«Σκανδαλώδης κίνηση», σημειώνει η Sabah.

Ο αντιπολιτευτικός τύπος της γείτονας γράφει «για κάλεσμα της Ελλάδας για την Τουρκία προς την ΕΕ: Αναστείλατε την Τελωνειακή Ένωση».

«Η Ελλάδα θέλει πόλεμο», υπογράμμιζαν πιο ακραία μέσα ενημέρωσης στην γείτονα.

Καταφανώς «πόνεσε» την Τουρκία η χθεσινή κίνηση της Ελλάδας να ζητήσει, πέραν του εμπάργκο όπλων, αναστολή της Τελωνειακής Ένωσης των Βρυξελλών με την Άγκυρα, κάτι που θα κοστίσει, αν συμβεί, δεκάδες δισεκατομμύρια στον Ερντογάν.

Πέραν των κινήσεων στην Ευρώπη, υπήρξε συμφωνία με την Αλβανία για παραπομπή του ζητήματος των θαλασσίων ζωνών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, κατά την συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια με τον πρωθυπουργό της γειτονικής χώρας, Εντι Ράμα.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ:

Αν και εφόσον τα Τίρανα τηρήσουν την συμφωνία, η Ελλάδα ολοκληρώνει στην Μεσόγειο τριπλό χτύπημα απέναντι στην Τουρκία (ΑΟΖ με Ιταλία-Αίγυπτο και τώρα συνεννόηση με τα Τίρανα).

ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑΤΙ:

Την συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για παραπομπή της συμφωνίας για την ΑΟΖ στην Χάγη, η Τουρκία προσπάθησε να την τορπιλίσει. Η Τουρκία και η Αλβανία έχουν προνομιακές σχέσεις. Η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να βάλει στρατιωτικά πόδι στην Αλβανία, διατηρώντας ναυτική βάση για να έχει φυσικά πλοία δυτικά της Ελλάδας.

Η συμφωνία λοιπόν, εφόσον διεκπεραιωθεί, είναι σημαντική αφενός γιατί αφορά χώρα φιλική προς την Τουρκία, αφετέρου γιατί η Ελλάδα με το τριπλό χτύπημα (Ιταλία, Αίγυπτος, Αλβανία) αναζητά λύσεις μέσω Χάγης ή απευθείας διευθέτηση με βάση το Διεθνές Δίκαιο, πρακτικές αντίθετες από το πλαίσιο που θέλει να θέσει η Τουρκία για το Αιγαίο. Το θέμα ΔΕΝ είναι ΑΝ θα πας στην Χάγη, αλλά το ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ θα πας στην Χάγη.

Συγκεκριμένα η Τουρκία:

• Θέλει διάλογο από θέση ισχύος για την υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο.
• Δεν θέλει, στην παρούσα φάση, παραπομπή στην Χάγη γιατί επιδιώκει να βάλει όλα τα θέματα των ελληνοτουρκικών διαφορών «πακέτο» στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
• Δεν θέλει να συζητήσει με την Ελλάδα για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών με όρους Διεθνούς Δικαίου.

Η Αλβανία, από την πλευρά της, ισορροπεί ανάμεσα στις διπλωματικές πιέσεις που επέφερε η οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας και Ιταλίας και στις πιέσεις που απορρέουν από την συμμαχία της με την Άγκυρα. Ουσιαστικά, παραπέμπει το θέμα στην Χάγη, ώστε να μην φέρει καμία ευθύνη. Βέβαια όλα θα εξαρτηθούν από την μετέπειτα στάση των αφερέγγυων, κατά τα άλλα, Αλβανών.

Πιο συγκεκριμένα, η παραπομπή του θέματος της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών  μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας στην Χάγη, δίνει διέξοδο και στο αλβανικό πολιτικό σύστημα να υπάρξει λύση από ανεξάρτητο τρίτο δικαστικό μηχανισμό όπως είναι το Διεθνές Δικαστήριο και έτσι να ξεπερασθούν τα εμπόδια που ορθώνονται από την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας που αποτύπωναν απολύτως τις τουρκικές ερμηνείες του Δίκαιου της θάλασσας. Μέχρι τώρα κάθε προσπάθεια διαπραγμάτευσης έπεφτε πάνω στην απόφαση αυτή.

Σε κάθε περίπτωση πάντως απαιτείται διαρκής «πίεση» στην αλβανική πλευρά η οποία δεν διακρίνεται για την αξιοπιστία της αλλά και για τήρηση των δεσμεύσεων που αναλαμβάνει ακόμη και για πολύ λιγότερο ευαίσθητα θέματα.