Υπάρχει η δήλωση του ελληνικού ΥΠΕΞ, για την προθυμία να σταλούν ελληνικά στρατεύματα στην Λιβύη, για να διασφαλίσουν την εφαρμογή της εκεχειρίας μεταξύ του φιλότουρκου ηγέτη Σάρατζ και του στρατηγού Χαφτάρ, που προσπαθεί να τον ανατρέψει.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία χρησιμοποιεί την ειρήνη, για να προετοιμαστεί για πόλεμο, γιατί πως αλλιώς μπορούμε να μεταφράσουμε την αποστολή υλικοτεχνικών και στρατιωτικών μέσων στην Τρίπολη (πρωτεύουσα της Λιβύης).

Κανένας δεν καταδικάζει τις τουρκικές ενέργειες. Ειδικά η Ευρώπη, σφυρίζει αδιάφορα γιατί φοβάται τις μεταναστευτικές ροές που ελέγχει η Άγκυρα. Ο ταραξίας της Μεσογείου, διοικεί με το μαστίγιο και όλοι χορεύουν στον ρυθμό του, μέχρι βέβαια να αλλάξει το τροπάριο.

Με την πρώτη ευκαιρία, οι κατ’όνομα σύμμαχοι της Τουρκίας, θα την εκμεταλλευτούν και θα την «μοιράσουν» μεταξύ τους, όπως είχε γίνει και κατά την διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας.

Σαν χώρα πρέπει να προσέξουμε πολύ τους φίλους και τους εχθρούς. Η ισχυροποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων με την αναβάθμιση του ναυτικού και του αεροπορικού στόλου, θα μας δώσει άλλη διαπραγματευτική ισχύ. Ένα είναι το Δίκαιο που καταλαβαίνει ο σύγχρονος κόσμος. Το δίκαιο του ισχυρού.

Photo:unsplash