεί να γίνει πιο απλή, αν φροντίσουμε να την αναδιαμορφώσουμε με γνώση.
Το Σύμπαν που μας περιβάλλει και που αισθανόμαστε στον εικονικό κόσμο με ένα απλό λογισμικό, κάποτε θα πεθάνει γιατί δεν είναι αιώνιο, αλλά κτιστό. Ο άνθρωπος και η γη δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος. Υπάρχουν επίσης παράλληλα σύμπαντα σε άλλες διαστάσεις σε παράλληλους κόσμους, όπως ανέφερε ο Ιταλός αναγεννησιακός φιλόσοφος Τζορντάνο Μπρούνο, στα οποία υπάρχουν άλλες μορφές ζωής.
Οι υλικές ανάγκες ενός ανθρώπου δεν καλύπτονται ποτέ, αλλά είναι απαραίτητο να φροντίσει επίσης τις ψυχικές, νοητικές και πνευματικές του ανάγκες. Χρειάζεται επίσης ισορροπία ανάμεσα στη λογική, το συναίσθημα και τη δημιουργική φαντασία για να εκφράσει την πληρότητα της ύπαρξής του και να ζήσει αρμονικά, στοχεύοντας στη μόρφωση και όχι στην απλή πληροφόρηση.
Ο θάνατος έτσι όπως τον αντιλαμβανόμαστε δεν υπάρχει, είναι ένα φάντασμα που το δημιούργησαν τα «αφεντικά της σπηλιάς», του μύθου που Πλάτωνα στην πολιτεία. Δεν πρέπει να φοβόμαστε το θάνατο, όπως ακριβώς δεν πρέπει να φοβόμαστε και τη ζωή.
Εφαρμόζοντας τη φιλοσοφία στην πράξη, διαμορφώνεται ένας νέος άνθρωπος. Είναι αυτός που γνωρίζει ότι το κλειδί της πραγματικής ζωής του βρίσκεται μέσα του, κάνοντας πράξη την γνώση της νοοτροπίας του Φωτός.
Ο άνθρωπος διώχνει τα σκοτεινά του πέπλα όταν μαθαίνει να επικοινωνεί με τον Θεό και ονειρεύεται την επιστροφή του στην πατρίδα. Ο Χριστός είναι η πηγή φωτός και η ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Επειδή δεν βλέπετε κάτι, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Ο ήλιος λάμπει ακόμη τη νύχτα.

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu