«Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στο διεθνές δίκαιο για να βρει τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης περίεργη. Γιατί ανάμεσα στην Τουρκία και τη Λιβύη υπάρχουν, εκτός της Κρήτης και της Ρόδου, κι άλλα ελληνικά νησιά, των οποίων την ύπαρξη αγνοεί η το τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Η Άγκυρα κάνει λόγο για τη ‘γαλάζια πατρίδα’ της Τουρκίας. Το ότι και η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει κι αυτή μια ‘γαλάζια πατρίδα’ δεν φαίνεται να παίζει κάποιο ρόλο»

Αξίζει να σημειωθεί πως το άρθρο στο παραπάνω σημείο θίγει εμμέσως πλην σαφώς το χρόνιο πρόβλημα με τις εξαιρετικά αδύναμες διπλωματικά κινήσεις της Αθήνας, κάτι στο οποίο ευθύνονται κατά κόρον οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα.

Εν ολίγοις η χώρα μας τα τελευταία χρόνια δεν προέβη ποτέ σε μία «επιθετική διπλωματία» κατά την οποία θα προέβαλλε τις θαλάσσιες εκτάσεις που δικαιωματικά της ανήκουν.

Στην αντίπερα όχθη βλέπουμε μία Τουρκία η οποία επιδίδεται συστηματικά τον τελευταίο καιρό σε ένα «παιχνίδι εντυπώσεων».

Το δόγμα της «Γαλάζιας πατρίδας», ανεξαρτήτως αν είναι τελείως ανυπόστατο, έχει γίνει γνωστό πλέον από τους Τούρκους σε όλο τον κόσμο.

Με επαναλαμβανόμενες εκδόσεις προκλητικών χαρτών, η Άγκυρα «χτυπάει» εκεί ακριβώς όπου η ελληνική διπλωματία “νοσεί”.

Έτσι σήμερα ελάχιστοι γνωρίζουν , ακόμη και μέσα από την Ελλάδα, ποιος είναι ο σωστός χάρτης της ακήρυχτης ελληνικής ΑΟΖ. Αντιθέτως όλοι γνωρίζουν λίγο-πολύ πως οι Τούρκοι διεκδικούν το μισό Αιγαίο και τεράστιες θαλάσσιες εκτάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η απουσίας της ανάλογης «Γαλάζιας Πατρίδας» της Ελλάδας, την οποία πολύ σωστά επικαλείται το γερμανικό άρθρο, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες πληγές της ελληνικής διπλωματίας.

Στα παρακάτω βίντεο θα δούμε τις απολύτως νόμιμες ελληνικές διεκδικήσεις αλλά και τα «οθωμανικά όνειρα» του Ερντογάν.

Οι συγκρίσεις και μόνο των χαρτών «μιλούν» από μόνες τους:

(φωτο:eurokinissi)