Πώς οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας ξεθωριάζουν;

Θυμάστε πότε μάθαμε να δένουμε τα κορδόνια παπουτσιών στην ηλικία των 2 ετών;

Το θυμόμαστε μια ζωή, αλλά δεν μπορούμε να θυμηθούμε ούτε τα δεύτερα γενέθλια ή άλλα γεγονότα αυτής της χρονικής περιόδου. Αυτό συμβαίνει λόγω του φαινομένου της παιδικής αμνησίας.
Υπάρχουν βασικά δύο τύποι μνήμης – δηλωτικές και διαδικαστικές (ή μη δηλωτικές). Η δηλωτική μνήμη σημαίνει αναμνήσεις του παρελθόντος που κατανοούνται και μπορούν εύκολα να αναπαραχθούν (δηλωθούν).
Είναι χωρισμένο στη σημασιολογική μνήμη (ό, τι ξέρω και βρίσκεται στη μνήμη είναι η αποκτηθείσα γνώση), και στην επεισοδιακή μνήμη (αυτό που θυμάμαι και έχω στη μνήμη από εμπειρίες γεγονότων). Η διαδικασία ή η μνήμη δεξιοτήτων είναι η μνήμη της πράξης “πώς να κάνετε κάτι”. Αποτελεί τη συνείδηση ​​μας και είναι υπεύθυνη για τον σχηματισμό δεξιοτήτων.
Ένα παράδειγμα δεξιοτήτων καθώς και η μάθηση κιθάρας και του ποδηλάτου. Στα αρχικά στάδια του σχηματισμού δεξιοτήτων πρέπει να σκεφτούμε τις ενέργειές μας ώστε να γίνουν αυτόματα. Δεδομένου ότι το κορδόνι δεν είναι δύσκολη δραστηριότητα, διατηρούμε αυτήν την παιδική ικανότητα σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.
Ταυτόχρονα, το πάρτι γενεθλίων είναι ένα γεγονός που αναφέρεται σε επεισοδιακή απομνημόνευση.
Σύμφωνα με την έρευνα της βιολογίας, τα παιδιά δεν αναπτύσσουν αυτή τη μνήμη που ορίζει την απουσία μνήμης της πρώιμης παιδικής ηλικίας που λέγεται παιδική αμνησία.
Κατά μέσον όρο οι άνθρωποι, έχουν τις πρώτες αναμνήσεις της παιδικής τους ηλικίας 3-4 ετών.
Γιατί η επεισοδιακή μνήμη δεν μπορεί να αρχίσει να λειτουργεί νωρίτερα; Υπάρχουν αρκετές υποθέσεις που υποστηρίζουν αυτό το γεγονός.
1. Ανωριμότητα εγκεφάλου. Η ανάπτυξη της ικανότητας απομνημόνευσης συνδέεται με την ανάπτυξη του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου, που συμβαίνει κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής.
2. Η Γλωσσική ανάπτυξη. Ένα παιδί δεν μπορεί να σχηματίσει επεισοδιακή μνήμη μέχρι να αποκτήσει την ικανότητα να αφηγείται γεγονότα.
Η ίδια η γλώσσα είναι απαραίτητη όχι μόνο για την παροχή πληροφοριών, αλλά και για την κωδικοποίησή της για απομνημόνευση.
Χωρίς την ικανότητα της ομλίας, τα παιδιά δεν μπορούν να δώσουν την αφηγηματική δομή στις σκέψεις και στις μνήμες τους, ή στις σχέσεις αιτίας-αποτελέσματος. Τέτοιες αδόμητες αναμνήσεις, απλά ξεχνιούνται, και ως ενήλικες δεν μπορούμε να τις ανακτήσουμε.
3. Προσδιορισμός ταυτότητας. Ένα παιδί έχει την ικανότητα να σχηματίζει αυτοβιογραφική μνήμη όταν μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό του σαν οντότητα.
Η λέξη « δικό μου» ή η ιδιοκτησία, εμφανίζεται στη γλώσσα των παιδιών σε ηλικία 2 ετών, δίνοντας την ευκαιρία να δημιουργήσουν ιστορίες για τον εαυτό τους.
Στην ηλικία των 3 ετών, αρχίζουν να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους και τις σκέψεις τους ως «δικές τους». Επομένως, τα γεγονότα μετατρέπονται σε εμπειρία και μνήμες.
Συνεπώς, η επεισοδιακή μνήμη (που σχηματίζεται σε 3-4 χρόνια) μας βοηθά να ανακατασκευάσουμε τα γεγονότα που ξεκινούν από αυτήν την εποχή. Οι προηγούμενες μνήμες αποτυγχάνουν να αποθηκευτούν, ενώ οι απλές δεξιότητες που αποκτήθηκαν στην πρώιμη παιδική ηλικία παραμένουν αμετάβλητες για όλη μας τη ζωή.

Tο el.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο κάτω από  το άρθρο, μόνο από όσους και όσες έχουν επιβεβαιώσει το email τους στην υπηρεσία DISQUS. Ο καθένας και η κάθε μία έχουν το δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Αυτό όμως  δεν σημαίνει ότι το el.gr υιοθετεί τις απόψεις αυτές. Επίσης ξεκάθαρα θα διαγράφουμε  συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια αμέσως μόλις τα εντοπίσουμε  ή αμέσως μόλις μας καταγγελθούν. Ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το el.gr δεν φέρει καμία νομική ή άλλη ευθύνη, αφού στο διαδίκτυο ανωνυμία δεν υπάρχει.