10 κράτη που δεν γνωρίζατε ότι υπάρχουν

Πόσο καλοί είστε στην Γεωγραφία;

Σίγουρα οι περισσότεροι μπορούν να εντοπίσουν με ευκολία τις πιο γνωστές χώρες του πλανήτη πάνω σε έναν χάρτη. Υπάρχουν όμως κάποια κράτη, τα οποία οι πιο πολλοί δεν έχουν ακουστά καν. Ας τα δούμε:

 10. Δημοκρατία της Λακότα

Οι περισσότεροι δεν θα το πίστευαν, αν λέγαμε πως υπάρχει μια χώρα ίδιου μεγέθους με την Συρία, στη μέση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η Λακότα είναι η πατρίδα των ιθαγενών Σιού, μιας φυλής που ζούσε στην περιοχή πολλά χρόνια πριν έρθουν οι Ευρωπαίοι έποικοι. Το 1868, η αμερικανική κυβέρνηση υπέγραψε μια συνθήκη, παραχωρώντας στους Σιού τα δικαιώματα των εδαφών της Λακότα. Ωστόσο, το 1870, η κυβέρνηση αγνόησε την συνθήκη, στέλνοντας εκεί χιλιάδες άτομα σαν εργάτες ορυχείων, για να βρουν χρυσό. Μέχρι σήμερα, η Λακότα αναγνωρίζει τον εαυτό της σαν ένα ανεξάρτητο κράτος και αγωνίζεται για την διεθνή αναγνώριση.

 9. Υπερδνειστερία

Η Υπερδνειστερία έχει τον δικό της πρόεδρο, το δικό της κοινοβούλιο, το δικό της νόμισμα και τον δικό της στρατό, με τον οποίο κέρδισε τον πόλεμο για την ανεξαρτησία της το 1992. Ωστόσο, κάποιοι διαφωνούν και λένε πως η Υπερδνειστερία είναι μέρος της Μολδαβίας. Όταν το 1990 η Μολδαβία αποσπάστηκε από την ΕΣΣΔ, οι κάτοικοι της Υπερδνειστερίας διαφώνησαν έντονα, λόγω της στενής επαφής που είχαν με την Ρωσία. Σκοπός τους ήταν να αυτοανακυρηχθούν σοσιαλιστική δημοκρατία και να παραμείνουν τμήμα της Σοβιετικής Ένωσης, κερδίζοντας τον πόλεμο. Μέχρι να έρθει η κατάπαυση του πυρός, για να μπορέσει η Υπερδνειστερία να κάνει τα απαραίτητα βήματα, ώστε να πετύχει τον στόχο της, η Σοβιετική Ένωση είχε ήδη καταρρεύσει, με αποτέλεσμα να ρίξει το φιλόδοξο κράτος σε σύγχυση. Η κατάσταση της Υπερδνειστερίας παραμένει άλυτη.

8. Μπαροτσελάνδη

Βρίσκεται ανάμεσα στην Ναμίμπια, την Μποτσουάνα, την Ζιμπάμπουε, την Ζάμπια και την Αγκόλα και αποτελείται από μια ενωμένη ομάδα ανθρώπων από διαφορετικές φυλές. Αρχικά, ήταν ένα ανεξάρτητο κράτος, μέχρι να γίνει ένα με την Ζάμπια το 1964. Σήμερα απαιτεί και πάλι την ανεξαρτησία της, λόγω του ότι η ένωση με την Ζάμπια έγινε υπό ψευδή προσχήματα, καθώς η συνθήκη μεταξύ των δύο, της υποσχόταν την αυτονομία, που τελικά δεν απέκτησε. Αντίθετα, η Μπαροτσελάνδη μεταχειρίστηκε όπως κάθε άλλη επαρχία. Ύστερα από χρόνια έντονων εντάσεων, το Εθνικό Συμβούλιο της Μπαροτσελάνδης ανακήρυξε την ανεξαρτησία της τον Μάρτιο του 2012.

7. Κινλάνδη

Αποτελούνταν από τμήματα του Μιανμάρ, του Μπανγκλαντές και της Ινδίας, και είχε πληθυσμό 1,5 εκατομμυρίων κατοίκων. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούνταν από έξι μοναδικές εθνικές ομάδες και μιλούσαν στο σύνολο 20 διαφορετικές γλώσσες. Όταν η Βρετανική Αυτοκρατορία εξασθενούσε, η Κινλάνδη ανεπίσημα προσαρτήθηκε σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε Μιανμάρ (ή Μπούρμα ή Βιρμανία). Τον Μάρτιο του 1988, καθιερώθηκε το Εθνικό Μέτωπο των Τσιν, λόγω της αντίδρασης στο γεγονός ότι ο λαός δεν είχε αποκλειστικά δικαιώματα, αν και η Κινλάνδη είχε τους δικούς της ηγέτες και την δική της Εθνική Ημέρα. Οι εθνικιστές πιστεύουν πως χάρη στην πλούσια ιστορία, την ξεχωριστή κουλτούρα και το ανεξάρτητο πολιτικό σύστημα, έχουν το κάθε δικαίωμα για ανεξαρτησία. Ο ΟΗΕ ωστόσο, συνεχίζει να θεωρεί πως η Κινλάνδη αποτελεί τμήμα του Μιανμάρ.

 6. Λαοκρατική Αραβική Δημοκρατία της Σαχάρας

Βρίσκεται στην Δυτική Σαχάρα και ανακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1976. Σχεδόν το ένα τρίτο του συνόλου των κρατών του ΟΗΕ αναγνώρισαν το κράτος, αλλά οι υπόλοιπες χώρες το θεωρούν τμήμα του Μαρόκο. Σχεδόν για 100 χρόνια, η περιοχή ήταν μια ισπανική αποικία. Όταν η Ισπανία υποχώρησε, τα πράγματα έγιναν λίγο περίπλοκα. Το Μαρόκο, η Μαυριτανία και οι αυτόχθονες κάτοικοι της Δυτικής Σαχάρας, όλοι απαίτησαν την περιοχή για τον εαυτό τους. Η Μαυριτανία απέσυρε την απαίτησή της, αλλά το Μαρόκο συνέχισε να επιμένει με πείσμα. Τα δημοψηφίσματα συνεχώς αναβάλλονται και οι προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών αποδείχτηκαν άκαρπες.

 5. Αμπχαζία

Παρά τον ξεχωριστό εθνικό πληθυσμό, τα ιστορικά καθορισμένα σύνορα, τον ξεχωριστό στρατό, μια κυβέρνηση, μια εθνική τράπεζα και ξεχωριστά διαβατήρια, η Αμπχαζία φαίνεται να μην μπορεί να αποκαλεστεί ανεξάρτητο κράτος. Από τις αρχές του 11ου αιώνα, η περιοχή είχε την αυτονομία της, μέχρι που εντάχθηκε στην Γεωργία και αργότερα στην ΕΣΣΔ. Με την πτώση του Σοβιετικού υπερκράτους, η Αμπχαζία ανακοίνωσε τα μεσαιωνικά της σύνορα κερδίζοντας τον πόλεμο για την ανεξαρτησία με αντίπαλο την Γεωργία το 1993. Παρά τη νίκη, τέσσερις χώρες του ΟΗΕ αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την Αμπχαζία σαν κάτι περισσότερο από επαρχία της Γεωργίας.

 4. Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ

Το Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι μία ακόμα περιοχή, της οποίας η κατάσταση περιπλέχθηκε, λόγω της άτακτης διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά την διάλυση, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ έγινε το επίκεντρο του πολέμου μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της εθνικής αρμενικής πλειοψηφίας της περιοχής. Μια ανακωχή υπογράφτηκε το 1994, αφήνοντας προσωρινά τον έλεγχο της περιοχής στα χέρια των Αρμενίων. Σήμερα, παρά το γεγονός ότι έχει δική του κυβέρνηση, δικό του στρατό και το δικό του νόμιμο σύνταγμα, καμία άλλη χώρα του κόσμου δεν το αναγνωρίζει σαν κράτος, επειδή οι διαπραγματεύσεις δεν καταφέρνουν να προτείνουν μία ειρηνική και μόνιμη λύση που μπορεί να αναγνωριστεί από τον ΟΗΕ.

 3. Μπαλουχιστάν

Μια αχανής επαρχία που έχει σαν έδαφός της το 44% της συνολικής έκτασης του Πακιστάν. Παρά το ότι το Μπαλουχιστάν βρίσκεται σε κατάσταση μόνιμης αναταραχής πάνω από 50 χρόνια, οι εθνικιστές δηλώνουν πως έχουν ένα ανεξάρτητο κράτος και γιορτάζουν την ημέρα της ανεξαρτησίας τους κάθε χρόνο στις 11 Αυγούστου. Ισχυρίζονται πως λίγο πριν το τέλος της Βρετανοκρατίας, οι Βρετανοί έδωσαν στο Μπαλουχιστάν την αυτονομία του, αλλά το Πακιστάν ανέτρεψε την απόφαση, προσαρτώντας παράνομα την περιοχή έναν χρόνο αργότερα. Από τότε, το Πακιστάν αναγκάστηκε πολλές φορές να καταστείλει τις εξεγέρσεις, χρησιμοποιώντας στρατιωτικές δυνάμεις.

 2. Νότια Οσσετία

Το 2006, οι κάτοικοι της Νότιας Οσσετίας έκαναν δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της περιοχής. Ο μικρός, αλλά περήφανος λαός των 50.000 ανθρώπων έχει τη δική του γλώσσα και νιώθει πιο δεμένος με τη Ρωσία, παρά τη Γεωργία. Δυστυχώς, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας που ακολούθησε δεν αναγνωρίστηκε από την διεθνή κοινότητα, με εξαίρεση την Ρωσία. Όταν στις 8/8/2008, η Γεωργία εισέβαλε στην Νότια Οσσετία, ύστερα από εντολή των Αμερικάνων για να δουν την αντίδραση του Πούτιν, ο ρωσικός στρατός ακινητοποίησε τους Γεωργιανούς, έφτασε μέχρι την Τιφλίδα και προσάρτησε την Νότια Οσσετία. Το επίσημο δημοψήφισμα για την προσάρτηση της Νότιας Οσσετίας στη Ρωσία, αναμένεται να γίνει μέσα στο 2017.

 
1. Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας

Σε αντίθεση με τα περισσότερα κράτη της λίστας μας, το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας έχει αξιόλογη αναγνώριση από τις χώρες του κόσμου, έχοντας ταυτόχρονα πολιτικές σχέσεις με 105 χώρες και διπλωματικές σχέσεις με άλλες έξι. Έχει επίσης το αξίωμα του μόνιμου παρατηρητή στα Ηνωμένα Έθνη. Το παράδοξο όμως της υπόθεσης, είναι πως αυτό το κράτος δεν έχει καθόλου… επικράτεια, ούτε διεκδικεί κανένα έδαφος. Αυτό που συνέβη είναι ότι η Μάλτα κατεχόταν από ένα τάγμα Καθολικών ιπποτών και όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης εισέβαλε στο νησί το 1798, το Τάγμα αναγκάστηκε να μεταφερθεί στην Ιταλία, όπου τα καθολικά έθνη συνέχισαν να το αναγνωρίζουν σαν κράτος. Αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα, αν και το Τάγμα έχει στην κατοχή του μόνο δύο κτίρια στη Ρώμη.

 Mr. Fantastic

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu