· Δεύτερον, το χρέος ελαφρύνεται, έστω και μεσοπρόθεσμα και αυτό είναι θετικό. Δεν είναι, όμως, η οριστική λύση του προβλήματος (βλέπε ΔΝΤ), δεδομένου ότι η βιωσιμότητα του χρέους θα επανεξεταστεί.

· Τρίτον, η ελάφρυνση αυτή συνδέεται ευθέως με ενισχυμένη εποπτεία, με συστηματικούς ελέγχους και με συγκεκριμένες δεσμεύσεις για υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, αλλά και για διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μέχρι το 2060. Στο σημείο αυτό, απαιτείται επίσπευση των μεταρρυθμίσεων, ώστε η οικονομία να τρέξει και να υπερκαλύψει τις αντιαναπτυξιακές επιπτώσεις αυτής της δέσμευσης για υψηλά πλεονάσματα.

· Τέταρτον, η προστασία των 22 μηνών, μετά τον Αύγουστο, με τα 24,1 δισ. ευρώ του cash buffer, αποτελεί στην ουσία μια διασφάλιση της Ελληνικής Δημοκρατίας έναντι των πιθανών αναταράξεων των αγορών.

Επισημαινει δε ότι δεν χρειάζεται θριαμβολογία, ούτε καταστροφολογία. Για να μπορέσουν να υλοποιηθούν όλα αυτά, απαιτείται σοβαρή δουλειά από όλους.