Είπα από την πρώτη νύχτα της εκλογής μου ότι ο δεύτερος είναι πρώτος. Πρότεινα σημαντικές θέσεις και αξιώματα, επανειλημμένα. Ήταν αφόρτιστοι για την ενότητα. Ήταν φορτισμένοι για τη διάσπαση. Χθες είχαμε την πρώτη μεταπολιτική διάσπαση στην ιστορία της χώρας. Άνθρωποι που γίνονται διασπαστές όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά επειδή δεν κέρδισαν τις εσωκομματικές εκλογές.

Με το χέρι στην καρδιά, αν είχε έρθει προεκλογικά η Έφη Αχτσιόγλου και μου είχε πει «αυτή η καρέκλα είναι το όνειρό της ομάδας μου, ή βγαίνω πρόεδρος ή φεύγω», θα είχα κάνει πίσω. Θα είχα αποσύρει την υποψηφιότητά μου για χάρη της ενότητας. Εξάλλου ήμουν εκείνος που είχε δεσμευτεί ότι θα έμενε στον ΣΥΡΙΖΑ ανεξαρτήτως αποτελέσματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας και θα μείνει ένας. Η παρακαταθήκη του Αλέξη Τσίπρα και εμείς, οι συνεχιστές του. Για μια Σύγχρονη Αριστερά που σέβεται το παρελθόν της, είναι περήφανη για την κυβερνητική θητεία της, αλλά δεν διστάζει και να αναγνωρίσει λάθη.

Για μια Σύγχρονη Αριστερά με ανθρώπους που είναι εδώ όχι γιατί ξέμειναν εδώ, αλλά γιατί θέλουν να ανήκουν εδώ και να αγωνίζονται εδώ. Για μια Σύγχρονη Αριστερά της ανανέωσης, των νέων στελεχών που θα ξεπηδήσουν μέσα από την ίδια την κοινωνία, χωρίς να περνούν το face control κάποιων δήθεν ιδιοκτητών. Για μια Σύγχρονη Αριστερά ενωμένη – μια γροθιά. Με όλα τα δάχτυλα ίσα. Σύγχρονη Αριστερά πραγματική. Η ενότητα αρχίζει τώρα. Γιατί η ενότητα είστε εσείς».

(φωτο:Intime)