«Σίγουρα δεν μπορώ να προδικάσω την εξέλιξη ενός διαλόγου με την Τουρκία. Έχουμε τη διάθεση και την επιθυμία να βρούμε ένα πλαίσιο μακροπρόθεσμης συνεννόησης και επίλυσης της μοναδικής μας διαφοράς με την Τουρκία, που είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, στη βάση του διεθνούς δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Η επιτυχία ή μη του διαλόγου θα εξαρτηθεί πρωτίστως από τη στάση της γείτονος» σημείωσε περαιτέρω.

Συνάμα, επισήμανε ότι «ασφαλώς, δεν είμαστε αιθεροβάμονες όσον αφορά στη μεταβολή των πάγιων θέσεων της Τουρκίας» και εξέφρασε την ικανοποίησή του καθώς ολοκληρώνει τη θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών «με ένα κλίμα διαμορφωμένο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το οποίο μπορεί να μας ανοίξει ένα παράθυρο ευκαιρίας πολύ σημαντικό για την αξιοποίηση αυτού του κλίματος».

Περαιτέρω, δήλωσε κατηγορηματικά πως δεν ήταν ούτε είναι οπαδός του κατευνασμού, τονίζοντας ότι αυτό το έχει αποδείξει εμπράκτως εκεί που πραγματικά χρειάσθηκε, όχι με λόγια. Μάλιστα, ερωτηθείς για δήλωσή του ότι η εθνική προσφορά είναι σοβαρότητα, ξεκαθάρισε ότι σοβαρότητα δεν σημαίνει κατευνασμός, αλλά να υπηρετείς τις θέσεις σου με στρατηγική, με συνέπεια, με αυτοπεποίθηση, με επιχειρήματα, οικοδομώντας συμμαχίες, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται και να μην καταφεύγεις σε κακόηχες φωνασκίες προς άγραν πρόσκαιρου εσωτερικού πολιτικού οφέλους.

«Και, βεβαίως, εθνικό και απαραίτητο είναι να μην εργαλειοποιείς την εξωτερική πολιτική για λόγους κομματικούς, κατηγοριοποιώντας τους πολιτικούς αντιπάλους σαν προδότες , μειοδότες και άλλα παρόμοια. Ουδείς διαθέτει μονοπώλιο πατριωτισμού» προσέθεσε.

Εν συνεχεία, περιέγραψε το διακύβευμα των προσεχών εκλογών για τη χώρα και την εξωτερική της πολιτική, προτάσσοντας ταυτόχρονα ότι «χρειάζεται χωρίς αλαζονεία, αλλά με ενσυναίσθηση για τα προβλήματα της κοινωνίας, να αποδείξουμε στους πολίτες ότι οι μεταρρυθμίσεις αφορούν τη δική τους ζωή».

(απεμπε – φωτο:eurokinissi)