Το γεγονός είναι πως η Τουρκία θέλει την πρωτοκαθεδρία στην Ανατολική Μεσόγειο και η Ελλάδα προσπαθεί να ασκήσει, από την πλευρά της, τα κυριαρχικά δικαιώματα και φτάσαμε να συζητάμε ακόμα και για τα αυτονόητα νότια της Κρήτης που τίθενται υπό αμφισβήτηση, δείγμα του πόσο έχουν προχωρήσει οι τουρκικές διεκδικήσεις ασχέτως του τι θα συμφωνηθεί στο τέλος.

Τα ερωτηματικά πλέον μετά την ακύρωση της συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν στην Νέα Υόρκη (και γενικά μετά από ακυρώσεις σημαντικών ραντεβού Ελλάδας και Τουρκίας, τις δηλώσεις Ερντογάν για Αιγαίο και Κύπρο, μεταξύ άλλων, από το βήμα του ΟΗΕ, καθώς και την αντίδραση της ελληνικής πλευράς, αφορούν το μέλλον.

Πώς θα κινηθούν από τούδε και στο εξής οι δύο χώρες;

Η ένταση θα μείνει μόνο στα λόγια;

Ένα είναι το σίγουρο: Η Τουρκία δείχνει έτοιμη να συνεχίσει την προσπάθεια γεωπολιτικής απομόνωσης της χώρας μας εκμεταλλευόμενη αφενός την διαχρονική «περικύκλωση» του Ελληνισμού από εχθρικά κράτη, τα οποία αυτομάτως γίνονται σύμμαχοι της Άγκυρας (Αλβανία, Σκόπια κτλ.), αφετέρου την μονόπλευρη προσκόλληση της κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση;

Η Αθήνα πώς θα κινηθεί; Ουσιαστικά ή θα προσπαθήσει απλά να κερδίσει τις εντυπώσεις με το βλέμμα στο εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον;

Τα ήρεμα νερά δείχνουν να «θαμπώνουν»…

photo αρχείου Eurokinissi