«Υπάρχει το Πολυτεχνείο του 73 ως γεγονός που είναι η πιο μαζική λαϊκή αντίσταση στην δικτατορία. Δηλαδή δίπλα στους φοιτητές πηγαίνουν και μεγάλες ομάδες λαού της Αθήνας, και γι αυτό το λόγο αντιδρά τόσο βίαια η χούντα και έχουμε και νεκρούς, και υπάρχει και το Πολυτεχνείο όπως διαμορφώθηκε μετά. Το κακό είναι ότι το Πολυτεχνείο, ένα Πανεπιστήμιο σε διαρκή εξέγερση είναι το πρότυπο της Αριστεράς όλα τα υπόλοιπα χρόνια».

Και συνέχισε:

«Αυτό που μου έκανε εντύπωση από την αντιπολίτευση ήταν ότι ήταν τόση η ένδεια επιχειρημάτων τους που είχαν εντοπίσει όλη τους την κριτική σε ένα άρθρο με το οποίο για γραφειοκρατικούς λόγους συγχωνεύονται δυο ΝΠΔΔ, που ανήκαν στο ΑΠΘ με εκείνον στο οποίο ανήκαν στο ίδιο το Αριστοτέλειο. Το Αγρόκτημα και το Δάσος του Αριστοτελείου. Θεωρήθηκε ξεπούλημα του δάσους ότι επιστρέφουν στο Αριστοτέλειο! Είπε ακόμα ότι θέλουν ένα πανεπιστήμιο σε διαρκή εξέγερση παρά ένα πανεπιστήμιο στα δυτικά πρότυπα».

«Είναι άλλοι οι όροι του ’73 με μια χούντα και άλλοι οι όροι σήμερα με μια δημοκρατία», τόνισε χαρακτηριστικά.

Ερωτηθείς αν θα έπαιρνε πίσω αυτή την δήλωση για το Πολυτεχνείο, είπε: «Όχι, το πιστεύω ακράδαντα. Τι να συζητάμε τώρα; Αν η χούντα έπεσε εξαιτίας του Πολυτεχνείου ή εξαιτίας του Κυπριακού;»

Τέλος κληθείς να απαντήσει αν θα έκανε κάποια άλλη διατύπωση ο κ. Συρίγος σημείωσε: «Ίσως δεν αναφερόμουν στα αντάρτικα που τραγούδαγαν σε ταβέρνες με παϊδάκια. Ως εκεί. Αλλά, ότι τραγουδάγανε αντάρτικα σε στάδια και είχα πάει κι εγώ ως μαθητής αυτό είναι ναι αλλά δεν θεωρεί κανείς ότι κάνεις αντίσταση τραγουδώντας αντάρτικα σε καθεστώς δημοκρατίας.

Αντίσταση κάνεις όταν είναι ο κίνδυνος. Όταν είναι ο εχθρός μέσα στην χώρα. Είναι ο Γερμανός. Όλα αυτά σε καθεστώς δημοκρατίας είναι προβλήματα για την δημοκρατία».

(skai – φωτο:eurokinissi)