Η αγκαλιά πέρα από τη θεωρία της προσκόλλησης

Αυτό που χρειάζονται απεγνωσμένα τα βρέφη στις πρώιμες σχέσεις με τους γονείς τους, γίνεται πολλές φορές ασήκωτο βάρος για αυτούς.


Όλοι σχεδόν συμφωνούν ότι, αυτό που χρειάζεται ένα μωρό είναι η ασφάλεια της αγκαλιάς τους. Στην εποχή μας σύμφωνα με στατικές, τα περιθώρια προσκόλλησης του παιδιού με την μητέρα ή και τους δυο γονείς έχουν στενέψει, ενώ μια έρευνα για την ψυχική υγεία του παιδιού έχει προχωρήσει πέρα από αυτό και την εντάσσει στα πλαίσια μιας ανυπόστατης θεωρίας.
Παρ’ όλα αυτά είναι εξαιρετικά αναξιόπιστες, καθώς δεν μπορούν να στηριχθούν σε λεπτομέρειες. Η έννοια της πνευματικότητας, – η οποία είναι η ικανότητα να κατανοούμε τον εαυτό μας και τους άλλους, σχηματίζεται μέσα από τις αντιδράσεις και αλληλεπιδράσεις του βρέφους με έναν ενήλικα, επιτρέποντας στα βρέφη να μαθαίνουν ότι ο κόσμος τους μπορεί να γίνει γνωστός, κατανοητός και να τροποποιηθεί. Είναι η ικανότητα κατανόησης της συμπεριφοράς, τόσο της δικής μας όσο και των άλλων, στο πλαίσιο της σκέψης , αίσθησης και συναισθημάτων.
Η προσκόλληση ενός μωρού σε συνδυασμό με την αγάπη, είναι ζωτικής σημασίας για το σχηματισμό της νοημοσύνης του. Οι επαναλαμβανόμενες δυναμικές αλληλεπιδράσεις του βρέφους με τους ενήλικες καλλιεργούνται και εξευγενίζονται, καταλήγοντας σε ένα αξεπέραστο δεσμό. Το βρέφος κατανοεί και απολαμβάνει το συναίσθημα σύνδεσης που διαμορφώνει την εμπιστοσύνη του προς τους γονείς, αυξάνοντας την αξιοπιστία και το αίσθημα ασφάλειας.
Από τις πρώτες ώρες της ζωής του, μαθαίνει πράγματα που πρέπει να γνωρίζει για την επιβίωσή του.
Η αγκαλιά προσφέρει πληροφορίες που μπορούν να μεταφερθούν από τη μια γενιά στην επόμενη. Χωρίς εμπιστοσύνη, υπάρχει αβεβαιότητα, υποψία, έλλειψη κατεύθυνσης και ολοκλήρωσης, με αποτέλεσμα ένα παιδί απλά να μην γνωρίζει ποιον μπορεί να πιστεύει ή, πώς να διαμορφώνει τις κατάλληλες σχέσεις με άλλους. Έτσι διακυβεύεται η ικανότητα για κοινωνική μάθηση. Η δυσπιστία δυσκολεύει τη μάθηση του τρόπου ζωής άλλων ανθρώπων, όπως και τον τρόπο λειτουργίας του κόσμου.
Η περιορισμένη κοινωνική μάθηση, είτε από γενετική ευθύνη είτε από πρώιμες κοινωνικές αντιξοότητες, ή και τα δύο, είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό ψυχοπαθολογίας σε παιδιά και εφήβους. Συνδέεται με διαταραχή και κακή ανάπτυξη που διαχέεται με διαφορετικές καταστάσεις όπως την κατάθλιψη και την οριακή διαταραχή της προσωπικότητας. Εν ολίγοις, πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στην εμπιστοσύνη και την δυσπιστία που είναι το κλειδί για την ψυχολογική ανάπτυξη και υγεία.
Δεν υπάρχει όριο στις αγκαλιές όπως δεν υπάρχει και όριο στην αγάπη. Όταν μπορούμε να κατανοήσουμε πόσο σημαντική είναι η οικειότητα που προσφέρει μια αγκαλιά, όχι μόνο στην παιδική ηλικία, τότε θα μπορούμε να μιλήσουμε και για θεραπεία.
Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, αλλά τους γονείς τους. Σήμερα η σχέση παιδιού και γονιού βρίσκεται στο στόχαστρο. Οι αγκαλιές και τα χάδια έγιναν ένα είδος ανταμοιβής και ο χρόνος παρουσίας των γονέων κοντά στο παιδί τους λιγοστεύει. Η απόσταση λόγω δουλειάς ή διαφόρων θεωριών δεν αποποινικοποιούν την προσκόλληση του παιδιού με την μητέρα του, αλλά έχουν αρκετά «καλές» εξηγήσεις και μία από αυτές είναι η ανεξαρτησία τους.
Πολλές φορές, θεωρούμε μια ζεστή αγκαλιά δεδομένη και δεν της δίνουμε την αξία που της αρμόζει. Δεν είναι τυχαίο που όταν ένα μωράκι έρχεται στο κόσμο το πρώτο πράγμα που θέλει και χρειάζεται είναι η αγκαλιά και το χάδι της μαμάς του, όπως επίσης και το ότι η κάθε μανούλα το μόνο που χρειάζεται όσο ταλαιπωρημένη και να είναι μετά τη γέννα, είναι να κρατήσει αγκαλιά το μωρό της, το οποίο σε πολλές περιπτώσεις ενώ κλαίει ασταμάτητα, τη στιγμή που ακουμπά και μυρίζει το δέρμα της ηρεμεί και κοιμάται.
Στη τελική η ανθρώπινη φύση, μας δείχνει τον τρόπο που πρέπει να συμπεριφερθούμε και την αξία της αγάπης έστω με μια αγκαλιά. Ας σταματήσουμε επιτέλους να λέμε ότι κακομαθαίνουν τα παιδιά στην αγκαλιά της μαμάς τους. Τα μωρά που ανοίγουν τα μάτια τους μετά τη γέννηση, χαλαρώνουν με τη φωνή και τον ήχο της καρδιάς στην αγκαλιά της μαμάς τους.
Κάθε φορά που αγκαλιάζουμε το μωρό μας και ή του προσφέρουμε το χάδι μας, του υπενθυμίζουμε πόσο το αγαπάμε

Newborn Baby refuses to let go of its mother

Δέσπω

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...