Κάτι πρέπει να γίνει στην Κωνσταντινούπολη – Τι συμβαίνει με τα Ελληνόπουλα

Διαβάζουμε στην εφημερίδα της Θράκης «Χρόνος»:

Σήμερα, στα επτά ελληνικά (και ελληνοκυπριακά) σχολεία που υπάρχουν στην Τουρκία (πέντε στην Κωνσταντινούπολη και δύο στην Ίμβρο), φοιτούν μόλις 281 μαθητές. Την ίδια ώρα οι διευθύνσεις προσπαθούν να τα κρατήσουν ανοικτά, με τη βοήθεια και την υποστήριξη των ελληνικών οργανώσεων, αφού το τουρκικό κράτος δεν φαίνεται να μεριμνά γι’ αυτά.

Η ανατροφοδότηση των σχολείων αυτών με μαθητές είναι πλέον πολύ δύσκολη υπόθεση αφού ο ελληνικός πληθυσμός της Πόλης γερνάει και συρρικνώνεται συνεχώς: Το 60% του εναπομείναντος πληθυσμού είναι άνω των 60 ετών.

Πέρα από αυτό όμως, υπάρχουν και άλλοι δύο λόγοι για τους οποίους Eλληνόπαιδα που ζουν στην Κωνσταντινούπολη επιλέγουν τα δημόσια σχολεία της Τουρκίας και όχι τα ελληνικά, σύμφωνα με τον διευθυντή του Ζωγράφειου, Γιάννη Δεμιρτζίογλου: «Υπάρχουν μαθητές που δεν μπορούν να μιλήσουν καλά ελληνικά στο σπίτι γιατί είναι καρποί μικτών γάμων, ενώ υπάρχουν και γονείς που υποστηρίζουν ότι η εκπαίδευση στα δημόσια σχολεία της Τουρκίας είναι καλύτερη».

Όμως, στα ελληνικά σχολεία της Πόλης, δίνεται μία συνέχεια στην ελληνική γλώσσα για την οποία «αν θέλουμε να τη σώσουμε πρέπει να είμαστε ενωμένοι» όπως λέει ο κος Δεμιρτζίογλου και συμπληρώνει: «Οι γλώσσες, οι θρησκείες και οι κουλτούρες πρέπει να ζουν. Οι άνθρωποι που χάνουν τη γλώσσα τους, διαγράφουν το μέλλον τους».

Μετ’ εμποδίων η εκπαίδευση των Eλληνοπαίδων
Είναι πάντως γεγονός ότι η λειτουργία των επτά ελληνικών σχολείων δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ανεξάρτητα από τον αριθμό των μαθητών, τα σχολεία αυτά –ειδικά τα πέντε της Πόλης- στεγάζονται σε κτίρια πολύ μεγάλης ηλικίας, τα οποία ναι μεν έχουν πια ιστορική αξία, αλλά παρουσιάζουν και πολλά προβλήματα για τα οποία δεν είναι εύκολο να δοθούν λύσεις ελλείψει χρηματικών πόρων.

Αντίστοιχα, προβλήματα υπάρχουν και με τα συγγράμματα τα οποία – τα ελληνικά – πρέπει να ελέγχονται από το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Φυσικά στα σχολεία διδάσκονται και τουρκικά συγγράμματα στα μαθήματα γενικής παιδείας.

Μικρή εξαίρεση αποτελεί το σχολείο της Ίμβρου, το οποίο επαναλειτούργησε το 2012 και βλέπει τους μαθητές του να αυξάνονται. Πλην όμως ο αριθμός – αν και παρήγορος – είναι μικρός ενώ η διευθύντρια του Παρασκευή Μπερμπερ επεσήμανε τις ελλείψεις καθηγητών ελληνικής γλώσσας.

Το ενδιαφέρον οδοιπορικό παρουσιάστηκε στην τουρκική έκδοση της αγγλικής εφημερίδας Independent με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς στην Τουρκία, που έγινε στις 9 Σεπτεμβρίου.

Εφημερίδα «Χρόνος»

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Σχετικά άρθρα:

loading...
loading...