«Η Ελλάδα δεν μπορεί να δεχτεί την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ από τη στιγμή που δεν έχει εξευρεθεί αμοιβαία αποδεκτή λύση και ότι οποιαδήποτε λύση βρεθεί θα πρέπει να έχει την έγκριση από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και να είναι μόνιμη και όχι προσωρινή».

Την ελληνική θέση στήριξε η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Γερμανία και η Γαλλία.

«Η Ελλάδα ξεκαθάρισε πως παρά το γεγονός ότι θα επιθυμούσε και η ίδια να δει το συντομότερο δυνατό την ΠΓΔΜ να εντάσσεται στο ΝΑΤΟ, δεν είναι δυνατόν να συναινέσει στο βαθμό που παραμένει ανεπίλυτο το ζήτημα της ονομασίας», είχε δηλώσει ο τότε Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, με τον Αμερικανό πρόεδρο να εκφράζει την λύπη του.

Το τότε ηχηρό “ΟΧΙ” της κυβέρνησης Καραμανλή αλλά και η άνθηση των ελληνορωσικών οφείλονται εν πολλοίς στα όσα πέρασε ο ελληνισμός από εκείνη τη χρονιά μέχρι σήμερα.

Είναι επίσης πιο επίκαιρο από ποτέ, τη στιγμή που σήμερα η ελληνική κυβέρνηση με την σύμφωνη γνώμη της αντιπολίτευσης πρωταγωνιστεί στην αντιρωσική υστερία:

Το ΒΕΤΟ του Κώστα Καραμανλή στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ μάς διδάσκει, αλλά και μας υπενθυμίζει το χρέος μας

Βουκουρέστι, 3 Απριλίου 2008https://t.co/8fSLXQqqIg pic.twitter.com/h3OV0Wulx6

— Πυρήνας Υποστηρικτών Κώστα Καραμανλή (@PJK3xw8TIQ6FxCO) April 3, 2022

(ΦΩΤΟ:Screenshot)