Η χρήση των γυαλιστερών, σαν μάσκες προσώπων λειτουργεί ως ένας ισχυρός μεταφορικός μηχανισμός.

Τα πρόσωπα-μάσκες συμβολίζουν τα ψηφιακά φίλτρα και τις εξιδανικευμένες περσόνες που υιοθετούν οι άνθρωποι online. Η «τελειότητά» τους στερείται κάθε ανθρώπινης έκφρασης, μετατρέποντας το άτομο σε ένα τυποποιημένο προϊόν προς κατανάλωση.

Από το γυμναστήριο και τις αυθόρμητες φωτογραφίες μέχρι ακόμα και τις στιγμές προσευχής, το βίντεο δείχνει ότι καμία πτυχή της ζωής δεν μένει ανέγγιχτη από την ανάγκη για επίδειξη. Η πράξη δεν γίνεται για την ίδια την εμπειρία, αλλά για την καταγραφή της.

Το καταληκτικό μήνυμα του βίντεο υπογραμμίζει μια σύγχρονη υπαρξιακή ειρωνεία: ο ιδανικός, λαμπερός εαυτός μας «γεννιέται» τη στιγμή που πατάμε το rec και «πεθαίνει» μόλις η κάμερα κλείσει.

Η εμμονή με την επιμελημένη εικόνα χτίζει τελικά έναν τοίχο ανάμεσα στην πραγματική ζωή και τους γύρω.
Το βίντεο που μοιράστηκε ο Mario Nawfal χρησιμοποιεί τον σουρεαλισμό ακριβώς επειδή η ίδια η σύγχρονη ψηφιακή πραγματικότητα έχει γίνει, σε μεγάλο βαθμό, σουρεαλιστική.

ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ

photo AI: pixabay