Αναλυτικά, σημειώνει πως «η ιστορία έχει δείξει ότι η Ελλάδα προχωρά όταν συνδυάζει σταθερότητα, σχέδιο και ενότητα. Πριν λίγες ημέρες ψηφίστηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2026 με ορίζοντα το 2030 ενώ το Eurogroup απέκτησε τον πρώτο έλληνα πρόεδρό του. Όλα αυτά δείχνουν την πρόοδο που έχουμε καταφέρει στον εθνικό στόχο: να συγκλίνουμε σταθερά με τον πυρήνα των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών».

Καθώς, μάλιστα, «η Ευρώπη αναζητά καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην ανταγωνιστικότητα, την άμυνα, την ανθεκτικότητα και τη συνοχή, μέσα και από τη διαπραγμάτευση για τον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό», την ίδια ώρα «η Ελλάδα επιμένει σε έναν ακόμα εθνικό στόχο: ότι κανένα μέρος της χώρας δεν μένει πίσω. Κι αυτό γιατί το πού γεννιέσαι και μεγαλώνεις στην Ελλάδα εξακολουθεί να επηρεάζει τις μελλοντικές ευκαιρίες».

Και συνεχίζει: «Επί δεκαετίες, οι περιφέρειες της Ελλάδας κατατάσσονται στις λιγότερο ανταγωνιστικές ολόκληρης της Ε.Ε. Και αυτή δεν είναι η μόνη ανισότητα που βιώνουν, καθώς όλες υστερούν σημαντικά σε σχέση με την Αττική. Τα χρόνια της κρίσης και ειδικά την περίοδο 2014-2019 η απόκλιση μεγάλωσε, η ΕΕ αναπτυσσόταν και εμείς μέναμε πίσω και μόλις το 2024 καταφέραμε να καλύψουμε το χαμένο έδαφος σε περιφερειακό επίπεδο. Μεταξύ τους, επίσης, οι περιφέρειες σε κάποια επίπεδα συγκλίνουν και σε άλλα πάλι αποκλίνουν. Το ίδιο ισχύει και για τους Δήμους, που είναι συχνά άνισοι μεταξύ τους – μέσα στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα».

Σύμφωνα με τον Θ. Κοντογεώργη, «η εθνική προσπάθεια της κυβέρνησης για περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη και σύγκλιση στηρίζεται σε μια βασική αρχή: η ανάπτυξη πρέπει να κατανέμεται δίκαια, αναλογικά και ομοιογενώς σε όλη τη χώρα. Και ταυτόχρονα, οι πολιτικές μας να υποστηρίζουν το δικαίωμα του κάθε πολίτη, εφόσον το επιθυμεί, να μείνει και να δημιουργήσει στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Αυτή η σύγκλιση δεν είναι αυτονόητη και δεν θα γίνει στον αυτόματο πιλότο, γιατί υπάρχουν πράγματα που εμποδίζουν την ισόρροπη ανάπτυξη στην πράξη. Γιατί η ανάπτυξη δεν έχει ίδιο αποτέλεσμα παντού και τα έργα από μόνα τους δεν λύνουν ανισότητες. Γιατί η Ελλάδα δεν αναπτύσσεται παντού το ίδιο, η εκκίνηση είναι πολλές φορές άνιση, οι ανάγκες διαφορετικές και πολλές φορές ο οριζόντιος κανόνας, η ίδια πολιτική δεν έχει ίσο αποτέλεσμα. Γιατί τα έργα από μόνα τους δεν μειώνουν τις ανισότητες, και αυτή είναι η διαφορά του έργου από το σχέδιο, της αποσπασματικής παρέμβασης από τον συνολικό σχεδιασμό».

Αυτό, υπογραμμίζει κλείνοντας, «απαιτεί έναν ολοκληρωτικά νέο τρόπο σκέψης και δράσης: λεπτομερή σχεδιασμό, ουσιαστική διαβούλευση, κοινό προγραμματισμό, συντονισμό κεντρικών και τοπικών φορέων και όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων, ώστε οι διαθέσιμοι πόροι να αποκτήσουν πραγματικό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα». «Η Εθνική Στρατηγική για την Περιφερειακή και Τοπική Ανάπτυξη που εγκρίθηκε στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής του Δεκεμβρίου αποτελεί έναν πλήρη οδικό χάρτη με πολιτικές και έργα για την ανάπτυξη, τη συνοχή και τη σύγκλιση της ελληνικής περιφέρειας για τα επόμενα χρόνια. Με σχέδιο και συνεργασία φέρνουμε την περιφέρεια πιο κοντά στο κέντρο», καταλήγει ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ.

(ΑΠΕ -ΜΠΕ / photo: eurokinissi)