Κι ο Ελληνισμός, σε Κύπρο κι Ελλάδα, συνειδητοποιεί ότι παρά τις προσπάθειες “κατευνασμού”, παρά τις προσδοκίες για “ήσυχο καλοκαίρι”, ο Ερντογάν απτόητος συνεχίζει να επιχειρεί την επιβολή κυριαρχίας. Δεν κάνει πίσω στον αναθεωρητισμό του. Δεν εγκαταλείπει ούτε μέρα τις προσπάθειες για νέα “τετελεσμένα” στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στη Θράκη. Και ήδη επιχειρεί να νομιμοποιήσει παλαιά “τετελεσμένα” στην Κύπρο. Τώρα ζητά να αναγνωριστεί από τους Ελληνοκυπρίους το ψευδοκράτος, με αντάλλαγμα το… 3,5% της Αμμοχώστου!

Είναι φανερό ότι δεν αρκούν πια ούτε οι “συστάσεις” και η “έκφραση ανησυχίας” των “φίλων κι εταίρων”, ούτε η “πολιτική ίσων αποστάσεων” κάποιων παραδοσιακών μας συμμάχων. Αλλά είναι εξίσου φανερό ότι είναι ώρα να ενεργοποιήσουμε αποφασιστικά την αποτρεπτική μας πολιτική, κινητοποιώντας στο έπακρο τις διμερείς και περιφερειακές μας συμμαχίες.

Είναι ώρα να εκφράσουμε σειρά εγχώριων αλλά και διεθνών πρωτοβουλιών, σε ανώτατο επίπεδο, καθιστώντας απολύτως σαφείς κι απαραβίαστες τις εθνικές μας “κόκκινες γραμμές”. Και – βεβαίως – όσο ο Τούρκος Πρόεδρος συνεχίζει απτόητος την πολιτική του, ο επίσημος διάλογος μαζί του δεν έχει απολύτως κανένα νόημα!

Η Κύπρος και η Ελλάδα δεν μπορούν να είναι “αιχμάλωτες” των τουρκικών προκλήσεων και απειλών. Η Κύπρος και η Ελλάδα δεν μπορούν όμως να είναι ούτε κι “αιχμάλωτες” μικρών ομάδων πίεσης που προωθούν συστηματικά την πολιτική της “αποδοχής τετελεσμένων”, του κατευνασμού και της υποταγής.

Κύπρος και Ελλάδα μαζί είναι εγγύηση Ασφαλείας και σταθερότητας για τη Δύση στην μείζονα περιοχή. Η Κύπρος δεν είναι, και δεν θα είναι ποτέ, “Αχίλλειος πτέρνα” για την Ελλάδα. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι του Ελληνισμού, της ψυχής μας και της ιστορίας μας. Εκεί κρίνεται ο διεθνής ρόλος της χώρας και η Ασφάλεια μας.

Στην Κύπρο σήμερα χτυπά η καρδιά ολόκληρου του Ελληνισμού…».

(φωτο: eurokinissi)