Η θανάσιμα επικίνδυνη ζωή της γυναίκας Νίντζα

Όταν ακούμε τη λέξη «νίντζα», το μυαλό μας τρέχει σε εικόνες τολμηρών αδίστακτων πολεμιστών νυμένους κατάμαυρα , κρατώντας ένα αστραφτερό ασημένιο κατάνα στα χέρια.

Όλοι λίγο πολύ έχουμε διαβάσει για τους μαύρους έμπειρους πολεμιστές και έχουμε δει πολλές ταινίες τις τελευταίες δεκαετίες, με μάχες και την τεχνική του stealth, με την οποία μπορεί να διεισδύσουν αθέατοι στο έδαφος του εχθρού και να τερματίσουν σε λίγα λεπτά το στόχο τους.


Στην πραγματικότητα, όμως, ο τρόπος ζωής ενός ninja δεν έχει μόνο άνδρες πρωταγωνιστές αλλά και κάποιες γυναίκες που δεν ζουν στις σκιές. Ναι, ορισμένες από αυτές τις δολοφόνους ninja ήταν θηλυκού γένους και συχνά το έκρυβαν πίσω από ένα απλό αθώο βλέμμα. Αυτές οι γυναίκες αναφέρονται στην ιστορία με το όνομα «kunoichi,» και ενώ είχαν τις ίδιες ικανότητες με τους άνδρες, όσον αφορά την τεχνική πολέμου χειρίστηκαν τις stealth ικανότητες για να δράσουν με πολύ διαφορετικό και εντυπωσιακό τρόπο από τους άνδρες.


Ορισμός του Ninja, Shinobi, Kunoichi


Στην φεουδαρχική Ιαπωνία ο όρος «ninja» σήμαινε τακτικές κατασκοπείας, διείσδυση, δολιοφθορά, δολοφονία, ακόμα και αντάρτικα όπλα. Ήταν το αντίθετο του τιμώμενου σαμουράι, καθώς οι συγκεκαλυμμένες μέθοδοι πολέμου των ninja θεωρήθηκαν παράτυπες και ανέντιμες. Παρ ‘όλα αυτά, πολλοί Shinobi κατάσκοποι έχασαν τη ζωή τους στη γραμμή του καθήκοντος γνωρίζοντας ότι σε αυτές τις αποστολές δεν θα επέστρεφαν ζωντανοί.
Στην εποχή της Μεσαιωνικής Ιαπωνίας, οι άνδρες έχουν τον κύριο λόγο κυριαρχίας στην κοινωνία ενώ οι γυναίκες είχαν υποβιβαστεί στο περιθώριο. Κατά κύριο λόγο, είχαν «ακίνδυνους» ρόλους, όπως της ερωμένης, ή της υπηρέτριας. Για αυτό το λόγο πολλοί υπέθεσαν λανθασμένα ότι στο στρατό των ninja δεν υπήρχαν γυναίκες ενώ στην πραγματικότητα δούλευαν σαν μυστικοί πράκτορες και δολοφόνοι δίπλα στους άνδρες.
Η ύπαρξη γυναικών πολεμιστών ninja αναφέρεται στο Bansenshukai – ένα βιβλίο του 17ου αιώνα, το οποίο περιέχει γνώσεις και μυστικά για την κατάρτιση των ninja. Εκεί αποκαλύπτεται η πρωταρχική βασική δράση μιας γυναίκας kunoichi, η οποία ήταν σχεδιασμένη να διεισδύσει στο οικογένεια ενός στόχου σχηματίζοντας στενές σχέσεις με τα μέλη των φατριών για να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο εχθρικό στρατόπεδο συλλέγοντας πληροφορίες σχετικά με το στόχο τους, αλλά πάντα ήταν σε επιφυλακή και αποφασισμένες να σκοτώσουν όταν τους δινόταν εντολή.


Μεταμφίεση και τακτική ενός γυναικείου ninja


Ένας shinobi γνώριζε τη σημασία χρήσης προσωπικών δεδομένων που ήταν το πιο θανατηφόρο πλεονέκτημα τους. Σε ένα κόσμο όπου οι γυναίκες βραβεύονταν για την ομορφιά τους και θεωρούσαν ότι η έλλειψη γνώσης τις έκανε ακίνδυνες, οι γυναίκες kunoichi δεν προκαλούσαν καχυποψία. Έτσι πλησίαζαν πολύ εύκολα τους στόχους τους σε σύγκριση με τους άντρες. Για να πετύχουν το στόχο τους δεν δίσταζαν να γίνουν παλλακίδες για μεγάλα χρονικά διαστήματα, υπηρέτριες ή ακόμη και ιέρειες καθώς οι στόχοι των Shinobi ήταν συνήθως ισχυρά και σημαίνοντα μέλη των Σαμουράι, που σήμαινε ότι ήταν δύσπιστοι απέναντι σε ξένους, ήταν πολύ καλά φυλασσόμενοι και βαριά οπλισμένοι. Ωστόσο, μια γυναίκα προκαλούσε λιγότερη δυσπιστία από ότι οι άνδρες, καθώς γλιστρούσαν τη νύχτα μέσα στις σκιές, προσπαθώντας να μην χάνουν τον στόχο τους. Δεν έχαναν την υπομονή τους, ακόμη κι αν χρειαζόταν χρόνια να ολοκληρώσουν την αποστολή τους και δεν δίσταζαν να σκοτώσουν αμέσως τον εχθρό. Οι δεξιότητες μάχης, ήταν εξίσου εξαιρετικές και μερικές φορές η μέθοδος εκτέλεσης ήταν ακόμα πιο δημιουργική και βάναυση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιοι πιστεύουν ότι οι γυναίκες kunoichi αποτελούσαν πιο σοβαρή απειλή από άλλα μέλη των shinobi.


Ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς αν μια απλή κοπέλα, μια ιέρεια ή μια πόρνη που μπορούσε να προσποιείται τόσο καλά για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν νίντζα. Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες νίντζα ήταν τόσο καλά μεταμφιεσμένοι και πολλές φορές χαμένοι στο ρόλο της αποστολής τους που δεν μπορούσαν να επιστρέψουν στην προηγούμενη ζωή τους. Ορισμένες κατασκοπευτικές αποστολές ήταν μόνιμες σε έναν στόχο όσο αυτός ζούσε ή μέχρι να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του shinobi.

Άλλες αποστολές είχαν μορφή αυτοκτονίας καθώς έπρεπε να διεισδύσουν και να χτυπήσουν το στόχο, παρόλο που θα πέθαιναν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης. Όταν δινόταν εντολή να χτυπήσουν, το έκαναν έξυπνα την ώρα που οι στόχοι τους είναι πιο ευάλωτοι. Γι’ αυτό η ποινή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν πιανόταν για προδοσία οικείων προσώπων.


Όπλα που χρησιμοποιούσαν

Η ομορφιά και η σεξουαλικότητα, ήταν τα πρωταρχικά όπλα των γυναικών νίντζα όταν αποκτούσαν πρόσβαση στους στόχους τους, αλλά είχαν και πραγματικά θανατηφόρα όπλα μαζί τους. Δεν μπορούσαν να φέρουν πάνω τους μακριά σπαθιά που θα τραβούσαν την προσοχή. Αντί αυτού, είχαν φουρκέτες στα μαλλιά που έμοιαζαν με στιλέτα, έριχναν αστέρια, -teasers, ή κρατούσαν βεντάλιες με δηλητηριασμένες λεπίδες που έκρυβαν μέσα σε ένα απλό κανονικό κιμονό.

Το πιο εικονικό όπλο που επέλεγαν να χρησιμοποιήσουν οι kunoichi ήταν το neko-te. Τα μεταλλικά νύχια με μήκος τριών ιντσών που προσάρμοζαν στα δάκτυλα με δερμάτινες θήκες έμοιαζαν με νύχια τίγρης , περιείχαν δηλητήριο και ήταν αρκετά αιχμηρά για να σκίσουν ανθρώπινη σάρκα. Κάποιες kunoichis έτρωγαν με τα δηλητηριασμένα neko-te, για να επιταχύνουν το θάνατο ή να επιδεινώσουν τον πόνο.

Οι γυναίκες Kunoichi δεν απαλλάσσονταν από τις αποστολές αυτοκτονίας ή από τις έκτακτες μυστικές αναθέσεις. Αντιμετωπίζονταν με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνδρες αν και στις τακτικές, αποστολές τους τα όπλα ήταν διαφορετικά προσαρμοσμένα πάνω τους. Στη μεσαιωνική Ιαπωνία, δεν υπήρχε «διάκριση» γυναικών νίντζα. Θεωρούσαν ότι ήταν πλεονέκτημα και μια σωστή εκμετάλλευση του τακτικού στρατού.

Οι σύγχρονοι Δυτικοί μπορεί να μην αναγνώριζαν μια δολοφόνο με κιμονό, αλλά οι σαμουράι της Ιαπωνίας, γνώριζαν ότι ένα στιλέτο συχνά κρύβεται στην βεντάλια μιας όμορφης γυναίκας.

Mochizuki Chiyome: Η πιο γνωστή Kunoichi της Ιαπωνίας

Υπάρχουν λίγα διαθέσιμα αρχεία για την Mochizuki Chiyome , αλλά είναι η μοναδική μέσα σε τόσο πολλά ονόματα, που έμεινε στην ιστορία των ninja της Ιαπωνίας. Η Mochizuki Chiyome, ήταν ευγενικής καταγωγής, έζησε τον 16ο αιώνα και ήταν σύζυγος ενός πολεμιστή σαμουράι. Λέγεται ότι δημιούργησε ένα υπόγειο δίκτυο γυναικών κατασκόπων, το οποίο ολοκλήρωσε με την πρόσληψη περίπου 300 ορφανών γυναικών, θύματα πολέμου και πόρνες.

Στα μάτια των ντόπιων στο χωριό Nazu της περιοχής Shinshu, η ευγενής κυρία διαχειριζόταν το ορφανοτροφείο, αλλά στην πραγματικότητα εκπαίδευε και διοικούσε μια πολύ εξεζητημένη ομάδα γυναικείων επιχειρήσεων κατασκοπείας και δολοφόνων που είχαν διεισδύσει σχεδόν σε κάθε πτυχή της κοινότητας της περιοχής. Αυτή η ομάδα θηλυκών νίντζα, έδωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία της οικογένειας Takeda με επικεφαλής τον θείο του τελευταίου συζύγου της Chiyome, Takeda Shingen.
Για άγνωστο λόγο, μετά το θάνατο του Shingen το 1573, η Chiyome και η οργάνωση των κατασκόπων της εξαφανίστηκαν από τα ιστορικά αρχεία της Ιαπωνίας και κανείς δεν έμαθε τι απέγιναν οι Kunoichi της μυστικής ομάδας φύλαξης του Takeda.

Αν και δεν γνωρίζουμε όλα τα ονόματα των γυναικών που ήταν κάποτε μεταξύ των kunoichi, δεν ήταν λιγότερο σημαντικές από τους άνδρες στις τάξεις των shinobi. Οι θανατηφόρες γυναίκες νίντζα, ήταν πολύ σεβαστά πρόσωπα από τους άνδρες με τους οποίους συνεργαζόταν και εκείνη την εποχή, ήταν μια πραγματικά αξεπέραστη αναγνωρισμένη δύναμη της Μεσαιωνικής Ιαπωνίας.

Δέσπω

photo pexels

Σχετικά άρθρα:

loading...
Close Menu