«Για τα ζητήματα που αφορούν τους καθαρισμούς γίνεται μία μεγάλη συζήτηση. Η δασοκάλυψη στη χώρα είναι η μεγαλύτερη από το 1960, παρά τις πυρκαγιές. Όμως όσο τα δάση εγκαταλείπονται τόσο περισσότερες δυσκολίες θα υπάρχουν για τον καθαρισμό τους. Είναι μύθος ότι μπορούμε να καθαρίσουμε όλα τα δάση.

Η έμφαση θα δοθεί στα περιαστικά δάση της Αττικής και σε αυτά που έχουν μία ιδιαίτερη περιβαλλοντική σημασία. Θα το κάνουμε το «ταμείο» στο τέλος και οι δήμαρχοι θα πρέπει να γνωρίζουν πως όλα θα είναι δημόσια, για όσους δεν έκαναν τη δουλειά τους, ενώ πήραν τα λεφτά.

Αυξήσαμε επίσης τα εναέρια μέσα που μπορούμε να νοικιάσουμε. Σε κάθε πυρκαγιά ακούμε ότι θα πρέπει να έχουμε περισσότερα εναέρια μέσα. Από τα ελικόπτερα Έρικσον, η χώρα έχει καταφέρει να νοικιάσει 10.

Στον κόσμο υπάρχουν λιγότερα από 40 και η Ελλάδα έχει 10. Το ίδιο ισχύει και για τους τράκτορες. Ακούμε συνέχεια πού είναι τα καινούργια Καναντέρ. Μα, σήμερα δεν υπάρχει γραμμή παραγωγής Καναντέρ.

Από τις 100 φωτιές που ανάβουν οι 99 θα σβήσουν, αλλά η μία μπορεί να κάνει τη ζημιά.

Η μεγαλύτερη σαχλαμάρα που έχει ειπωθεί ποτέ, είναι ότι μπαίνουν οι φωτιές για να βάλουμε ανεμογεννήτριες. Στη Δυτική Αττική η φωτιά σταμάτησε εκεί που είναι οι ανεμογεννήτριες, ήταν εκεί οι ανεμογεννήτριες.

Τις χρειαζόμαστε και χαιρόμαστε που τις διπλασιάσαμε. Είμαστε περήφανοι που έχουμε ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά. Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί σε αυτό και αύριο θα πάμε στις θαλάσσιες ανεμογεννήτριες».

freepik photo