Γιατί το παιδί μου είναι πιο ξεχωριστό από το δικό σου;

Πώς επηρεάζουν οι γονείς τα παιδιά τους όταν τα υπερτιμούν;

Νομίζετε ότι μόνο μια γιαγιά μπορεί να ισχυρίζεται ότι το εγγόνι της είναι τέλειο;
Οι έπαινοι των παιδιών δίνει στους γονείς ακλόνητη πεποίθηση για μια έμφυτη υπεροχή η οποία δεν βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια,καλλιεργώντας μια ναρκισσιστική προσωπικότητα η οποία κάνει περισσότερο κακό παρά καλό.


Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του παραφουσκώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού τους επεκτείνοντας τον εαυτό τους, αναζητώντας αποδείξεις νοημοσύνης των παιδιών τους. Η επιθυμία τους είναι να ξεχωρίζουν και συχνά να ξεπερνούν τα άλλα παιδιά  σε επιδόσεις όχι μόνο μαθημάτων , αλλά κοινωνικοποίησης ,απόψεων και σχέσεων με τους συνομηλίκους τους. Τα παιδιά των ναρκισσιστών γονέων  υποφέρουν από ασυμβίβαστες συμπεριφορές αμφιβάλλοντας συνεχώς για τον εαυτό τους, αν δεν πέσουν στην ίδια ναρκισσιστική συμπεριφορά.

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και το ναρκισσισμό είναι αρκετά λεπτή και οι γονείς θα πρέπει να διατηρούν τα όρια ώστε το παιδί τους να αναπτύξει υγιή αυτοεκτίμηση.
Συχνά τους ενοχλεί όταν οι άλλοι έχουν διαφορετική γνώμη, ή δίνουν λιγότερη εκτίμηση στις δικές τους ικανότητες και βάζουν ασπίδα τη νοημοσύνη των παιδιών τους.Η επικύρωση της νοημοσύνης των παιδιών τους μπαίνει σαν θέμα σε πολλές επιστημονικές μελέτες, οι οποίες αποδεικνύουν τις συνέπειες όχι μόνο για τις πεποιθήσεις και τις πρακτικές των γονέων αλλά και για το τι σημαίνει «προικισμένο» παιδί τουλάχιστο στην εκπαιδευτική αρένα. Η σημασία της αναγνώρισης ενός ξεχωριστού παιδιού έχει να κάνει με τον τρόπο που ορίζεται η ίδια η λέξη, όπως και από το άτομο που τη χρησιμοποιεί.

Υπάρχουν δύο αντικρουόμενες θεωρίες προέλευσης του ναρκισσισμού. Η μία  υποδεικνύει ότι τα παιδιά εκδηλώνουν ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά όταν οι γονείς δεν είναι στοργικοί και τρυφεροί απέναντί τους. Λόγω αυτής της στέρησης αυτόκλητα βάζουν τον εαυτό τους σε μια θέση που τους επιτρέπει να απολαύσουν την αποδοχή που ποτέ δεν είχαν από τους γονείς. Η δεύτερη θεωρία υποδεικνύει ότι οι γονείς καλλιεργούν τον ναρκισσισμό στα παιδιά τους όταν ακολουθούν την ακριβώς αντίθετη τακτική, όταν δηλαδή υπερεκτιμούν το παιδί τους και του καλλιεργούν την ανωτερότητα και υπεροχή που οι ίδιοι έχουν για τον εαυτό τους.
Πραγματικά τα τελευταία χρόνια τα περισσότερα παιδιά είναι σαν να βγήκαν από σελίδες περιοδικού και σαν να μην έφτανε αυτό, έπεσαν και στη χύτρα με το ζωμό της εξυπνάδας. Κι ενώ οι γονείς πιστεύουν ότι ήρθε η ώρα ο μικρός τους πρίγκηπας να κατακτήσει τον κόσμο, αντιλαμβάνονται κάποια στιγμή πανικόβλητοι ότι υπάρχει γύρω τους μεγάλος  ανταγωνισμός, ο οποίος σταδιακά γυρνάει μπούμερανγκ τις φιλοδοξίες πάνω τους αποκαλύπτοντας τα πράγματα όπως είναι. Ποιος κερδίζει κάτι από όλη αυτή την συμπεριφορά; Σίγουρα όχι τα παιδιά.

Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και στήριξη. Σε καμία περίπτωση δεν θέλουν οι γονείς του να το χρησιμοποιούν σαν υπόδειγμα, ή σαν μέτρο σύγκρισης  με κάποιο άλλο. Χρειάζονται τη φιλία τη συνεργασία και το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά στο νήπιο, στο σχολείο, στα αθλήματα, αναπτύσσοντας την κοινωνικοποίηση πολύ περισσότερο από ότι να στηρίζουν τις φιλοδοξίες των γονιών τους. Οι κατευθυντήριες βάσεις, το πόσο ψηλά θα φτάσουν, το αν θελήσουν να μπουν στη διαδικασία ευγενούς άμιλλας και ανταγωνισμού -πιο νωρίς ή πιο αργά στη ζωή τους, τελικά εξαρτάται από τα ίδια τα παιδιά και όχι από τους γονείς.
Ο μικρός «θεός» που έχει ήδη τον τίτλο του νικητή μιας μάχης αλλά δεν νίκησε ακόμη φέρνει μεγάλο βάρος, έστω και αν δεν θέλουν να το παραδεχθούν οι γονείς ούτε στον εαυτό τους. Καθώς τα χρόνια περνούν, αντιλαμβάνονται ότι πάντα θα υπάρχουν παιδιά πιο εύστροφα, πιο όμορφα, πιο ψηλά και θα διεκδικούν και αυτά το ρόλο του αρχηγού. Πάντα θα υπάρχουν παιδιά που καταφέρουν να εντυπωσιάσουν με ένα καλύτερο μέσο όρο βαθμολογίας, καλύτερο χρόνο στο τρέξιμο, και τον πρώτο ρόλο στο θεατρικό του σχολείου.
Πόσο σας νοιάζει η επίδοση των άλλων παιδιών και πόσο των δικών σας;  Αυτός ο αθέμιτος αγχωτικός ανταγωνισμός επηρεάζει αρνητικά τα παιδιά που παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους αρχίζουν να κουράζονται με τη σκέψη ότι δεν θα τα καταφέρουν αύριο.
Τα χαρακτηριστικά του ναρκισσιστή μπορεί να είναι ενοχλητικά για το περιβάλλον του αλλά κρύβουν μια βαθύτερη και πιο καταστροφική διαταραχή με ολέθριες επιπτώσεις. Είναι μια δύσκολη διαταραχή που δεν έχει πολλές ελπίδες θεραπείας καθώς οι ακρογωνιαίοι λίθοι της διαταραχής είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης και η αδυναμία να συντονιστούν με τον συναισθηματικό κόσμο των άλλων.

Πώς λοιπόν επηρεάζει το παιδί η ναρκισσιστική συμπεριφορά των γονιών;
* Το παιδί βρίσκεται παραγκωνισμένο, και δεν ακούγονται ποτέ τα συναισθήματα η δική του φωνή και η πραγματικότητα που βιώνει.
 Όσο μεγαλώνει θα συνειδητοποιεί ότι αντιμετωπίζεται σαν αξεσουάρ των γονέων  του, αντί για αυτό που είναι -μια ανεξαρτητη προσωπικότητα. Δεν θα μάθει να εμπιστεύεται τα συναισθήματά του. Η  εκτίμηση στον εαυτό του θα πέφτει ολοένα, όταν ειδικά προσέξει ότι η προσωπική του προσπάθεια δεν εκτιμάται και θα πρέπει να εκτελεί τις εντολές των γονέων του. Θα μάθει ότι πιο σημαντικό είναι το πώς φαίνεται από το πώς αισθάνεται.
Ο πραγματικός του φόβος θα είναι να μη δείχνει ποτέ τον αυθεντικό εαυτό του, όπως επίσης θα μάθει να κρατάει το μυστικό  και να μην εμπιστεύεται τους άλλους για να προστατεύσει τον γονέα και την οικογένεια. Ίσως αργήσει πολύ να αισθανθεί ότι χρησιμοποιείται και χειραγωγείται από τον γονέα που πιστεύει ότι το αγαπά.   
Η συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού θα είναι ασταθής, καθώς θα νιώθει συνεχώς ότι το επικρίνουν αναζητώντας μάταια προσοχή, αποδοχή και αγάπη.   Μεγαλώνοντας χωρίς υγιείς συναισθηματικές συνδέσεις και πρότυπα θα συνειδητοποιήσει ότι τίποτα «δεν είναι αρκετά καλό» αναζητώντας εξωτερική επικύρωση αντί εσωτερική, αφού δεν έμαθε να δίνει πίστωση στον εαυτό του όταν του αξίζει και συχνά ντροπιάζεται και ταπεινώνεται από τον ναρκισσιστή γονέα. Πιστεύει ότι έχει όλο το άδικο πάνω του γιατί οι γονείς του δεν μπορεί να είναι υπεύθυνοι για τα δικά του λάθη ή συμπεριφορές.Τα όρια και οι σχέσεις του πάντα θα βρίσκονται στην κόκκινη γραμμή κινδύνου, φροντίζοντας τους άλλους αποκλείοντας τη φροντίδα του εαυτού του.  Η συνεχής αβεβαιότητα για τον εαυτό τους και οτιδήποτε τους αφορά, δημιουργεί συχνά έντονα αισθήματα ανασφάλειας, ενοχής ,ντροπής, άγχους και κατάθλιψης,-ιδιαίτερα αν θεωρήσουν πως σκέφθηκαν πρώτα τον εαυτό τους και όχι τους άλλους.
Παίρνει ένα μπερδεμένο και τρελό μήνυμα σαν νόημα της ζωής του :»Για να αισθάνεσαι καλά θα πρέπει να κάνεις υπερήφανους τους γονείς σου γιατί είσαι η επέκτασή τους, αλλά μην τους το δείχνεις και θαμπώσεις τη λάμψη τους.  Μην ξεπεράσεις τους γονείς ούτε σε επίπεδο γνώσης γιατί, μπορεί να βιώσεις τη ζήλια τους.»
Στην ενηλικίωση εάν δεν υποφέρει από κάποιο επίπεδο μετατραυματικής διαταραχής άγχους, και κατάθλιψης, θα μεγαλώσει πιστεύοντας ότι είναι άπιαστη η αγάπη, γιατί αν ο γονέας του δεν μπόρεσε να το αγαπήσει, ποιος θα το κάνει;  
Η ψυχολογικά καταχρηστική συμπεριφορά ενός ναρκισσιστή γονέα, είναι συναισθηματικά εξουθενωτική και προκαλεί  μακροχρόνιες επιπτώσεις στα παιδιά.  Συχνά μπορούν να ξεγελάσουν και ένα επαγγελματία ψυχολόγο, επειδή μπορούν να έχουν μια πολύ καλή και γοητευτική παρουσία δίνοντας την εικόνα που επιθυμούν να δουν οι άλλοι. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, τα παιδιά αισθάνονται ασφυξία και παλεύουν καθημερινά με  τον πόνο και τη μοναξιά.

Αυτά τα παιδιά περνούν μια ζωή με τη αίσθηση ότι τους έχει δοθεί άδικα ένας ρόλος από τον σκηνοθέτη. Γίνονται οι διαταραγμένοι άνθρωποι που οι γονείς τους «θέλουν» και αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο αβοήθητα. Ο κόσμος συμπάσχει με τους κακόμοιρους γονείς, οι οποίοι έχουν να αντιμετωπίσουν τέτοια «διαταραγμένα» παιδιά.
Αν έχετε παρατηρήσει μια τέτοια συμπεριφορά σε κάποιο συγγενή σας ή είστε σύζυγος ενός ναρκισσιστικού ατόμου, έχετε διπλό καθήκον ως υπεύθυνοι να βοηθήστε και να προστατέψετε τα παιδιά αρχικά -και αργότερα να τους εξηγήσετε τη δυναμική αυτής της διαταραχής, όταν θα μπορούν πλέον να την κατανοήσουν πραγματικά . Μην το αμελήσετε γιατί ο χρόνος είναι αμείλικτος στη διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός παιδιού.

Δέσπω

photo pexels

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...