«Καταρχάς δεν θυμάμαι αυτά τα άρθρα. Δεν θυμάμαι ποιος ήμουν 24 χρονών. Ήμουν ένα παιδί το οποίο δούλευε σε ένα πολύ δύσκολο τομέα, δούλευα πάρα πολύ σκληρά. Ήμουν σε μια σχέση με μια κοπέλα που δεν ήμουν χαρούμενος, προσπαθούσα να σταθώ στα πόδια μου και να βοηθήσω τους γονείς μου.

Ήταν ένας τομέας, ο χρηματοοικονομικός, που είχε ακόμη μεγάλη τοξικότητα και αναβρασμό μέσα του. Ήμουν ένα παιδί της ομογένειας τότε που ήταν πολύ νευριασμένο με αυτά που γινόντουσταν στην Ελλάδα.

Ήμουν στην τράπεζα και όλοι μιλούσαν για το πόσο ξερχαβαλωμένο πράγμα είναι η Ελλάδα. PSI εδώ, εκεί κτλ. Γι’ αυτά τα οποία λέτε, ίσως να είχα επηρεαστεί από την ιδέα ότι οι γονείς μας κληροδότησαν σε εμάς ένα πράγμα που μας έδιωξε από την χώρα. Και όπως η οικογένεια μου έφυγε, εγώ έφυγα από την Ελλάδα στις ρίζες της κρίσης, πάρα πολλοί Έλληνες έφυγαν κατά την διάρκεια της κρίσης.

Άρα, δεν θυμάμαι τι έγραφα τότε, ούτε ποιος ήμουν τότε. Πείτε, ότι τότε είχα ας το πούμε ιδέες χωρίς επαρκή πληροφόρηση ως ένας νέος εργαζόμενος τις οποίες τις έγραφα αντί να κάθομαι στο σπίτι μου και στην δουλειά καθόμουν και έγραφα πρωτογενές υλικό για την ομογενειακή εφημερίδα σε ελληνόφωνο μέσο.

Βιωματικά μεγάλωσα, έγινα επιχειρηματίας, είδα ανισότητες, άλλαξε ο εαυτός μου και επέλεξα, παρά το γεγονός ότι γνώριζα τον Κυριάκο Μητσοτάκη, επέλεξα να πάω με τον Αλέξη Τσίπρα επειδή την διακυβέρνηση που έκανε την περίοδο 2015-2019, την καλή διαχείριση που έκανε στο τέλος της ημέρας.

Ο 24χρονος Στέφανος ίσως να μην ψήφιζε για τον 35χρονο Στέφανο. Αλλά ξέρετε κάτι; Είμαι σίγουρος ότι ο 24χρονος Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα ψήφιζε για τον 55χρονο Κυριάκο Μητσοτάκη. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Γι’ αυτό παλεύω. Παλεύω για μια προοδευτική Ελλάδα που θα δώσει ισότητα σε όλους. Χρειάζεται να μιλάμε για τα άρθρα μου το 2012 για να μπορέσουμε να αποσπάσουμε την προσοχή μας από την φτωχοποίηση του Έλληνα πολίτη; Eίμαστε σοβαροί πλέον;».

(Φωτο:eurokinissi)