«- Έγκαιροι καθαρισμοί και πραγματικές αντιπυρικές ζώνες, όχι έργα μέσα στις φλόγες.

• Τοπικά σχέδια προστασίας, ειδικά στις ζώνες μίξης δασών και οικισμών (WUI), όπου ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος.
• Σύγχρονα επιχειρησιακά εργαλεία με δορυφορική παρακολούθηση και τεχνητή νοημοσύνη, για να μην περιμένουμε το «112» την τελευταία στιγμή».

«Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Αν η φωτιά δεν φτάσει στη θάλασσα, δεν ανακόπτεται από τον κρατικό μηχανισμό. Αυτό δεν είναι ανεκτό», σημειώνουν.

Οι κ.κ. Πουλάς και Χάλαρης θέτουν τα εξής ερωτήματα:

«- Υπήρχε ολοκληρωμένο σχέδιο εκκένωσης για κάθε περιοχή που κινδύνευσε;

• Υπήρξε μέριμνα για ηλικιωμένους και ΑμεΑ που δεν μπορούν να φύγουν μόνοι τους;
• Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις χαμένες ζωές και περιουσίες;».

Αναφέρουν ότι «η αναμόρφωση του συστήματος 112 είναι απαραίτητη, ώστε να ενημερώνει αποτελεσματικά και όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, καθώς και τις ευάλωτες ομάδες που δεν μπορούν να δράσουν άμεσα». Επιπλέον, σημειώνουν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να έχει τους πόρους, το προσωπικό και την τεχνογνωσία που χρειάζεται για να προστατεύει τις τοπικές κοινωνίες και «δεν μπορεί να αφήνονται μόνες τους απέναντι σε μια πύρινη λαίλαπα».

«Η κλιματική κρίση δεν συγχωρεί αδράνεια. Χρειάζεται σοβαρή, ετήσια και συστηματική προετοιμασία – όχι πρόχειρες κινήσεις πάνω στα αποκαΐδια. Οι πολίτες απαιτούν ασφάλεια, αξιοπιστία και πραγματική προστασία», δηλώνουν οι αρμόδιοι τομεάρχες του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: eurokinissi)