Η Λιβύη έχει εξελιχθεί σε σημαντικό πεδίο για την ελληνική εξωτερική πολιτική καθώς ο πρώην Πρωθυπουργός Σάρατζ, με την υπογραφή του γνωστού τουρκολιβυκού μνημονίου  είχε προκαλέσει σοβαρό πρόβλημα στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας νοτίως της Κρήτης και της Ρόδου, κίνηση που απαντήθηκε από την Ελλάδα με την υπογραφή συμφωνία καθορισμού θαλασσίων ζωνών τον περασμένο Αύγουστο, με την Αίγυπτο οπότε πλέον υπάρχει νομική κάλυψη επί του ζητήματος.

Πρόθεση είναι να δημιουργηθούν γέφυρες επικοινωνίας με τη νέα κυβέρνηση έτσι ώστε να μειωθεί η επήρρεια του τουρκικού παράγοντα ο οποίος πλέον είναι άμεσα εμπλεγμένος στρατιωτικά στην περιοχή ενώ κατέχει και βάσεις στην επικράτεια που ελέγχει η Κυβέρνηση της Τρίπολης. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι σε βάθος χρόνου η Κυβέρνηση της Τρίπολης θα είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει ρότα και να ακολουθήσει μια πιο φιλική προς τα συμφέροντα της Ελλάδας πολιτική.

Σωστή πάντως θεωρείται η κίνηση από τη στιγμή που το βαρίδι ονόματι Σάρατζ αποχώρησε, η ελληνική πλευρά δεν είναι κόντρα και στην φιλοαιγυπτιακή πλευρά του Χαφτάρ που ελέγχει την Ανατολική Λιβύη και υπάρχει πρόθεση της νέας Αμερικανικής Κυβέρνησης να εξομαλυνθεί η κατάσταση με την αποχώρηση των τουρκικών δυνάμεων από τη Δυτική Λιβύη.

ΠΗΓΗ: Με πληροφορίες από ΤΟ ΒΗΜΑ