• Αρχική
  • Άρθρα
  • Άρθρα
  • Μήπως οι φίλοι και η οικογένεια σας ασκούν κριτική στο πως μεγαλώνετε τα παιδιά σας;

Μήπως οι φίλοι και η οικογένεια σας ασκούν κριτική στο πως μεγαλώνετε τα παιδιά σας;

Τι συμβαίνει όταν φίλοι και συγγενείς που προσεγγίζουν με διαφορετική τακτική τη συμπεριφορά των παιδιών,

επεμβαίνουν στο δικό σας “ανάρμοστο” τρόπο λέγοντας ότι “χαλάτε τα παιδιά σας”;
Το είδος γονικής μέριμνας διαφέρει σε κάθε οικογένεια. Δεν μπορείτε να βάζετε κανόνες, ούτε να ασκείτε κριτική σε άλλους γονείς.
Δεν είναι λίγοι οι γονείς που επιβάλουν χρονικούς περιορισμούς ή χρησιμοποιούν άλλου είδους τιμωρίες για να επιβληθούν, ενώ άλλοι κρατούν μια πιο ελεύθερη και φιλική στάση στα παιδιά τους. Σε κάθε παράπτωμα του παιδιού ο γονέας συχνά αισθάνεται απογοήτευση ή και απόγνωση πολλές φορές, αλλά η τιμωρία δεν έχει πάντα το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Υπάρχουν κάποια βήματα που μπορείτε να κάνετε και να ανταποκριθείτε ανάλογα όταν οι άλλοι σας δίνουν συμβουλές αμφισβητώντας τις ικανότητές σας, χωρίς να επηρεάζετε την ανάπτυξη του παιδιού.
Η αμφισβήτηση και η διεκδίκηση του γονεϊκού ρόλου σίγουρα δεν βρίσκεται στη σκέψη πολλών νέων γονέων. Παρόλα αυτά υπάρχει ένας άγραφος νόμος που εφαρμόζεται συνήθως από τους συγγενείς και βάζει σε δοκιμασία όχι μόνο τις ικανότητες αλλά και την ψυχική αντοχή πολλών γονιών, ειδικά όταν επιλέγουν μια πιο σύγχρονη τακτική φροντίδας και διαπαιδαγώγησης των παιδιών τους. Η επιλογή τους να διαφοροποιήσουν τις παλιές τακτικές των δικών τους γονιών περνάει μέσα από αμφισβήτηση η οποία δεν σταματάει στις αντιθέσεις του χαρακτήρα και στο αιώνιο χάσμα γενεών, αλλά επεκτείνεται στον ψυχολογικό πόλεμο ο οποίος πολλές φορές καταλήγει να πληγώνει τα ίδια τα παιδιά τους.
Δεν είναι εύκολο να συνυπάρχεις με επικριτικούς γονείς. Η αίσθηση της αποξένωσης γίνεται έντονη και η άμυνα κρατά για λίγο χρονικό διάστημα πριν γίνει επίθεση. Εξάλλου, είναι αρκετά δύσκολο να εξηγήσεις τη μέθοδο διαπαιδαγώγησης και ανάπτυξης συναισθηματικά υγιών παιδιών από τη στιγμή που προϋποθέτει χρόνο κατανόησης καταστάσεων οι οποίες υποκινούνται πολλές φορές ενστικτωδώς από διαφορετικό οικογενειακό υπόβαθρο και προσωπικά βιώματα. Η αναπόφευκτη σύγκρουση έρχεται όταν οι άλλοι περιμένουν να ακούσουν επιχειρήματα που να στηρίζουν τους δικούς σας ισχυρισμούς για ένα τόσο σοβαρό θέμα, ενώ δεν εννοούν να καταλάβουν ότι κάθε οικογένεια είναι ξεχωριστή, όπως κάθε παιδί μέσα στην οικογένεια και χρειάζεται τη δική του ιδιαίτερη αντιμετώπιση.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε όταν νιώσετε ότι απειλείστε από τους παππούδες,- οι οποίοι έχουν καλές προθέσεις για βοήθεια, αλλά δημιουργούν πρόβλημα επικρίνοντας και επεμβαίνοντας στις δικές σας μεθόδους, είναι να συζητήσετε το πρόβλημα με τον σύντροφό σας και να καταλήξετε από κοινού σε μία θέση. Όταν δουν ότι έχετε κοινή γραμμή στην ανατροφή των παιδιών, δύσκολα θα μπορέσουν να επέμβουν, γιατί δεν θα υπάρχει χώρος για διαφωνίες. Αποφασίστε λοιπόν μαζί πώς θα χειριστείτε ένα πρόβλημα ή ποια κατεύθυνση θα δώσετε στους γονείς, ή άλλους συγγενείς σας και σκεφθείτε ότι όπως όλοι μας, μπορεί να κάνουν λάθη ή να μην έχουν συνείδηση των ορίων που ξεπερνούν. Ίσως νιώθουν ανασφαλείς για το τι θέλετε και δεν θέλετε από αυτούς, οπότε είναι σημαντικό να τους εξηγήσετε πώς ακριβώς θέλετε να σας βοηθούν.
Δεν μπορεί να υπάρχει νίκη σε αυτή τη διαμάχη και μην κάνετε προσπάθειες να υποστηρίξετε τη δική σας άποψη απέναντι στην τακτική των άλλων ειδικά όταν είναι δύσκολο να δικαιολογήσετε την προσέγγισή σας. Μια άλλη διάσταση στο πρόβλημα είναι όταν οι εμπλεκόμενοι σας αμφισβητούν, τροφοδοτώντας τους φόβους σας και ενώ δηλώνετε σίγουροι ότι η δική σας τακτική στη διαπαιδαγώγηση δίνει πολύτιμα στοιχεία αυτονομίας και ανεξαρτησίας στον μελλοντικό σας έφηβο, η απόδειξη δεν υπάρχει ακόμη στα χέρια σας.
Αποδεχθείτε ότι κανείς δεν γεννήθηκε με το χάρισμα του τέλειου γονέα και είναι σίγουρο ότι η βίαιη συμπεριφορά δεν ωφέλησε κανένα. Δεν βοηθάτε με την απειλή της τιμωρίας στην λειτουργική μάθηση της υπακοής και συμμόρφωσης των παιδιών. Αντίθετα μαθαίνεται τα παιδιά να συνηθίζουν στην αντίδραση, ή ακόμη και σε μια εξαρτημένη παρακλητική συμπεριφορά. Μαθαίνουν ότι η κάθε τους πράξη μπορεί να είναι αξιόλογη μόνο όταν έχει τη δική σας έγκριση.
Αναρωτηθήκατε τι νιώθουν τα παιδιά όταν τα τιμωρείτε; Κάποια θυμώνουν τόσο πολύ που νιώθουν μίσος για τους γονείς τους, ενώ σε άλλα παιδιά γεννιούνται ενοχικά σύνδρομα και σε άλλα συναισθήματα εκδίκησης, φτάνοντας μέχρι την αυτοκαταστροφή με χαοτικούς τρόπους. Πολλά παιδιά σκέφτονται ακόμη και τη αυτοκτονία για να πονέσουν τους γονείς τους. Η τιμωρία μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα εχθρότητας, εκδίκησης, ανυπακοής, ενοχής, αυτολύπησης. Στην ουσία είναι μία μορφή εκδίκησης του γονιού προς το παιδί, – είναι η εύκολη λύση να του στερήσουν αυτό που το ευχαριστεί, να το πονέσουν εκεί που πονάει. Τα κίνητρα τιμωρίας πολλές φορές δεν είναι από έλλειψη αγάπης αλλά από άγνοια και σε καμία περίπτωση δεν είναι εκπαιδευτική. Τιμωρώντας ένα παιδί, του στερούμε την εσωτερική διαδικασία να αντιμετωπίσει την συμπεριφορά του.
Αυτού του είδους την οδυνηρή διαπαιδαγώγηση θέλετε να καταργήσετε.

Η έρευνες εδώ και τέσσερις δεκαετίες δείχνουν καθαρά ότι τα παιδιά χρειάζονται καθοδήγηση και υπενθύμιση των ορίων τους, που σημαίνει ότι όταν κατέχουν αυτά τα όρια αισθάνονται ασφάλεια, αποδοχή των συναισθημάτων τους, οικειότητα και αγάπη.
Ο αυταρχισμός δημιουργεί παιδιά πιο επιρρεπή στην αντίδραση το θυμό, την επαναστατική διάθεση, κατάθλιψη, άγχος και πίεση από τους συνομηλίκους τους. Η ανεκτικότητα από την άλλη πλευρά δημιουργεί παιδιά τα οποία είναι πιο πιθανό να είναι δυσαρεστημένα, εγωκεντρικά, αδιάκριτα και ανήσυχα – αυτό που συνήθως ονομάζουμε “κακομαθημένο”.
Τι νομίζετε ότι μπορείτε να πείτε στους άλλους που σας κατηγορούν ότι κακομαθαίνετε και “χαλάτε” το παιδί με την ελαστική ή ανάρμοστη διαπαιδαγώγηση που εφαρμόζετε; Εάν δεν έχετε την επιλογή της αδιαφορίας, διαβεβαιώστε τους ότι κάνετε το καλύτερο που μπορείτε και το παιδί σας θα είναι εντάξει. Είναι εύκολο να χαμογελάσετε και να πείτε: “Η φροντίδα του παιδιού είναι πράγματι σκληρή δουλειά, αλλά μην παραπονιέστε για αυτό που δεν γίνεται να εξηγηθεί τώρα.”
Τι μπορείτε να κάνετε όταν το παιδί σας συμπεριφερθεί άσχημα σε ένα άλλο παιδί και οι γονείς του περιμένουν να πράξετε σωστά τιμωρώντας το παιδί σας;
Βοηθήστε το παιδί σας να επανορθώσει το σφάλμα του με το άλλο παιδί. Εάν δεν είναι έτοιμο να ζητήσει συγνώμη λόγω αναστάτωσης, κάντε το εσείς για το παιδί σας. Όταν τα πράγματα χαλαρώσουν ζητήστε να μάθετε τη δική του εξήγηση για το περιστατικό.
Αντισταθείτε στην επιθυμία να το τιμωρήσετε, και μην πάρετε το παιδί σας μαζί στην αντιπαράθεση με τους άλλους γονείς. Αφήστε το να αναπνεύσει και εμπιστευθείτε το ένστικτό σας. Νιώστε τη δύσκολη συναισθηματική κατάσταση που βρέθηκε και αγκαλιάστε το. Μόλις αισθανθεί καλύτερα, ρωτήστε τι μπορεί να κάνει για να επανορθώσει τη φιλία του με το άλλο παιδί. Η επισκευή είναι πάντα πιο αποτελεσματική από την τιμωρία. Βοηθά τις ενοχές και επανέρχεται πιο γρήγορα σε φυσιολογικούς ρυθμούς .
Οι περισσότεροι γονείς θεωρούν ότι έχουν διαμορφώσει απόψεις καλές για το παιδί τους, αλλά όταν κάνει κάτι που δεν συμβαδίζει με τους κανόνες τους, στεναχωριούνται και εκνευρίζονται.
Μην πανικοβάλλεστε όταν το παιδί σας δεν τηρεί κάποια όρια, και κυρίως με την άρνησή του να δεχθεί αυτό που θεωρείτε εσείς σωστό. Μια “κακή” δραστηριότητα που γίνεται αραιά, -όπως όταν αφιερώνει το χρόνο του με βιντεοπαχνίδια, δεν είναι εγκληματική για τις συνήθειες ή την ανάπτυξη του όταν
γνωρίζετε ότι τηρεί με συνέπεια όλες τις άλλες υποχρεώσεις στον μοιρασμένο χρόνο του .
Παραμείνετε προσιτοί γονείς στα μάτια των παιδιών σας για να μπορούν να καταφεύγουν σε εσάς σε κάθε τους πρόβλημα. Μπορείτε να διαφωνείτε με το παιδί σας αλλά μην αφήνετε σε καμία περίπτωση καταστάσεις και γεγονότα να πάρουν μια δύσκολη στροφή και να γίνουν ανεξέλεγκτες. Αντιμετωπίστε κάθε πρόβλημά του παιδιού με σεβασμό, χιούμορ, ζεστασιά και μη φοβάστε να ορίσετε όρια γιατί τα παιδιά σας συμμορφώνονται στην υπομονή και την ευγένεια σύμφωνα με το δικό σας τρόπο συμπεριφοράς.
Εάν το παιδί σας έχει μια αποτυχία καλύψτε την από τα μάτια των άλλων και διαχειριστείτε το πρόβλημα ιδιωτικά. Εκείνη τη στιγμή χρειάζεται ασφάλεια, χωρίς αυστηρό και επικριτικό ύφος για να μπορέσει να ανασυγκροτήσει το μυαλό του. Επομένως, μην είστε απολογητικοί σε όλους τους καλούς συγγενείς, που έχουν λάβει θέση μάχης. Ξεπεράστε τη δική σας αμηχανία. Χαμογελάστε σιωπηλά και πείτε ότι το παιδί σας θα είναι εντάξει. Απλά χρειάζεται λίγο χρόνο μαζί σας γιατί όλοι έχουν δύσκολες μέρες.Αυτό θα ενθαρρύνει, θα συγκινήσει και θα ξυπνήσει το φιλότιμο που κρύβει το παιδί μέσα του.
Συνδεθείτε πρώτα με το παιδί σας και μη ρίχνεται βάρος στη γνώμη των τρίτων.
Μια πρόσφατη έρευνα του εγκεφάλου έχει δείξει νέες μεθόδους σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών. Όπως δεν θα κατασκευάζαμε αεροπλάνα, με τη μέθοδο που χρησιμοποιούσαν πριν 30 χρόνια, έτσι δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η παλιά μέθοδος τιμωρίας έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.
Αυτό που χρειάζονται όλα τα παιδιά, είναι κατανόηση και αποδοχή, έτσι ώστε να έχουν τη δυνατότητα να αποδεχθούν και να αντιμετωπίσουν με μεγαλύτερη ευκολία τις τρέχουσες αναποδιές τους.
Βάλτε όρια στη συμπεριφορά, αλλά όχι στα συναισθήματα.
Τα παιδιά γεννιούνται πιστεύοντας ότι ολόκληρος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους. Όσο πιο σύντομα, τα βοηθήσετε να καταλάβουν ότι όλοι έχουν συναισθήματα, τόσο το καλύτερο. Θα μάθουν να συμπεριφέρονται με τρόπο που δεν πληγώνει τους άλλους ούτε τον εαυτό τους.
Σίγουρα, πολλές φορές βρίσκετε ότι είναι πιο εύκολο να υψώσετε τη φωνή σας, αλλά σκεφτείτε ποιον έχετε απέναντί σας και τι προσπαθείτε να διαμορφώσετε. Αν μη τι άλλο, σεβαστείτε το παράδειγμα του ατόμου που θέλετε να είστε για το παιδί σας. Οι ερωτήσεις κάνουν το παιδί να σκεφτεί την απάντηση που θα δώσει και το βοηθούν να νιώσει πιο ικανό και πρόθυμο να συνεργαστεί. Υπερασπιστείτε τα παιδιά σας και δώστε τους έμπρακτη αγάπη και φροντίδα. Να είστε σίγουροι ότι όταν οι προσδοκίες σας είναι σαφείς από την νηπιακή τους ηλικία, εκείνα εσωτερικεύουν αυτές τις προσδοκίες και αρχίζουν να έχουν τις ίδιες απαιτήσεις από τον εαυτό τους.
Το παιδί θα μπορέσει να ανταποκριθεί πιο γρήγορα και με λιγότερες αντιστάσεις στις προτροπές σας αναπτύσσοντας καλή και ευγενική συμπεριφορά.Γι’ αυτό όταν δέχεστε επίθεση και κατακρίνουν το έργο σας σαν γονιός υπερασπιστείτε πρώτα τις πεποιθήσεις σας ενισχύοντας με σιγουριά την αυτοπεποίθηση σας. Χαμογελάστε και πείτε τους ότι κανένα παιδί δεν ζημιώθηκε από υπερβολική αγάπη.

Δέσπω

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...