«Ξαφνικά είδα τον σκύλο να έχει στρέψει το βλέμμα του αλλού και να γρυλίζει και ήταν έτοιμος για επίθεση. Αν δεν είχα το σκύλο μου μαζί δεν ξέρω τι θα γινόταν, ο σκύλος μου με έσωσε».

«Τρεις ημέρες ήμουν σε αφωνία είχε κλείσει η φωνή μου, δε μιλούσα καθόλου. Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να ασχοληθώ με το παιδί μου, όχι με την αστυνομία και με τον εαυτό μου.

Ο μικρός ήταν σε σοκ, τώρα πήγε σχολείο μετά από μία εβδομάδα. Κατεβήκαμε για να τον πάρει το σχολικό και μου “λέει μαμά θα είσαι καλά στο σπίτι;”», πρόσθεσε ακόμη.

Είμαστε χάλια δεν υπάρχει καμία ασφάλεια, σήμερα το πρωί θα πάω να κάνω καταγγελία. Πήγα στο τμήμα και μου είπαν να κάνω μήνυση στην ασφάλεια. Το παιδί στον ύπνο του φώναζε, του μίλησα του είπα ότι τελείωσε αυτό πέρασε. Είναι τραγικό να μην μπορείς να βγεις έξω στο δρόμο.Όποιος δεν το έχει νιώσει αυτό που έζησα δεν μπορεί να καταλάβει τι λέω.

Μία φίλη μου έχει δεχτεί χειρότερη επίθεση στην Κυψέλη πάλι, είχε υποστεί βιασμό πριν από δύο χρόνια. Δεν υπάρχει αστυνομία στην περιοχή, δεν είναι τωρινό το πρόβλημα, είναι καιρό. Και τηλέφωνο να πάρεις δε γίνεται κάτι. Άκουσα πριν έναν μήνα μία κραυγή γυναίκας κάτω από το σπίτι, πήρα την αστυνομία τηλέφωνο και δεν ήρθε ποτέ. Η Κυψέλη είναι τρόμος το βράδυ».