Το ένα πόδι βρίσκεται ψηλά στον αέρα, το σώμα ανοίγει σε μια σχεδόν αδύνατη θέση και η προσγείωση γίνεται με τέτοια ακρίβεια, ώστε η τεράστια προσπάθεια να παραμένει σχεδόν αόρατη. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει το μπαλέτο τόσο εντυπωσιακό, μοιάζει εύκολο μόνο όταν το κάνει κάποιος που έχει περάσει χρόνια, μαθαίνοντας να ελέγχει κάθε μυ του σώματός του.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Βραζιλιάνος χορευτής Wagner Carvalho, ο οποίος έχει χτίσει την καριέρα του στο Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου του Καζάν. Απόφοιτος της Escola Bolshoi Brasil, μετακόμισε στη Ρωσία το 2016 και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικούς σολίστ του μπαλέτου. Το εντυπωσιακό βίντεο που κυκλοφορεί στα κοινωνικά δίκτυα δείχνει μια πλευρά του κλασικού μπαλέτου, όπου εκρηκτικά άλματα, σπαγγάτα στον αέρα και κινήσεις που απαιτούν ταυτόχρονα δύναμη, ευλυγισία, ισορροπία και απόλυτο έλεγχο, συνυπάρχουν με τη χάρη που πρέπει να έχει ένας χορευτής.

Από την πλατεία, ο θεατής βλέπει χάρη, ο χορευτής όμως εκτελεί μια εξαιρετικά απαιτητική σωματική δραστηριότητα. Για να φανεί ένα άλμα ελαφρύ, χρειάζεται εκρηκτική δύναμη στα πόδια. Για να παραμείνει το σώμα σταθερό στον αέρα, απαιτείται ισχυρός κορμός. Και για να ολοκληρωθεί μια δύσκολη προσγείωση χωρίς να χαθεί η ισορροπία, χρειάζεται τεράστιος νευρομυϊκός έλεγχος.

Η πορεία του Carvalho είναι ενδεικτική. Στην ηλικία των 23 ετών, όταν η Escola Bolshoi Brasil παρουσίασε την πορεία του, είχε ήδη περάσει οκτώ χρόνια εκπαίδευσης στη σχολή. Το 2015 διακρίθηκε στον Russian Open Ballet Competition στο Περμ και στη συνέχεια δέχθηκε πρόσκληση να ενταχθεί στο Μπαλέτο της Όπερας του Καζάν.

Έκτοτε έχει ερμηνεύσει σημαντικούς ρόλους σε έργα όπως ο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», ο «Καρυοθραύστης», η «Λίμνη των Κύκνων», η «Ωραία Κοιμωμένη» και ο «Δον Κιχώτης». Το 2018, μαζί με την Amanda Gomes, κέρδισε την κατηγορία του καλύτερου ντουέτου στον τηλεοπτικό διαγωνισμό «Bolshoi Ballet». Μάλιστα, το 2024 ο Carvalho εμφανίστηκε και στον πρωταγωνιστικό ρόλο του John στην παραγωγή «Zorba the Greek» του Καζάν, στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Μπαλέτου Rudolf Nureyev.

Κοιτάζοντας λοιπόν ένα τέτοιο άλμα, είναι εύκολο να σταθεί κανείς μόνο στην ομορφιά της εικόνας. Όμως πίσω από αυτή τη στιγμή κρύβονται χιλιάδες ώρες προπόνησης, επαναλήψεων, μυϊκής ενδυνάμωσης και τεχνικής ακρίβειας. Το μπαλέτο δεν είναι απλώς τέχνη που χρησιμοποιεί το σώμα. Είναι τέχνη που απαιτεί από το σώμα να κάνει πράγματα τα οποία, για τον περισσότερο κόσμο, μοιάζουν σχεδόν αδύνατα.

Δείτε το βίντεο ΕΔΩ

^{photo: pixabay}