«Μία ημέρα πριν πεθάνει είχαν έρθει οι φίλοι του. Είχαν βγει μία παρέα έξω το Σάββατο το βράδυ και είχαν μαζί τους ένα παιδί σχεδόν με ειδικές ανάγκες, το οποίο εγώ δεν το ήξερα. Το παιδί μου είπε ότι “με αγαπούσε πολύ ο Μάριος, με έπαιρνε πάντα μαζί του”. Έβαζε τον εαυτό του κάτω απ’ όλους κι αυτό είναι που με σκοτώνει… Μία καλή ψυχή να χαθεί στα 30 του χρόνια…. Δεν θα μπορέσουμε να συνέλθουμε ποτέ».

Ο κ. Τουρουτσίκας δήλωσε πως ανησυχούσε πολύ όταν ο γιος του έκανε νυχτερινές πτήσεις. «Δεν άντεχα να χτυπήσει το τηλέφωνο μετά τις 10 το βράδυ», είπε και συμπλήρωσε πως ο Μάριος δεν είχε τη φιλοδοξία να πετάξε με Rafale. «Την περασμένη εβδομάδα μου είπε ότι δύο συνάδελφοί του ζήτησαν να πετάξουν με Rafale. Του λέω “καλά, γιατί δεν δήλωνες κι εσύ;”. Μου είπε ότι “δεν είναι η ώρα μου ακόμα, πατέρα”. Ήθελε να κάτσει λίγο ακόμα εκεί, έτσι μου είπε πει».

«Το παιδί μου δεν γυρνάει πίσω»
Όπως δήλωσε ο πατέρας του υποσμηναγού εκείνο που τον πληγώνει πολύ είναι ότι ο γιος του δεν είχε τη δυνατότητα να αντιδράσει τα τραγικά εκείνα λεπτά της μοιραίας πτώσης, ενώ τόνισε πως το παιδί του δεν γυρνάει πίσω.

«Αυτή τη στιγμή δεν με ενδιαφέρει να μάθω το γιατί. Η μία πιθανότητα είναι να είχε βλάβη το αεροπλάνο, σωστά; Μου έλεγε ότι τα αεροπλάνα αυτά δεν έχουν πρόβλημα και το ήξερε. Οι ίδιοι οι πιλότοι δεν έκαναν κάποιο check πριν πετάξουν; Το παιδί μου δεν γυρνάει πίσω», δήλωσε.

«Με πληγώνει που το παιδί δεν μπόρεσε να πάρει την τύχη του αεροπλάνου στα χέρια του. Να πω ότι πετούσε μόνος του στο Αιγαίο και σκοτώθηκε; Ότι πήγε να αναχαιτίσει έναν Τούρκο και σκοτώθηκε; Θεωρώ πως εμένα ο πόνος μου θα ήταν πιο ελαφρύς. Το ότι το παιδί δεν είχε τη δυνατότητα να αντιδράσει, αυτό είναι που με πληγώνει. Το ότι σκοτώθηκε για την πατρίδα κάπως μου απαλύνει τον πόνο…».

Επιθυμία της οικογένειας είναι αντί στεφάνων να συγκεντρωθούν χρήματα για τη στήριξη του «Χαμόγελου του Παιδιού» και του γηροκομείου Τρίπολης, καθώς ο Μάριος – Μιχαήλ Τουρουτσίκας είχε ιδιαίτερη ευαισθησία για τους ηλικιωμένους.

newsbeast/mega/scr