«Είμαστε συγκινημένοι που μετά από τριάντα χρόνια έχουμε και πάλι την ελληνική ιθαγένεια. Η στέρηση της ιθαγένειάς μας, με τον νόμο του 1994, μας κατέστησε ανιθαγενείς με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο ατομικών δικαιωμάτων αλλά και συναισθηματικής δοκιμασίας.

Ο πατέρας μας και η οικογένειά μας σεβαστήκαμε απόλυτα το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος του 1974. Η πρόβλεψη όμως του νόμου του 1994 για το θέμα της ιθαγένειας, προϊόν της τότε πολιτικής συγκυρίας, δεν άρμοζε προς έναν τέως αρχηγό του ελληνικού κράτους και ένα θεσμό που υπηρέτησε πιστά τη χώρα. Ο θάνατος του πατέρα μας έκλεισε έναν κύκλο.

Προϋπόθεση για την επιστροφή της ιθαγένειάς μας, ήταν να δηλώσουμε επώνυμο και επιλέξαμε αυτό που είχε επιλέξει και ο αποθανών θείος μας, Μιχαήλ Ντε Γκρες και είναι ό,τι πιο οικείο σε εμάς, αφού ουδέποτε η οικογένειά μας είχε επώνυμο.

Στα χρόνια που στερηθήκαμε την ιθαγένεια μας, ζήσαμε με το καθήκον και την τιμή να υπηρετούμε την πατρίδα μας με πίστη και αφοσίωση απ’ όπου και αν βρισκόμασταν, με όλες μας τις δυνάμεις. Οι ίδιες αρχές θα συνεχίσουν να καθορίζουν την πορεία της οικογένειάς μας.

Γραφείο πρώην Βασιλικής Οικογένειας της Ελλάδος».

photo: intime