Πώς να βοηθήσετε την ανωριμότητα του παιδιού

Οι συναισθηματικές και κοινωνικές δεξιότητες είναι μερικά αναπτυξιακά ορόσημα

που μπορούν να σας βοηθήσουν να καταλάβετε, αν το παιδί σας δεν έχει την ανάλογη ωριμότητα για την ηλικία του.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε παιδί αναπτύσσεται με διαφορετικούς ρυθμούς, η ανωριμότητα δεν είναι πάντα ανησυχητική, αλλά αν οι άλλες αναπτυξιακές δεξιότητες καθυστερούν πολύ και παρεμποδίζουν την καθημερινότητά του, ίσως είναι καιρός να αναζητήσετε βοήθεια. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει το παιδί σας να επιστρέψει σε ένα προγενέστερο στάδιο για να μάθει δεξιότητες.
Οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές δεν έχουν οριστικές προθεσμίες. Κάθε παιδί ακολουθεί το δικό του χρονοδιάγραμμα, αλλά όλα τα παιδιά πρέπει να κάνουν ένα βήμα κάθε φορά.
Καθώς μεγαλώνουν τα παιδιά δεν ξέρουν πως να επικοινωνήσουν και να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους. Για το λόγο αυτό είτε στρέφονται προς τους γονείς τους, οι οποίοι όμως συχνά είναι απόμακροι και κρύβουν αυτά που αισθάνονται, είτε απομονώνονται. Πολλές φορές οι γονείς τιμωρούν και επικρίνουν τα παιδιά τους μπλοκάροντας τα συναισθήματα τους, ειδικά όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με δύσκολα και περίπλοκα συναισθήματα, όπως τον θυµό και τη ζήλια. Έτσι εκείνα µαθαίνουν ότι η εκδήλωση των συναισθηµάτων τους είναι κάτι προβληµατικό και δυσάρεστο. Αρχίζουν, λοιπόν, είτε να τα εκδηλώνουν µε υπερβολικό τρόπο είτε να τα απωθούν, πνίγοντας την προσωπικότητα τους .
Το πρώτο βήμα προς την λύση της κοινωνικής ανωριμότητας ενός παιδιού, είναι να συνειδητοποιήσετε ότι οι δικές σας συναισθηματικές ανάγκες δεν μπορούν να συμβαδίσουν με τις ανάγκες του παιδιού σας, Αλλάξτε τον τρόπο που χειρίζεστε την καθημερινότητά σας και βρείτε χρόνο να περνάτε μαζί του. Μιλήστε στα παιδιά σας για το πώς νιώθετε, ποια συμπεριφορά τους δεν σας αρέσει και πως νιώθετε, όσο διάστημα παίζεται μαζί του. Το μικρό σας θα μιμηθεί τον τρόπο ομιλίας και θα ανοιχτεί σε εσάς για ότι το απασχολεί. Δώστε το παρόν σε όλες τις δραστηριότητες που ενδιαφέρουν την ηλικία του για να διαμορφώσετε το κλίμα και τις κατάλληλες συνθήκες όπου μπορείτε να είστε κοντά του και να του διδάξετε τις κοινωνικές δεξιότητες που στερείται το παιδί σας. Χρησιμοποιήστε πολλούς χαρακτηρισμούς έτσι ώστε κάτι άμορφο, τρομακτικό και άβολο να μετατραπεί σε κάτι πιο συγκεκριμένο, με υπόσταση και όρια. Στην ουσία η λεκτική υλοποίηση κάποιων πραγμάτων απομυθοποιεί με φυσικό τρόπο πολλούς φόβους γιατί η γνώση αποτελεί φυσικό «ηρεμιστικό» για το νευρικό σύστημα.
Εάν το παιδί σας έχει προβλήματα με τους συμμαθητές και συνομήλικους του, δημιουργήστε εσείς τις προϋποθέσεις του παιχνιδιού που θα το καθοδηγήσουν στην κοινωνικοποίηση με τα άλλα παιδιά. Μείνετε κοντά τους, για να παρεμβαίνετε και να προτείνετε λύσεις σε πιθανή αποτυχία και αδιέξοδα αν χρειαστεί, αλλά διακριτικά για να του δίνετε την αίσθηση ανεξαρτησίας. Ο στόχος σας είναι η βοήθεια και όχι να κάνετε εσείς αυτό που πρέπει να κάνει το ίδιο το παιδί. Η εμπιστοσύνη και η υποστήριξη, θα του εξασφαλίσουν την απαραίτητη ασφάλεια να προχωρήσει σε μεγαλύτερα βήματα.
Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει και δείχνει να ανεξαρτητοποιείται μην ησυχάζετε. Δείξτε με τον τρόπο σας, ότι εξακολουθείτε να σας ενδιαφέρει οποιαδήποτε δημιουργική ενασχόληση το κάνει να χαίρεται και κρατήστε την πόρτα ανοιχτή στους φίλους του.
Το βασικό ζητούμενο όμως είναι τα παιδιά μεγαλώνοντας να μην μπλοκάρουν την έκφραση των συναισθημάτων τους. Το να νιώθει κανείς πράγματα και να τα μοιράζεται είναι μεγάλη υπόθεση, αλλά να έχετε κατά νου ότι τα συναισθήματα είναι συνήθως ανάμεικτα.
Η συναισθηματική ανάπτυξη περιλαμβάνει την ικανότητα να έχει στενούς φίλους, καλή αυτοεκτίμηση, την ικανότητα να εκφράζει τα συναισθήματα, να έχει αυτοέλεγχο και να αναλαμβάνει τις ευθύνες των δικών του ενεργειών. Είναι γενικός κανόνας σε κάθε φάση της διαπαιδαγώγησης του παιδιού να μην απορρίπτεται ποτέ τα συναισθήματά του και να ακούτε με προσοχή, το πώς αισθάνεται κάθε στιγμή. Σε ακραίες περιπτώσεις όταν οι εκφράσεις, η ένταση των συναισθημάτων και τα ξεσπάσματα γίνονται ανεπίτρεπτα, βοηθήστε το να ηρεμήσει και να μιλήσει για το λόγο του θυμού και της αναστάτωσης. Εάν δεν είναι σε θέση να εξηγήσει πώς αισθάνεται, δώστε του λέξεις που να καθορίζουν τα συναισθήματα και θα βάλουν σε τάξη τις σκέψεις. Όταν γνωρίζει τον τρόπο τοποθέτησης των πραγμάτων που το ενοχλούν, τότε μπορεί να έχει μια πιο ήρεμη αντίδραση και κατάλληλους τρόπους ανταπόκρισης σε κάθε περίσταση. Συζητήστε για το τι θα μπορούσε να γίνει για να αποφευχθεί το πρόβλημα και ενθαρρύνετε τη σκέψη επιλογών. Δώστε του τρόπους συμβιβασμού και καθυστερήστε όσο μπορείτε αυτό που θέλει να πάρει αμέσως.
Μην ξεχνάτε ότι ένα τακτικό ημερήσιο πρόγραμμα και ευθύνες, όπως οι δουλειές, συμβάλλουν στη συναισθηματική ανάπτυξη. Η υπομονή χρειάζεται εξάσκηση και τα όρια που θα βάλετε στο παιδί σας θα πρέπει να έχουν λογική βάση και να εξηγηθούν αναλυτικά αν χρειαστεί αρκετές φορές.
Διατηρήστε γραπτό αρχείο καθημερινής συμπεριφοράς, επικοινωνιακού διαλόγου ή αλληλεπιδράσεων που σας ανησυχούν. Χρησιμοποιήστε λίστες ελέγχου, για να έχετε την αίσθηση προόδου του παιδιού σας. Εάν είναι συναισθηματικά ή κοινωνικά ανώριμο ή αν γυρίζει και πάλι πίσω μετά από ια προσπάθεια ζητήστε βοήθεια. Όσο πιο γρήγορα εντοπίσετε πιθανές αναπτυξιακές καθυστερήσεις, τόσο καλύτερη είναι η πιθανότητα αποκατάστασης των προβλημάτων.
Να θυμάστε ότι κάθε συναίσθημα είναι ξεχωριστό και μας οδηγεί σε ξεχωριστή ενέργεια. Αγγίξτε το συναισθηματικό κόσμο των παιδιών σας και θα αναδυθεί μια μοναδική ποιότητα χαρακτήρα. Η επιτυχία του παιδιού σας θα φανεί στο σπίτι, στο σχολείο και στο ευρύτερο συγγενικό και κοινωνικό του περιβάλλον.
“Τα καλύτερα, τα πιο όμορφα πράγματα στη ζωή, δεν μπορείς να τα δεις, ούτε να τα αγγίξεις. Πρέπει να τα νιώσεις με την καρδιά σου”. – Έλεν Κέλερ

Δέσπω

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...